साकार मुरली (गुरूग्रन्थ साहब)
… याद रखना – अन्तकाल जो पुत्र सिमरे, अगर किसी को भी याद किया तो फिर वहाँ जन्म लेना पड़ेगा। कहाँ भी ममत्व नहीं रहना चाहिए। अन्तकाल जो स्त्री सिमरे…..
20 August 2018
Ant kaal jo stree simare, aisi chinta mein jo mare, val-val veshya yoni ko avatere,
Ant kaal jo Narayan simare, aisi chinta mein jo mare, aisi yoni ko paaye jo Peetambar (Narayan) ko paaye
At the final moment of life, if one’s mind remembers a woman, the soul, influenced by that thought, is reborn into the womb of a prostitute. But if, at the final moment, one remembers Lord Narayan, keeping such divine remembrance at death, the soul attains a sacred birth or reaches the abode of Narayan.
With this proverb, Baba teaches us the importance of remaining in soul consciousness and God consciousness. “Remembering woman” does not refer to any physical gender or person; it symbolizes body-consciousness, attachment, lust, or worldly desires — the awareness of “I am this body.” Womb of a prostitute is a symbolic expression for lower birth or impure birth. If, at the end of life, the soul remains caught in such limited and material thoughts, it carries those vibrations forward and is reborn into a world of impurity and sorrow, symbolized as a lower birth. To reach the elevated stage of remembering God at the final moment, consistent and long-term practice is essential. Therefore, Baba reminds us to stay in constant remembrance of the One — our Supreme Father, Shiv Baba.
అంత్ కాల్ జో స్త్రీ సిమరే, ఐసీ చింతా మే జో మరే, వల్-వల్ వేశ్యా యోని కో అవతరే,
అంత్ కాల్ జో నారాయణ్ సిమరే, ఐసీ చింతా మే జో మరే, ఐసీ యోని కో పాయే జో పీతాంబర్ (నారాయణ్) కో పాయే
జీవితం యొక్క చివరి క్షణంలో ఎవరి మనస్సు “స్త్రీ”ని గుర్తు చేస్తుందో, ఆ ఆలోచన ప్రభావంతో ఆత్మ తిరిగి వేశ్య గర్భంలో జన్మిస్తుంది అని చెప్పబడింది. అదేవిధంగా, ఎవరు ఆ చివరి క్షణంలో నారాయణుడుని స్మరించుతారో, వారు దైవస్మరణలో శరీరాన్ని విడిచి, పవిత్ర జన్మను లేదా నారాయణుని లోకాన్ని పొందుతారు.
ఈ సూక్తి ద్వారా బాబా మనకు ఆత్మస్మృతి మరియు బాబా స్మృతి యొక్క ప్రాముఖ్యతను బోధిస్తారు. “స్త్రీ స్మరణ” అనేది ఏదైనా వ్యక్తిని లేదా లింగాన్ని సూచించదు; అది దేహ అభిమానం, ఆసక్తి, కామభావన, భౌతిక వాంఛలు — అంటే “నేను ఈ శరీరం” అనే భావాన్ని సూచిస్తుంది. “వేశ్య గర్భం” అనేది నిమ్నస్థాయి లేదా అపవిత్రమైన జన్మకు సూచన మాత్రమే. జీవితాంతంలో ఆత్మ అలాంటి పరిమితమైన, భౌతిక ఆలోచనల్లో ఇరుక్కుంటే, ఆ ప్రకంపనలు తదుపరి జన్మను నిర్ణయిస్తాయి, అపవిత్రమైన లోకంలో పునర్జన్మ పొందుతుంది. అయితే చివరి క్షణంలో దేవుని స్మరించే ఉన్నత స్థితిని పొందడానికి దీర్ఘకాలిక, స్థిరమైన సాధన అవసరం. అందుకే బాబా మనకు బోధిస్తారు - ఎల్లప్పుడూ ఒకరినే స్మరించండి — మన పరమపిత పరమాత్మ శివబాబాను.
अंतकाल जो स्त्री सिमरे, ऐसी चिंता में जो मरे, वल-वल वेश्या योनि को अवतरे,
अंतकाल जो नारायण सिमरे, ऐसी चिंता में जो मरे, ऐसी योनि को पाये जो पीताम्बर (नारायण) को पाये
जीवन के अंतिम क्षण में यदि किसी का मन “स्त्री” को स्मरण करता है, तो उस विचार के प्रभाव से आत्मा वेश्या के गर्भ में जन्म लेती है। परंतु यदि अंतिम क्षण में कोई “नारायण” का स्मरण करता है, तो ऐसी दिव्य स्मृति में शरीर छोड़ते हुए वह आत्मा पवित्र जन्म या नारायण के धाम को प्राप्त करती है।
इस कहावत के माध्यम से बाबा हमें आत्म-स्मृति और परमात्म-स्मृति का महत्व सिखाते हैं। “स्त्री को स्मरण करना” किसी व्यक्ति या लिंग के लिए नहीं है; यह देह-अभिमान, आसक्ति, वासना और सांसारिक इच्छाओं का प्रतीक है — अर्थात् “मैं यह शरीर हूँ” की भावना। “वेश्या का गर्भ” यह केवल एक प्रतीकात्मक अभिव्यक्ति है, जो नीच या अपवित्र जन्म का संकेत देती है। यदि मृत्यु के समय आत्मा ऐसी सीमित और भौतिक चिंतन में बंधी रहती है, तो वही कंपन अगले जन्म का कारण बनते हैं और आत्मा दुःख व अपवित्रता के संसार में लौट आती है। परंतु अंतिम क्षण में परमात्मा का स्मरण करने की उच्च अवस्था को प्राप्त करने के लिए निरंतर और बहुकाल का अभ्यास आवश्यक है। इसीलिए बाबा हमें सदा एक ही को याद करने की सलाह देते हैं — हमारे परमपिता, शिव बाबा को।
ಅಂತ್ ಕಾಲ ಜೋ ಸ್ತ್ರೀ ಸಿಮರೆ, ಐಸಿ ಚಿಂತಾ ಮೇ ಜೋ ಮಾರೆ, ವಲ್-ವಲ್ ವೇಶ್ಯ ಯೋನಿ ಕೋ ಅವತಾರೆ,
ಅಂತ್ ಕಾಲ ಜೋ ನಾರಾಯಣ್ ಸಿಮರೆ, ಐಸಿ ಚಿಂತಾ ಮೇ ಜೋ ಮಾರೆ, ಐಸಿ ಯೋನಿ ಕೋ ಪಾಯೇ ಜೋ ಪೀತಾಂಬರ (ನಾರಾಯಣ್) ಕೋ ಪಾಯೇ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ಆಲೋಚನೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ "ಸ್ತ್ರೀ" ಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಆತ್ಮವು ವೇಶ್ಯೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮರುಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಆ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ದೇಹವನ್ನು ದೈವಿಕ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಪವಿತ್ರ ಜನ್ಮ ಅಥವಾ ನಾರಾಯಣ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಮೂಲಕ, ಬಾಬಾ ನಮಗೆ ಆತ್ಮ ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಬಾಬಾ-ಸ್ಮೃತಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. "ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ಮರಣೆ " ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಲಿಂಗವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ, ಆಸಕ್ತಿ, ಕಾಮ, ಭೌತಿಕ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ - ಅಂದರೆ, "ನಾನು ಈ ದೇಹ" ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. "ವೇಶ್ಯೆಯ ಗರ್ಭ" ಕೇವಲ ಕೀಳು ಅಥವಾ ಅಶುದ್ಧ ಜನ್ಮದ ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಆತ್ಮವು ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸೀಮಿತ, ಭೌತಿಕ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡರೆ, ಆ ಕಂಪನಗಳು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು, ಅಶುದ್ಧ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಅಭ್ಯಾಸದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಬಾಬಾ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ - ಯಾವಾಗಲೂ ಒಬ್ಬರನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ - ನಮ್ಮ ಪರಮಪಿತ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಶಿವಬಾಬಾ.
