साकार मुरली
... आगे कब्रिस्तान बनाते थे फिर कोई शान्त में चले जाते थे, कोई रास करने लगते थे। ...
23 November 2020
हिंदी
मुरली के महावाक्य:
आगे कब्रिस्तान बनाते थे, फिर कोई शान्त में चले जाते थे, कोई रास करने लगते थे
साकार मम्मा-बाबा के समय सेवाओं का कोई विशेष स्वरूप नहीं था — उस समय तो केवल योग ही मुख्य था। मम्मा और बाबा बच्चों को विभिन्न योग विधियों से योग कराते थे। उन्हीं में से एक विशेष प्रयोग था – ‘श्मशान योग’।
इस योग में सभी को ज़मीन पर लेटाया जाता था। नीचे सफेद चादर बिछाई जाती और ऊपर से भी सफेद चादर ओढ़ाई जाती थी, जिससे ऐसा अनुभव होता था मानो हम कब्रिस्तान में लेटे हों। मम्मा और बाबा पाँव के पास खड़े होकर सबको दृष्टि देते थे। उस दृष्टि के प्रभाव से कुछ बच्चों को साक्षात्कार हो जाता था, कुछ गहरी शान्ति का अनुभव करते थे, तो कुछ रास करते थे। सभी को ऐसा लगता था कि हम इस संसार से जीते-जी मर चुके हैं।
इस प्रकार बाबा अनेक सुंदर योग प्रयोग कराते थे, जिनसे बच्चों को गहरे और विविध अनुभव होते थे। बाद में बच्चे अपने साक्षात्कारों और अनुभूतियों को बाबा को सुनाते थे—किस प्रकार बाबा उन्हें सूक्ष्म वतन में ले गए, सतयुग की सैर कराई, और क्या-क्या देखा। हर एक का अनुभव अद्वितीय होता था।
मम्मा-बाबा के बाद दादियों ने भी यह ‘कब्रिस्तानी योग’ कराया, फिर बड़ी दीदियों ने इसे आगे बढ़ाया।
Murli Versions:
In the early days they used to have “kabristan” yoga (a graveyard) and they would then go into silence. Some would begin to perform a dance.
During the time of Sakar Mamma and Baba, there was no specific form of service — yoga itself was the main focus. Mamma and Baba used to guide the children through various methods of meditation. One of the most special experiments among them was called “Cremation Yoga.” (Shamshan Yog).
In this practice, everyone would lie down on the floor. A white sheet was spread underneath, and another white sheet was placed over them, creating the feeling as if they were lying in a cremation ground. Mamma and Baba would stand near the feet and give powerful drishti to everyone. Under that divine drishti, some children would have visions, some would experience deep peace, and others would move in blissful rhythm. Everyone felt as though they had died to the world while still alive.
In this way, Baba conducted many such beautiful meditation experiments, through which the children had profound and unique experiences. Later, they would share with Baba what they had seen in their visions—how Baba took them to the subtle region, showed them the Golden Age, and what all they experienced. Each one’s experience was unique and deeply touching.
After Mamma and Baba, the Dadis also continued this “Cremation Yoga,” and later, the senior Didis carried it forward.
మురళి మహావాక్యాలు:
ఒకప్పుడు శ్మశానవాటికగా చేసేవారు, అప్పుడు కొందరు శాంతిలోకి వెళ్ళిపోయేవారు, కొందరు రాస్ చేయడం మొదలుపెట్టేవారు.
సాకార మమ్మా–బాబా సమయంలో సేవల ప్రత్యేక రూపం ఏదీ ఉండేది కాదు — ఆ సమయంలో అంతా యోగమే ప్రధానమైనది. మమ్మా, బాబా పిల్లలను విభిన్న యోగ విధానాల ద్వారా యోగ ప్రయోగాలు చేయించేవారు. వాటిలో ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రయోగం ‘శ్మశాన యోగము’.
ఈ యోగంలో అందరూ నేలపై పడుకోవాలి. కింద తెల్లని దుప్పటి పరచి, పైన కూడా ఒక తెల్లని దుప్పటి కప్పుతారు. దాంతో మనం శ్మశానంలో పడుకున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. మమ్మా, బాబా పాదాల దగ్గర నిలబడి అందరికీ దృష్టి ఇచ్చేవారు. ఆ దివ్య దృష్టి ప్రభావంతో కొంతమందికి సాక్షాత్కారాలు కలిగేవి, కొంతమంది లోతైన శాంతిని అనుభవించేవారు, మరికొందరు రాస్ చేసేవారు. అందరికీ తాము ఈ ప్రపంచం నుండి జీవించి ఉన్నప్పుడే వేరైపోయామని అనిపించేది, మరజీవ స్థితి అనుభవం అయ్యేది.
ఇలా బాబా అనేక అందమైన యోగ ప్రయోగాలు చేయించేవారు, వాటి ద్వారా పిల్లలకు గాఢమైన అనుభవాలు కలిగేవి. తర్వాత వారు బాబాకు తమ సాక్షాత్కారాలను, అనుభూతులను వివరించేవారు — బాబా తమను సుక్ష్మ వతనానికి ఎలా తీసుకెళ్లారు, సత్యయుగ దర్శనం ఎలా చూపించారు, ఏమేమి చూశారు అని. ప్రతి ఒక్కరి అనుభవం ప్రత్యేకమైనదే.
మమ్మా–బాబా తరువాత దాదీలు కూడా ఈ ‘కబ్రిస్తానీ యోగము’ను చేయించారు; ఆ తర్వాత పెద్ద దీదీలు కూడా దీన్ని కొనసాగించారు.
