तीज़री की कथा

మూడవ నేత్రము/ తీజ్ కథ

దీనికి సంబంధించి రెండు కథలు ప్రాచుర్యంలో ఉన్నాయి.

మొదటి కథ:

ఒకసారి పార్వతి శివుడిని ఆటపట్టించడానికి అతని కళ్ళు మూస్తుంది. దాని కారణముగా ప్రపంచంలో అంతా అంధకారము, విషాదము ఏర్పడుతాయి. మానవకోటి, జంతువులు భయముతో ఆర్తనాదములు చేయసాగారు. వెనువెంటనే ప్రపంచంలో ప్రకాశమును విరజిల్లుతూ శివుని మస్తకము నుండి మూడవ నేత్రము ఉద్భవిస్తుంది. కానీ శివుని మూడవ నేత్రము నుండి వచ్చిన అపారమైన శక్తి హిమాలయ పర్వతాన్ని కాల్చి బూడిదగా చేస్తుంది. తన తండ్రి రాజ్యము తన కళ్ళ ముందే నాశనమైపోతుంటే చూసి సహించలేని పార్వతి తన తండ్రి రాజ్యాన్ని తిరిగి ప్రసాదించమని శివుడిని ప్రార్థిస్తుంది. శివుడు పార్వతి కోరికను మన్నించి హిమవత్‌ పర్వతమును పూర్వావస్థలోకి చేరుస్తాడు.

ఆధ్యాత్మిక రహస్యము: - ఇక్కడ మూడవ నేత్రము అనగా జ్ఞానము అను మూడవ నేత్రము. ప్రపంచములో అజ్ఞానము అనే అంధకారము తాండవిస్తున్నప్పుడు, శివ బాబా తన దగ్గర ఉన్న జ్ఞానము అనే మూడవ నేత్రముతో అజ్ఞానము, మూఢ విశ్వాసము వంటి అంధకారములలో మునిగి ఉన్న మనుష్యాత్మలకు జ్ఞాన ప్రకాశమునిచ్చి అజ్ఞాన అంధకారాన్ని పటాపంచలు చేస్తారు.

రెండవ కథ:

రెండవ కథ ఉత్తర భారత దేశంలో కన్యలు, వివాహిత స్త్రీలు జరుపుకునే తీజ్ వ్రతానికి సంబంధించినది. తీజ్ ప్రతి నెల అమావాస్య తర్వాత వచ్చే మూడవ రోజును మరియు ప్రతి చంద్ర మాసం పౌర్ణమి రాత్రి తర్వాత వచ్చే మూడవ రోజును సూచిస్తుంది. ఈ పండుగ రోజు కన్యలు తమకు మంచి భర్త రావాలని, వివాహిత స్త్రీలు తమ భర్తల దీర్ఘాయుష్షును కోరుతూ ఉపవాసము, నిర్జలంతో ఉంటారు. ఆ రోజు రాత్రి చంద్రుడు వచ్చిన తర్వాతనే వారు ఉపవాసమును విరమించుకుంటారు. పార్వతి చాలా సంవత్సరాలు ఉపవాసం మరియు తపస్సు చేసి తన 108వ జన్మలో శివుడిని తన భర్తగా పొందుతుంది, అందుకని పార్వతిని తీజ్ మాత అని కూడా పిలుస్తారు.

ఒకసారి ఒక రాణి ఈ పండుగనాడు ఉపవాసము ఉంటోంది. కానీ తన సోదరులకు మాత్రం వీటిపైన నమ్మకము లేదు. తన సోదరి ఏమీ తినకుండా ఉపవాసము ఉండటము వారు చూడలేకపోయారు. వారు తమ ఇంటికి కొంత దూరములో నిప్పు పెట్టారు. ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళి తమ సోదరితో తాను ఇక ఉపవాసమును విరమించుకోవచ్చునని, ఎందుకంటే చంద్రుడు వచ్చేసాడు, కావాలంటే వెలుతురు చూడు అని అంటారు. సోదరుల మాట నమ్మిన రాణి ఉపవాసమును విరమించుకుంటుంది. ఉపవాసము ఉంటున్న సమయములో స్త్రీలు కుట్టరాదు అని నియమము. రాణి కుట్టడము ప్రారంభించింది. ప్రతి సారీ రాణి బట్టలో సూది గుచ్చుతున్నప్పుడల్లా ఒక్కొక్క సూది ఎక్కడో ఉన్న ఆమె భర్త శరీరములో గుచ్చుకుంటూ ఉండేది. కొంత సేపటికి ఆమె భర్త మూర్ఛపోతాడు. ఇంటి లోపలకు వెళ్ళి తన భర్తను చూడగానే ఆమె తను చేసిన తప్పును గ్రహించి ఒక్కొక్క సూదిని తీయడము ప్రారంభిస్తుంది. భర్త కళ్ళ మీద ఉన్న సూదులను చివరగా తీస్తే అతను కళ్ళు తెరిచేసరికి ఎక్కువ సూదులను చూడకుండా సరిపోతుందని అనుకొని ముందుగా ఒంటి మీద ఉన్న సూదులన్నీ తొలగిస్తుంది. అయితే కళ్ళ మీది సూదులను తొలగించేముందు రాణి తయారవడానికి వెళ్తుంది. అదే సమయంలో ఒక దాసి రాజు కళ్ళకు ఉన్న సూదులను తీసి తనే అతని భార్యనని, సూదులన్నీ ఆమే తీసానని అబద్ధము చెప్తుంది. మూర్ఛపోయినప్పుడు రాజు తన జ్ఞాపక శక్తిని కోల్పోతాడు. దాసి చెప్పిన మాటలను నమ్మి ఆమెనే తన పట్టపురాణిగా భావిస్తాడు. పాపము రాణి దాసిగా అయి వారికి మౌనముగా సేవలు చేస్తూ ఉంటుంది. దాసిగా ఉన్న రాణి వినయ విధేయతలకు రాజు మెచ్చి ఒక కోరిక కోరుకోమంటాడు. అప్పుడు రాణి ఒక బొమ్మను కోరుకుంటుంది. రాణి దాసి అయి, దాసి రాణి అయిన తన స్వకథను బొమ్మతో మాట్లాడుతూ, ఆడుకుంటూ ఉండేది రాణి. ఒకసారి రాజు ఆ కథ విని సత్యమును గ్రహిస్తాడు. తిరిగి రాజుకు జ్ఞాపక శక్తి వస్తుంది. రాణి తిరిగి తన పట్టపురాణి అవుతుంది.

ఆధ్యాత్మిక రహస్యము: - ఆచార వ్యవహారములలో జరిగన పొరపాటు కారణంగా రాణి తన రాజ్యమును, భర్తను కోల్పోయి దాసిగా మిగిలింది, తిరిగి రాణిగా మారింది. అలాగే సత్యయుగములో దివ్య గుణాలతో సంపూర్ణంగా స్వర్గానికే రాజు రాణిగా ఉన్న ఆత్మలు ఈశ్వరీయ ఆచారాలను మరచిన కారణంగా కాలాంతరములో రాజు, రాణిగా ఉన్నవారు మాయకు దాసీలవుతారు (కథలో రాణి దాసిగా మారినట్లు). అటువంటి సమయంలో త్రికాలదర్శి అయిన శివ బాబా ఆత్మ యొక్క 84 జన్మల కథను వినిపించి వారికి తమ పూర్వ వైభవమును గుర్తు చేయిస్తారు(రాజుకు గతం గుర్తొచ్చినట్లు). తమ స్వకథ విన్న ఆత్మలు పునః దేవీ దేవతలుగా, స్వర్గ రాజ్యాధిపతులుగా కావడానికి పురుషార్థము చేస్తున్నారు.

तीज़री की कथा

इस कथा के दो स्वरूप हैं।

प्रथम कथा:

एक बार खेल करते हुए पार्वती जी ने शिव जी की आँखों पर अपने हाथों को रखा तो पूरा विश्व अंधकार और दु:ख में डूब गया। जीवन बुझ गया, मानव और जानवर दुःख से चिल्लाने लगे। शिव के ललाट से तीसरा नेत्र फूट पड़ा, विश्व में रोशनी फैल गई लेकिन रोशनी की वह ज्वाला इतनी तेज थी कि उसने हिमालय पर्वत को जलाकर राख कर दिया। पार्वती अपने पिता के राज्य का विनाश देखकर व्याकुल हो गयी और उन्होंने शिव जी से इसे वापिस ठीक करने की विनती की। तब शिव जी ने ऐसा ही किया।

आध्यात्मिक भाव: - जब सारी सृष्टि अज्ञान के अंधकार में डूबी हुई होती है तब शिव बाबा इस घोर अंधकार को मिटाने के लिए आत्माओं को ज्ञान का तीसरा नेत्र देते हैं जिससे आत्मिक जागृति हो जाती है और सृष्टि पुन: सुख और शान्ति से सम्पन्न हो जाती है।

द्वितीय कथा:

दूसरी कहानी उत्तर भारत में कुंवारी और विवाहित महिलाओं द्वारा मनाए जाने वाले तीज व्रत से संबंधित है। तीज हर महीने की अमावस्या के बाद तीसरे दिन और हर चंद्र महीने की पूर्णिमा की रात के बाद तीसरे दिन को चिह्नित करता है। कन्यायें अपने लिए अच्छे पति मिलने की आश में और शादीशुदा स्त्रियाँ अपने पति की लम्बी आयु की कामना करती हैं। यह व्रत निराहार और निर्जला रहकर किया जाता है। वे उस रात चांद देखने के बाद ही व्रत तोड़ती हैं। पार्वती ने कई वर्षों तक उपवास किया और तपस्या की और अपने 108वें जन्म में भगवान शिव को अपने पति के रूप में प्राप्त किया, इसलिए पार्वती को तीज माता के नाम से भी जाना जाता है।

एक रानी थी जिसने उस दिन व्रत रखा था। उसके भाइयों को इन रिवाज़ों पर विश्वास नहीं था और वे अपनी बहन को भूखा रहते हुए देख नहीं सके इसलिए उन्होंने घर से दूर जाकर आग जला दी। वे रानी के पास आये और बोले कि वह व्रत तोड़ सकती है क्योंकि चाँद निकल चुका है। दूर से रोशनी को देखकर रानी ने विश्वास कर लिया । व्रत के दौरान स्त्रियाँ सिलाई नहीं करती हैं लेकिन जब रानी ने कुछ सिलना शुरू किया तो प्रत्येक बार कपड़े में सूई डालते ही वह सूई उसके पति को चुभी जो कि बहुत दूर था। वह बहोश हो गया। जब रानी घर में अपने पति के पास गई तब उसे अपनी गलती मालूम हुई और उसने सुइयाँ निकालना शुरू कर दिया। उसने आँख की सूई अन्त में निकालने का सोचा ताकि वह यह नहीं देख पाये कि शरीर में कितनी सुइयाँ लगी हुई हैं। यह करने के पहले रानी तैयार होने गई। इतनी देर में उसकी नौकरानी ने राजा की आँखों से सुइयाँ निकाल दी और उसे कहा कि वह उसकी पत्नी है। राजा ने बेहाशी में अपनी याददाश्त खो दी थी इसलिए दासी की बातों पर विश्वास कर लिया। रानी को उनकी दासी की तरह रहना पड़ा। वह चुपचाप अपने पति की सेवा करती रही। उसके अच्छे व्यवहार से खुश होकर राजा ने उसकी इच्छा पूछी तो रानी ने एक गुड़िया माँगी। उसने गुड़िया से, रानी के नौकरानी बनने और नौकरानी के रानी बनने की अपनी कथा कही। एक बार राजा ने इसे सुना और सच्चाई को पहचाना। अत: रानी को अपना खोया हुआ सही स्थान पुन: प्राप्त हुआ।

आध्यात्मिक भाव: - कहानी में दिखाया गया है कि रसम-रिवाज़ों की पालना में जो दोष हुआ उसी की वज़ह से रानी को दासी बनना पड़ा। सतयुग में आत्मायें दिव्य गुणों से सम्पन्न और स्वराज्य अधिकारी थी लेकिन धीरे-धीरे आत्मा अपनी असली पहचान को भूलकर, ईश्वरीय निर्देशों को भूलकर जब देहाभिमान में आ गयी और विकारों में फँस गयी तब से आत्मा पूज्य से पुजारी और राजा से प्रजा बन गई (जैसे कथा में रानी दासी बनी)। आत्माओं को पुन: अपनी पहचान देने के लिए शिव बाबा, जो त्रिकालदर्शी हैं, इस धरती पर अवतरित होकर आत्मा के 84 जन्मों की कहानी सुनाते हैं। आदि सनातन देवा-देवता धर्म की जो आत्मायें होती हैं, 84 जन्मों की कहानी सुनने से उनको अपना असली अस्तित्व याद आता हैं (जैसे राजा को असली बात पता चलती हैं)। जब आत्मायें सर्वशक्तिमान्‌ ईश्वर के निर्देशों पर चलती हैं तो अपना खोया हुआ राज्य पाकर अपनी सही स्थिति को पाती है (जैसे रानी, दासी से फिर से रानी बनी)।

ತೀಜರೀ ಕಿ ಕಥಾ (ಮೂರನೇ ನೇತ್ರದ ಕಥೆ)

ಈ ಕಥೆಗೆ ಎರಡು ಸ್ವರೂಪಗಳಿವೆ.

ಮೊದಲ ಕಥೆ:

ಒಂದು ಸಲ ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಶಿವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಯಿತು. ಜೀವನವು ನಂದಿಹೋಯಿತು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಗಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಶಿವನ ಹಣೆಯಿಂದ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣು ಒಡೆಯಿತು, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಹರಡಿತು ಆದರೆ ಆ ಬೆಳಕಿನ ಜ್ವಾಲೆಯು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಖರವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಅದು ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡಿತು. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ರಾಜ್ಯದ ವಿನಾಶವನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ವ್ಯಾಕುಲಳಾದಳು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವಂತೆ ಶಿವನಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿದಳು. ಆಗ ಶಿವನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾವ: -

ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿ ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಾಗ, ಶಿವ ತಂದೆ ಈ ಘೋರ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಇದರಿಂದ ಆತ್ಮಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯು ಪುನಃ ಸುಖ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೇ ಕಥೆ:

ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅವಿವಾಹಿತ ಮತ್ತು ವಿವಾಹಿತ ಮಹಿಳೆಯರು ಆಚರಿಸುವ ತೀಜ್ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ತೀಜ್ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ನಂತರದ ಮೂರನೇ ದಿನ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ನಂತರದ ಮೂರನೇ ದಿನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕನ್ಯೆಯರು ತಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಗಂಡ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಮತ್ತು ವಿವಾಹಿತ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡನ ಆಯುಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚಲಿ ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಉಪವಾಸವಿದ್ದು ನೀರು ಕುಡಿಯದೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರವೇ ಅವರು ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು ಮತ್ತು ತನ್ನ 108 ನೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ತನ್ನ ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆದಳು, ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ತೀಜ್ ಮಾತಾ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಒಬ್ಬ ರಾಣಿ ಇದ್ದಳು ಆಕೆ ಆ ದಿನ ವ್ರತ ಇಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಈ ಪದ್ದತಿಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಮನೆಯಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿ ಬೆಂಕಿ ಉರಿಸಿದರು. ಅವರು ರಾಣಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು ಚಂದ್ರ ಉದಯಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಅವಳು ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ದೂರದಿಂದ ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಣಿ ನಂಬಿದಳು. ವ್ರತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹೊಲಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು ಆದರೆ ರಾಣಿ ಹೊಲಿಗೆ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು. ಬಟ್ಟೆಗೆ ಸೂಜಿ ಹಾಕಿದ ತಕ್ಷಣ ಆ ಸೂಜಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡನಿಗೆ ಚುಚ್ಚಿತು. ಅವನು ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದನು. ರಾಣಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಬಳಿ ಹೋದಾಗ ತನಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪೇನೆಂದು ತಿಳಿಯಿತು ಮತ್ತು ಸೂಜಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸೂಜಿಗಳಿವೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಬಾರದೆಂದು ಕಣ್ಣಿನ ಸೂಜಿಯನ್ನು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆಯಲು ಯೋಚಿಸಿದಳು. ಇದನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು, ರಾಣಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಲು ಹೋದಳು. ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳ ದಾಸಿಯು ರಾಜನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸೂಜಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ತಾನೇ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು. ರಾಜನು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೆನಪನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು, ಆದ್ದರಿಂದ ದಾಸಿಯ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟನು. ರಾಣಿಯು ಅವರ ದಾಸಿಯಂತೆ ಇರಬೇಕಾಯಿತು. ಅವಳು ಮೌನವಾಗಿ ತನ್ನ ಪತಿಯ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ರಾಜನು ಆಕೆಯ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು, ಆಗ ರಾಣಿ ಗೊಂಬೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು. ಆ ಗೊಂಬೆಗೆ ರಾಣಿ ದಾಸಿಯಾದ ಮತ್ತು ದಾಸಿ ರಾಣಿಯಾದ ತನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದಳು. ಒಂದು ದಿನ ರಾಜನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಆಗ ರಾಣಿ ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದಳು..

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾವ: -

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಆಚರಣೆಗಳ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಆದ ದೋಷದಿಂದ ರಾಣಿ ದಾಸಿಯಾಗಬೇಕಾಯಿತು ಎಂದು ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮರು ದೈವೀ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಆತ್ಮ ನಿಜವಾದ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಮರೆತು, ಈಶ್ವರೀಯ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಮರೆತು, ದೇಹ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತು ವಿಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಾಗ, ಆತ್ಮವು ಪೂಜ್ಯನಿಂದ ಪೂಜಾರಿ ಮತ್ತು ರಾಜನಿಂದ ಪ್ರಜೆಯಾಯಿತು (ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ದಾಸಿಯಾದಂತೆ). ಆತ್ಮರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಮರಳಿ ನೀಡಲು, ತ್ರಿಕಾಲದರ್ಶಿಯಾದ ಶಿವ ತಂದೆ ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಅವತರಿಸಿ ಆತ್ಮದ 84 ಜನ್ಮಗಳ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದಿ ಸನಾತನ ದೇವ-ದೇವತಾ ಧರ್ಮದ ಆತ್ಮಗಳು 84 ಜನ್ಮಗಳ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ, ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ (ರಾಜನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ವಿಷಯ ತಿಳಿದಂತೆ). ಆತ್ಮಗಳು ಸರ್ವಶಕ್ತಿವಾನ್‌ ತಂದೆಯ ನಿರ್ದೇಶನಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆದು ತಮ್ಮ ಕಳೆದುಹೋದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ (ರಾಣಿ ದಾಸಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ರಾಣಿಯಾದಂತೆ).