गंगे

Dadi Gange was born in the year 1926 in Hyderabad, Sindh (now Pakistan) into a prosperous and religious family. Her childhood name was Ganga. Gange Dadi's Alokik name was Atma Indra. When Dadi Gange was 12, Pitashri Brahma Baba (Dada Lekhraj) had started spiritual gatherings and from then she started going to that Satsang. Dadi Gange started facing restrictions from her family because they did not want Dadi to continue following the spiritual path. They imposed many restrictions on her like beating her up until she lost consciousness, tying her with iron chains, starving her and not allowing her out of the house and to Om Mandali gatherings for over six months. Instead of breaking down, Dadi Gange was even more determined that the path she had chosen for herself is the one she wanted. Love and faith in Supreme God kept her going and dedicated her life in Goldy services. Dadi Gange started her spiritual service along with Dadi Manohar Indra in Delhi from 1952. Baba used to call this pair as “Har Gange, Har Gange ” as Dadi Manohar Indra’s lokik name was Hari. Dadi Gange was in charge of Uttar Pradesh zone and carried out her responsibilities from Kanpur. Dadi Gange also headed the Religious Wing of the organisation. Dadi’s face was always lit with a spiritual glow which used to attract others to the Supreme Soul like a moth to a flame. Dadi Gange was a skilful orator. Baba used to call her as Patit Pavani Hargange. Dadi Gange served Shankaracharyaji, Mahamandaleswars and other sadhus. Dadi Gange left her mortal coil on 08th October 2004.

దాదీ గంగే గారి జన్మ 1926లో హైదరాబాద్, సింధ్(ఇప్పుడు పాకిస్థానులో) ఒక సంపన్నమైన మరియు ధార్మిక పరివారంలో జరిగింది. వీరి చిన్ననాటి పేరు గంగ. వీరి అలౌకిక పేరు ఆత్మ ఇంద్ర. 12 సంవత్సరాల వయస్సులో, పితాశ్రీ బ్రహ్మా బాబా ఇంటి వద్ద సత్సంగం ప్రారంభమయినప్పటి నుండి దాదీ సత్సంగానికి వెళ్ళడం ప్రారంభించారు. జ్ఞానం ప్రాప్తించిన తర్వాత దాదీగారి కుటుంబ సభ్యలకు వీరు ఆధ్యాత్మిక మార్గంపై నడవడం ఇష్టంలేని కారణంగా వారి నుండి అనేక బంధనాలను ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది. దాదీని స్పృహ తప్పేవరకు కొట్టడం, ఇనుప సంకెళ్ళతో బంధించడం, ఆహారం ఇవ్వకపోవడం, 6 నెలల వరకు ఇంటి నుండి బయటకు పంపకపోవడం వంటివి చేసారు. అయినా కానీ గంగే దాదీ గారికి ఆధ్యాత్మికత పట్ల ఉన్న నిబద్ధత చెక్కు చెదరలేదు. చివరకు తమ నిశ్చయ బుద్ధితో, ఈశ్వరుడి పట్ల వారికున్న ప్రీతి బుద్ధితో అన్ని బంధనాలను తెంచుకుని ఈశ్వరీయ సేవలో సమర్పితమయ్యారు. 1952లో దాదీ గంగే గారు ఈశ్వరీయ సేవలను మనోహర్ దాదీగారితో కలిసి ప్రారంభించారు. ఈ ఇరువురి జంటను బాబా హరగంగే (మనోహర్ దాదీ గారి లౌకిక పేరు హరి) అని ప్రేమగా పిలిచేవారు. గంగే దాదీగారి దృఢ సంకల్పము, త్యాగము మరియు సమర్పణ భావము ప్రశంసనీయమైనవి. ఆధ్యాత్మికత ఉట్టిపడే వీరి ముఖాన్ని చూడగానే అనేకులు ఆధ్యాత్మికతను తమ జీవితంలో ధారణ చేయాలన్న ప్రేరణను పొందేవారు. వీరు చాలా మంచి వక్త. బాబా వీరిని ప్రేమగా పతితపావని హరగంగే అని పిలిచేవారు. కాన్పూరులో ఉంటూ గంగే దాదీగారు ఉత్తర ప్రదేశ్ జోనుకు ఇన్‌ఛార్జుగా మరియు ధార్మిక విభాగానికి ఛైర్మెనుగా వ్యవహరించారు. ఇందులో భాగంగా వీరు శంకరాచార్యువారు, మహామండలేశ్వరులు మరియు సాధుసన్యాసుల సేవను చేసారు. వీరు 8 అక్టోబరు 2004 నాడు అవ్యక్త వతనవాసిగా అయ్యారు.

ದಾದೀ ಗಂಗೆ ಯವರ ಜನ್ಮ 1926 ರಲ್ಲಿ ಹೈದರಾಬಾದ್‌, ಸಿಂಧ್‌ (ಈಗ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿದೆ) ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಿವಾರದಲ್ಲಿ ಆಗಿತ್ತು. ಅವರ ಬಾಲ್ಯದ ಹೆಸರು ಗಂಗಾ ಆಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವರ ಅಲೌಕಿಕ ಹೆಸರು ಇಂದ್ರ ಆಗಿತ್ತು. ದಾದೀಯವರ ಹನ್ನೆರೆಡು ವರ್ಷದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗ ಪಿತಾಶ್ರೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಬಾಬಾ ರವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಸಂಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು, ಆವಾಗಿನಿಂದ ಸತ್ಸಂಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಯಾವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಆಗ ದಾದೀಯವರು ತಮ್ಮ ಪರಿವಾರದಿಂದ ತುಂಬಾ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು, ಅವರುಗಳು ಇವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಕಕ ಗತಿವಿಧಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರುಗಳು ಇವರ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ತರಹದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ತಂದು ಒಡ್ಡಿದರು, ಅವರನ್ನು ಹೊಡೆಯುವುದು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಪಳಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವುದು, ಊಟ ಕೊಡದೇ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಆರು ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇವೆಲ್ಲಾ ಕಠಿಣತೆಗಳಿದ್ದರೂ ದಾದೀ ಗಂಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ ಪ್ರತಿ ತಮಗೆ ಅತೀ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ತನ್ನನ್ನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಈಶ್ವರೀಯ ಸೇವೆಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ 1952 ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಮತ್ತು ದಾದೀ ಮನೋಹರ ಇಂದ್ರ, ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇವರಿಬ್ಬರ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಬಾಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ “ಹರಗಂಗೆ” ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ಏಕೆಂದರೆ ಮನೋಹರ ದಾದೀಯ ಲೌಕಿಕ ಹೆಸರು ಹರಿ ಎಂದಿತ್ತು. ಗಂಗೆ ದಾದೀಯ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯು ಅನೇಕ ಆತ್ಮರುಗಳಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರವಚನ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ದಾದೀ ಗಂಗೆಯವರಲ್ಲಿ ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರತಿಭೆ ಇತ್ತು. ಬಾಬಾ ರವರು ಅವರನ್ನು ಪತಿತಪಾವನಿ ಹರಗಂಗೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾನ್‌ಪುರದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾ ಅವರು ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ವಲಯದ ನಿರ್ದೇಶಕಿ ಆಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು, ಮಹಾಮಂಡಲೇಶ್ವರರು, ಸಾಧುಸಂತರುಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದರು. ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ ೨೦೦೪ ಕ್ಕೆ ಅವರು ಅವ್ಯಕ್ತ ವತನವಾಸಿಯಾದರು.