बनी बनाई बन रही...

బనీ బనాయి బన రహీ, అబ్ కుచ్ బన్‌నీ నాహీ, చింతా తాకీ కీజియే, జో అన్హోనీ హోవే

ముందే నిర్ణయించబడ్డది యథావిధిగా జరుగుతోంది. ఇక కొత్తగా ఏదీ రూపుదాల్చదు; అంతా ఇప్పటికే క్రమబద్ధంగా నడుస్తోంది. మరి ఆందోళన ఎందుకు? నిజంగా అసాధ్యమైన లేదా అనుకోని విషయం జరిగితే ఆలోచించవచ్చు — కానీ అలాంటి అనుకోని సంఘటనలు ఎప్పుడూ జరుగవు

ఈ లోకోక్తి ద్వారా బాబా మనకు అనాసక్తత మరియు అంగీకరణను బోధిస్తారు: ఈ సృష్టి నాటకము తయారై సిద్ధముగా ఉన్నది, అదే ఇప్పుడు జరుగుతుంది. ఇప్పుడు కొత్తగా ఏమీ తయారయ్యేది లేదు. ఏది జరగాలని ఉంటే అదే జరుగుతుంది. ఈ సృష్టి నాటకమును సాక్షిగా అయి చూడాలి

बनी बनाई बन रही, अब कुछ बननी नांहि, चिंता ताकि कीजिए, जो अनहोनी होवे

जो कुछ भी पहले से रचा गया है, वह उसी प्रकार घटित हो रहा है जैसे होना चाहिए। अब कुछ नया बनने वाला नहीं है; सब कुछ पहले से ही नियत क्रम में चल रहा है। तो फिर चिंता किस बात की? यदि कोई असंभव घटना घटे, तब विचार करना — पर ऐसी “अनहोनी” तो होती ही नहीं।

इस लोकोक्ति के माध्यम से बाबा हमें अनासक्ति और अंगीकरण का पाठ सिखाते हैं: जो कुछ होता है ड्रामा में उसकी नूँध है। किसी भी बात की चिंता नहीं करनी चाहिए क्योंकि यह अटल भावी है। जो होना है, वही हो रहा है, उसे साक्षी होकर देखना है

ಬನಿ ಬನಾಯಿ ಬನ ರಹೀ, ಅಬ್ ಕುಚ್ ಬನ್ನೀ ನಾಹೀ, ಚಿಂತಾ ತಾಕೀ ಕೀಜಿಯೇ, ಜೊ ಅನುಹೊನಿ ಹೋವೇ

ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ನಾಟಕವು ತಯಾರಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈಗ ಹೊಸದಾಗಿ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅನಿವಾರ್ಯವಾದದ್ದು ಸಂಭವಿಸಿದರೂ ಚಿಂತಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಪೂರ್ವನಿರ್ಧರಿತ ನಾಟಕ. ಹಾಗಾದರೆ ಚಿಂತೆ ಏಕೆ? ಅಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಚಿಂತೆಗೆ ಸಮರ್ಥನೆ ನೀಡುತ್ತದೆ - ಮತ್ತು ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ಗಾದೆಯ ಮೂಲಕ ಬಾಬಾ ನಮಗೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕಾರದ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪೂರ್ವನಿರ್ಧರಿತವಾದದ್ದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಏನನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀವು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ವೀಕ್ಷಕರಾಗಿ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು.

பனீ பனாயி பன் ரஹீ, அப் குச் பனனீ நஹீ, சிந்தா தாக்கி கீஜியே, ஜோ அன்ஹோனீ ஹோவே.

எது முன்முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளதோ, அல்லது ஏற்கனவே படைக்கப்பட்டுள்ளதொ (பகவானால் அல்லது விதியால்), அது எவ்வாறு நிகழ வேண்டுமோ அவ்வாறே நிகழ்கிறது. எதுவும் புதிதாக சிருஷ்டிக்க படுவதில்லை, புதிய முறையில் நடப்பதும் இல்லை. அனைத்தும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட கிரமத்தில் தான் நடக்கின்றன. பிறகு கவலை எதற்காக? ஏதோ நடக்ககூடாதது நடந்ததென்றால், அப்பொழுது கவலை படுவதில் நியாயம் உள்ளது. ஆனால் அதுபோன்ற அசம்பாவிதம் எதுவும் நடக்காது.

பற்றின்மையும் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் இந்த பழமொழியினால் பாபா நமக்கு கற்றுக்கொடுக்கிறார். நிகழ்கின்றவை அனைத்தும் நாடகத்தில் ஏற்கனவே நிர்ணயிக்கப்பட்டவை. எந்த ஒரு விஷயத்திற்காகவும் கவலை படவேண்டியதில்லை, ஏன் என்றால் அனைத்தும் தவிர்க்க முடியாது விதியின் படி தான் நடக்கின்றன. எது நடக்கவேண்டுமோ, அது தான் நடக்கின்றது, அதை சாட்சியாக நின்று பார்க்கவேண்டும்