... जितना बाबा की याद में रहेंगे तो माया के तूफान खत्म होते जायेंगे। हातमताई का खेल दिखाते हैं। मुहलरा डालते थे तो माया भाग जाती थी ... (साकार मुरली - 27 February 2018)
हातिमताई
(अरेबिया पौराणिक कथा)
यमन देश में निहायत साहब नाम का एक बादशाह रहता था। विवाह के बहुत दिनों के बाद उनकी बेगम साहिबा ने एक बहुत ही सुन्दर बच्चे को जन्म दिया जिसका नाम हातिमताई रखा गया। ज्योतिषियों ने बादशाह से कहा कि यह बच्चा बहुत ही अकलमन्द बादशाह होगा और सारी दुनिया में आपका नाम रोशन करेगा। धीरे-धीरे हातिम माता-पिता के लाड़-प्यार में पलकर जवान हुआ। उसकी खूबसूरती और बहादुरी की महिमा सारे संसार में फैल गयी। वह परोपकारी ऐसा निकला कि किसी भी जीव के लिए अपनी जान तक देने को तैयार हो जाता था।
खुराशान मुल्क में एक बादशाह रहता था। उसी शहर में बरजख नाम का एक सौदागर भी रहता था जिसकी बेटी का नाम हुस्नबानो था। हुस्नबानो जब केवल बारह वर्ष की थी तब ही बरजख सौदागर की मौत हो गई। मृत्यु के पहले वह अपनी सारी जायदाद, हीरे जवाहरात अपनी एक मात्र बेटी के नाम कर, बेटी को राजा को सौंप गया। राजा भी उसे अपनी पुत्री की तरह समझते थे। बिना माँ-बाप की हुस्नबानो सदैव उदास रहती थी। एक दिन वह अपनी दाई को बुलाकर बोली - हे माता! यह संसार तो पानी के बुदबुदे समान है। पता नहीं हम भी कब मिट जायें, फिर ये रत्न, इतनी दौलत किस काम की होगी? अतः हमारी इच्छा है कि इस दौलत को धर्म-कार्य में खर्च करूँ और सृष्टि के समस्त विकारों से दूर कुँवारी ही रहूँ। दाई माँ बोली, बेटी अगर तुम्हारी ऐसी ही इच्छा है तो तुम एक काम करो। तुम अपने मकान के दरवाजे पर सात सवाल लिखकर टाँग दो और उन सात सवालों के नीचे यह लिखवा दो कि जो व्यक्ति इन सवालों का जवाब देगा मैं उसी के साथ विवाह करूँगी। उन सवालों का जवाब देना आसान नहीं होगा।
सवाल थे - 1. एक बार देखा है दूसरी बार देखने की इच्छा होगी 2. नेकी कर दरिया में डाल 3. किसी के साथ बुरा न कर, जो करेगा वैसा ही पायेगा 4. सदा सच बोलने वाला सुख पाता है 5. कोहनिदा की खबर ला दो 6. मुर्गी के अण्डे समान मोती का जोड़ मिला दे। 7. हम्मामबाद - गर्द की खबर ला दे।
हुस्नबानो अपने सात प्रश्न लिखवाकर अपने घर के द्वार पर लगवा देती है और धर्म-कर्म में लग जाती है। यह समाचार ख्वारीजाम राज्य तक पहुँचता है। वहाँ का राजकुमार मुनीरुशामी उसके सौंदर्य और साहस के बारे में सुनकर, उसे देखे बिना ही उससे प्रेम करने लगता है। वह हुस्नबानो के पास जाकर विवाह की इच्छा व्यक्त करता है। हुस्नबानो कहती है कि वह उसी से विवाह करेगी जो उसके सात प्रश्नों के उत्तर लाएगा। फिर वह पहला प्रश्न सुनाती है, “वह क्या है जिसे एक बार देखने के बाद बार-बार देखने की इच्छा होती है?”
उत्तर की खोज में निकला मुनीरुशामी समझ नहीं पाता कि कहाँ जाए। वह विरह में रोता हुआ भटकता रहता है। तभी शिकार करने आया यमन का राजकुमार हातिमताई उसकी कहानी सुनकर सहायता करने का वचन देता है। दोनों हुस्नबानो के पास जाते हैं। हातिम यह शर्त रखता है कि यदि वह उत्तर ले आए, तो हुस्नबानो मुनीरुशामी से विवाह करेगी। उसके सहमत होने पर हातिम पहले प्रश्न का उत्तर खोजने निकल पड़ता है।
रास्ते में हातिम एक भेड़िए को हिरण का शिकार करते देखता है। हिरण को बचाने के लिए वह अपनी जाँघों से मांस काटकर भेड़िए की भूख मिटाता है। भेड़िया उसे दस्तहवेदा का रास्ता बताता है। लोमड़ियों की सहायता से उसके घाव ठीक हो जाते हैं। आगे दो भालू उसे अपने राजा के पास ले जाते हैं। राजा के दबाव डालने पर हातिम उसकी पुत्री से विवाह करता है। दोबारा यात्रा पर निकलते समय वह हातिम को एक चमत्कारी सोने का सिक्का देती है। रास्ते में एक विशाल साँप उसे निगल लेता है, लेकिन सिक्का उसकी रक्षा करता है। असहनीय पीड़ा होने पर साँप उसे बाहर उगल देता है।
इसके बाद एक तालाब से निकली अप्सरा हातिम का हाथ पकड़कर उसे पानी के नीचे एक बाग में ले जाती है और गायब हो जाती है। वहाँ की स्त्रियाँ उसे एक सुंदर भवन में ले जाती हैं। भवन में लगे एक चित्र से एक सुंदर अप्सरा बाहर आती है। हातिम तीन दिनों तक उसे देखता रहता है। चौथी रात जैसे ही वह उसका हाथ पकड़ता है, वह उसकी छाती पर ज़ोर से लात मारकर गायब हो जाती है। होश आने पर हातिम देखता है कि न वहाँ बाग है, न भवन। वह एक सुनसान जंगल में पड़ा है। उसे एहसास होता है कि यही दस्तहवेदा है, जिसे एक बार देखने के बाद फिर देखने की इच्छा होती है। पहले प्रश्न का उत्तर मिल जाने की खुशी में वह लौट पड़ता है।
इसी तरह हातिम ने सातों सवालों का जवाब हासिल कर लिया। हर किस्से में हातिम ने, रीछराज की बेटी के दिये हुए मुलहरे से अपने को हर संकट से बचाया और अन्य कइयों को भी बचाया। दूसरे किस्से में, देवों के बादशाह की स्त्री को आँखों में कई सालों से दर्द हो रहा था। हातिम ने रीछ की बेटी का दिया हुआ मुलहरा पानी में घिस कर उसकी आँखों में लगा दिया। लगाते ही उस स्त्री की पीड़ा जाती रही और दोनों आँखें खुल गयी। जब हातिम एक ऊंचे पहाड़ पर चढ़ने लगा तो सैंकड़ों परिन्दों ने आकर हातिम को उठाकर, जंजीरों में बांध कर आग लगा दी। उन परिन्दों ने सोचा कि यह जलकर राख हो जायेगा परन्तु रीछ की बेटी के मुलहरे के प्रभाव से वह आग से बचकर आगे चल पड़ा। तीसरे किस्से में - एक लाल सांप ने हातिम पर फुफकार मारना शुरू कर दिया। उसकी फुफकार का जहर आग बनकर आसमान तक फैल रहा था। वो सांप हातिम को जलाकर राख कर देना चाहता था परन्तु रीछ की बेटी के मुलहरे की वजह से उसका बाल भी बांका न हो सका। एक अन्य जगह पर मुलहरे को मुँह में रखकर वह कड़ाहे में कूद गया। मुलहरे की वजह से खौलता घी भी पानी की तरह ठण्डा हो गया। ऐसे मुलहरा मुख में डालने से माया भाग जाती थी। मुलहरा निकाल दो तो माया आ जाती थी।
आध्यात्मिक भाव: – मुलहरे की वज़ह से हातिम अनेक संकटों को पार कर सका और विजय को प्राप्त किया। शिवबाबा का ज्ञान और उनकी याद उस सोने के सिक्के के समान हैं। जब कठिन परिस्थितियाँ आती हैं, तब बाबा का ज्ञान और उनकी याद हमारी रक्षा करते हैं। इनके बल से हम दूसरों को भी दुःख से उबरने में सहायता कर सकते हैं। ज्ञान और योग का सिक्का हमारे पास हो, तो माया गायब हो जाती है। इसके बिना माया हमारे सामने आ जाती है। यदि किसी राजयोगी के मार्ग में माया काम विकार की अग्नि दिखाती है, तो वह ज्ञान और योग के सिक्के के बल से उस अग्नि के प्रभाव से मुक्त रहकर आगे बढ़ता है। बीमारी का सामना करने वाले भी बाबा की याद रूपी सिक्के के बल से अपने शरीर के कर्मों का हिसाब-किताब चुक्तू कर सकते हैं।
Hatimtai
(Arabian mythological story)
The king Nihayat Saheb was ruling the country called Yemen. Long time after his marriage, the queen gave birth to a beautiful son. The child was named Hatimtai. The astrologers predicted that the boy would be an intelligent Emperor and that he would make a name for you in the entire world. Gradually, Hatimtai grew up into an adult amidst the love and affection of his beloved parents. The greatness of his bravery and charm spread across the whole world. He developed an attitude of selflessly helping others. He was even prepared to sacrifice his own life helping others.
In Khurashan country, there was a trader by name Barjakh. He had a daughter by the name Husnabano. She lost her father at the age of twelve. Before death, the trader Barjakh, left a will giving all his wealth, gold, diamonds etc. to her daughter and entrusted his daughter along with the property to the king. The king also was looking after Husnabano like his own daughter. Once, Husnabano called her wet nurse who had brought her up and said to her, “This world is like a water bubble. We may also die anytime. What is the need for all this wealth of gold, diamonds, pearls etc. I wish to utilize all this property for charitable purposes. I want to remain virgin, away from all the sins of the world”. The elderly wet nurse carefully thought over the matter and advised Husnabano, “My child, if your wish is like that, you display the following seven questions on your house gate and write that you will marry the person who will bring correct answers to all these questions”.
The questions were: 1. If seen once, feels like seeing again. 2. Do favour and cast it in the river. 3. Do not harm others. As they do so would they reap. 4. One who always speaks the truth, gets happiness. 5. Bring details of KOHINIDA. 6. Bring the pair of the pearl similar to an egg. 7. Bring details of HAMMAMABAD – GARD.
Husn Bano has her seven questions written down and displayed at her doorway, then devotes herself to charitable work. News of this reaches the kingdom of Khwarijam. Its prince, Munir Shami, hears of her beauty and courage and falls in love with her without ever seeing her. He visits her and expresses his wish to marry her. Husn Bano tells him that she will marry only the person who brings answers to her seven questions. She then asks the first question, “What is it that, once seen, makes one wish to see it again and again?”
Munir Shami sets out to find the answer but has no idea where to go. Overwhelmed by longing, he wanders in sorrow. Hatim Tai, the prince of Yemen, comes across him while hunting. After hearing his story, Hatim promises to help. They visit Husn Bano together. Hatim agrees to find the answers on the condition that she marries Munir Shami. She accepts, and Hatim sets off in search of the first answer.
On the way, Hatim sees a wolf hunting a deer. To save the deer, he cuts flesh from his own thighs and feeds the wolf. The wolf then tells him the way to Dastahaveda. With the help of some foxes, Hatim’s wounds heal. Later, two bears take him to their king, who insists that Hatim marry his daughter. Hatim agrees. When he resumes his journey, she gives him a magical gold coin. A huge serpent swallows him along the way, but the coin protects him. Unable to bear the pain, the serpent spits him out.
Later, a celestial maiden emerges from a pond, takes Hatim by the hand and leads him into an underwater garden before disappearing. The women there take him into a beautiful palace, where another lovely maiden steps out of a portrait. Hatim gazes at her for three days. On the fourth night, he reaches for her hand. She immediately kicks him hard in the chest and vanishes. When he regains consciousness, the garden and palace are gone, and he finds himself lying in a deserted forest. He realises that this must be Dastahaveda—the place that makes one long to see it again. Delighted to have found the answer to the first question, he begins his return journey.
In the second part of the story, the wife of the demon's king was suffering from severe eye pain since last several years. Hatim rubbed the coin in the water and offered it to the queen. After taking the water, the pain of the queen vanished gradually. After that when Hatim was climbing a mountain, several hundreds of birds took him away. They tied him and put him to fire to burn him into ashes. But due to the power of the presence of the Golden coin with him, no harm was done to him. In the third part, one dreadful giant serpent started hissing at Hatim, it tried to burn him with its poisonous fires. But due to the power of the golden coin it could not do any harm to him. In another instance, Hatim had to jump into a big pan containing boiling ghee. But due to the power of the golden coin, the boiling ghee also turned into cool water. To summarize, put the Mulehra (Golden Coin) in your mouth, the Maya runs away from you and if you take out the Mulehra, the Maya comes back.
Spiritual significance: - The coin protected Hatim from many dangers and helped him achieve success. Shiv Baba’s knowledge and remembrance are like that golden coin. When difficulties and challenging situations arise, Baba’s knowledge and remembrance protect us and enable us to help others overcome sorrow. When we carry the coin of knowledge and yoga, Maya disappears. Without it, Maya confronts us. If Maya places the fire of lust in a Raj Yogi’s path, the coin of knowledge and yoga enables the soul to move forward without being affected by that fire. Those experiencing illness can also settle their bodily karmic accounts through the coin of Baba’s remembrance.
హాతిమతాయి
(అరేబియా పౌరాణిక కథ)
యమన్ దేశమును నిహాయత్ సాహబ్ అనే రాజు పరిపాలిస్తూ ఉండేవాడు. వివాహమైన చాలా రోజుల తర్వాత బేగమ్ సాహిబా పండంటి కొడుకుకు జన్మనిస్తుంది. అతనికి హాతిమతాయి అని పేరు పెడ్తారు. ఆ బాలుడు చాలా తెలివైన మహారాజుగా పేరు తెచ్చుకుంటాడని, సమస్త ప్రపంచములో తన పేరు మారుమోగిపోతుందని రాజుగారికి జ్యోతిష్యులు చెప్తారు. నెమ్మది నెమ్మదిగా హాతిమ్ తల్లిదండ్రుల ప్రేమానురాగాల మధ్య పెరిగి పెద్దవాడవుతాడు. అతని అందము, ధైర్యసాహసముల కీర్తి నలు వైపుల వ్యాప్తి చెందుతాయి. ఒక ప్రాణిని కాపాడటానికి తన ప్రాణములు ఇవ్వడానికి కూడా సిద్ధపడేంతగా పరోపకార వృత్తిని అలవర్చుకుంటాడు హాతిమ్.
ఖురాషాన్ అనే ఒక దేశము ఉండేది. ఆ రాజ్యములో బరజఖ్ అనే వ్యాపారస్తుడు ఉండేవాడు. అతని కూతురు పేరు హుస్నబానో. హుస్నబానో తన పన్నెండవ ఏటలోనే తండ్రని కోల్పోతుంది. చనిపోయే ముందు బరజఖ్ అతని ఆస్తి, వజ్ర వైఢూర్యములను తన కూతురు పేరు మీద రాసి కూతురిని, ఆస్తిని రాజుకు అప్పగిస్తాడు. రాజు కూడా హుస్నబానోను అతని కన్న కూతురు వలె చూసుకోసాగాడు. కానీ తల్లిదండ్రులు లేని హుస్నబానో ఎప్పుడూ ఉదాసీనంగా ఉండేది. ఒకసారి హుస్నబానో తనను పెంచిన ఆయాను పిలిచి ఇలా అంటుంది, “ఈ ప్రపంచము నీటి బుడగతో సమానము. నేను కూడా ఎప్పుడు చనిపోతానో తెలియదు. అలాంటప్పుడు ఈ సంపద, రత్నములు అన్నీ దేనికి? అందుకే ఈ సంపదనంతా ధర్మ కార్యములకు వినియోగించాలని నా కోరిక. సృష్టిలోని సమస్త వికారముల నుండి దూరంగా కన్యగానే ఉండాలని ఉంది” అని చెప్తుంది. ఆయా బాగా ఆలోచించి హుస్నబానోతో ఇలా అంటుంది, “అమ్మా! ఒకవేళ నీ కోరిక అదే అయితే నీ ఇంటి గుమ్మానికి ఏడు ప్రశ్నలు రాసి వేలాడదీయి. ఎవరైతే ఈ ఏడు ప్రశ్నలకు సమాధానము తీసుకువస్తారో వారినే వివాహమాడుతానని వ్రాసి పెట్టు. ఆ ఏడు ప్రశ్నలకు సమాధానము తీసుకురావడము అంత సులభము కాదు.”
ఆ ఏడు ప్రశ్నలు ఇవే – 1. ఒకసారి చూస్తే మళ్ళీ మళ్ళీ చూడాలని అనిపిస్తుంది. 2. పుణ్యము చేసి నదిలో కలుపు. 3. ఎవ్వరికీ అపకారము తల పెట్టవద్దు, చేసుకున్నవారికి చేసుకున్నంత మహాదేవ. 4. ఎప్పుడూ సత్యమును చెప్పువారు సుఖమును పొందుతారు. 5. కోహినిదా గురించిన వివరము తీసుకురా. 6. కోడిగుడ్డు సమానముగా ఉండే ముత్యపు జతను తీసుకురా. 7. హమ్మామాబాద్-గర్జ్ వివరము తీసుకురా.
హుస్నబానో తన ఏడు ప్రశ్నలను రాయించి గుమ్మానికి కట్టించి, ధర్మకార్యాలలో మునిగిపోతుంది. ఈ సంగతి ఖవారీజామ్ రాజ్యానికి చేరుతుంది. అక్కడి రాకుమారుడు మునీరుషామీ ఆమె అందం, ధైర్యం గురించి విని, చూడకుండానే ప్రేమిస్తాడు. ఆమె వద్దకు వెళ్లి వివాహం చేసుకోవాలనుకుంటున్నానని చెబుతాడు. తన ఏడు ప్రశ్నలకు సమాధానాలు తెచ్చినవారినే పెళ్లి చేసుకుంటానని చెప్పి, హుస్నబానో మొదటి ప్రశ్నను వినిపిస్తుంది: “ఒకసారి చూస్తే మళ్లీ మళ్లీ చూడాలనిపించేది ఏమిటి?”
సమాధానం కోసం బయలుదేరిన మునీరుషామీ ఎటు వెళ్లాలో తెలియక విరహంతో విలపిస్తుంటాడు. వేటకు వచ్చిన యమన్ రాకుమారుడు హాతిమతాయి అతని కథను విని సాయం చేస్తానని మాట ఇస్తాడు. ఇద్దరూ హుస్నబానో వద్దకు వెళ్తారు. తాను సమాధానాలు తెస్తే మునీరుషామీని వివాహం చేసుకోవాలని హాతిమ్ షరతు పెడతాడు. ఆమె అంగీకరించడంతో అతడు మొదటి సమాధానం కోసం బయలుదేరుతాడు.
దారిలో ఒక తోడేలు వేటాడుతున్న జింకను కాపాడేందుకు హాతిమ్ తన తొడల నుంచి మాంసాన్ని కోసి తోడేలు ఆకలి తీరుస్తాడు. తోడేలు అతనికి దస్తహవేదాకు దారి చెబుతుంది. నక్కల సహాయంతో గాయాలు నయమైన తరువాత, రెండు ఎలుగుబంట్లు అతణ్ని తమ రాజు వద్దకు తీసుకెళ్తాయి. రాజు బలవంతం చేయడంతో అతని కుమార్తెను వివాహం చేసుకుంటాడు. తిరిగి బయలుదేరేటప్పుడు ఆమె ఇచ్చిన మహిమగల బంగారు నాణెం, దారిలో ఒక పెద్ద సర్పం అతణ్ని మింగినప్పుడు కాపాడుతుంది. నొప్పి భరించలేక సర్పం అతణ్ని బయటకు కక్కేస్తుంది.
తరువాత ఒక చెరువు నుంచి వచ్చిన అప్సరస హాతిమ్ను నీటి అడుగున ఉన్న తోటలోకి తీసుకెళ్లి మాయమవుతుంది. అక్కడి స్త్రీలు అతణ్ని ఒక అందమైన భవనానికి తీసుకెళ్తారు. అందులోని ఒక చిత్రపటం నుంచి ఓ అప్సరస బయటకు వస్తుంది. హాతిమ్ మూడు రోజులూ ఆమెను చూస్తూనే ఉంటాడు. నాలుగో రాత్రి ఆమె చేయి పట్టుకోగానే, ఆమె అతని ఛాతీపై తన్ని మాయమవుతుంది. స్పృహ వచ్చేసరికి తోట, భవనం ఏవీ కనిపించవు. హాతిమ్ ఒక నిర్మానుష్యమైన అడవిలో పడి ఉంటాడు. ఒకసారి చూస్తే మళ్లీ చూడాలనిపించే ఆ ప్రదేశమే దస్తహవేదా అని గ్రహించి, మొదటి ప్రశ్నకు సమాధానం దొరికిందన్న ఆనందంతో తిరుగు ప్రయాణమవుతాడు.
ఈ విధముగా హాతిమ్ ఏడు ప్రశ్నలకు సమాధానాలను కనుక్కుంటాడు. ప్రతిసారి హాతిమ్ ఎలుగుబంటి రాజు కూతురు ఇచ్చిన నాణెముతో తనను తాను రక్షించుకోవడమే కాకుండా ఇతరులనూ రక్షిస్తాడు. కథలోని రెండవ భాగములో - ఒక రాజు భార్య కళ్ళకు ఎన్నో సంవత్సరముల నుండి భరించలేని కంటి నొప్పి. అప్పుడు హాతిమ్ అతని దగ్గర ఉన్న నాణెమును నీటిలో అరిగించి ఇస్తాడు. అది తీసుకున్న వెంటనే రాజు భార్యకు మెల్లగా నొప్పి తగ్గుతుంది. ఆ తర్వాత హాతిమ్ ఒక పర్వాతాన్ని ఎక్కుతున్న సమయంలో కొన్ని వందల పక్షులు హాతిమ్ను ఎత్తుకుపోయి సంకెళ్ళతో కట్టేసి నిప్పు పెడ్తాయి. హాతిమ్ ఆ మంటలలో మాడి మసైపోతాడు అనే ఆ పక్షులు అనుకున్నాయి. కానీ హాతిమ్ అతని దగ్గర ఉన్న నాణెము ప్రభావము వలన ఎలాంటి అపాయము లేకుండా బయట పడగలుగుతాడు. కథలోని మూడవ భాగములో - ఒక భయంకరమైన ఎర్రని సర్పము బుసలు కొట్టడం మెదలు పెట్టింది. దాని బుసలనుండి వచ్చే విషము నిప్పుగా మారి ఆకాశాన్ని అంటుతుంది. ఆ సర్పము దాని విషపూరిత నిప్పులలో హాతిమ్ను బూడిద చేయాలనుకుంది. కానీ హాతిమ్ దగ్గర ఉన్న నాణెము కారణంగా అతని వెంట్రుక కూడా వంకర పోలేదు. మరొక చోట ఎలుగుబంటి రాజు కూతురు ఇచ్చిన నాణెమును హాతిమ్ నోట్లో పెట్టకొని ఒక బాణిలిలోకి దూకవలసి వస్తుంది. అందులో మసులుతున్న నెయ్యి కూడా నాణెము కారణముగా చల్లని నీటిలా మారిపోతుంది. మరొక చోట నాణెమును హాతిమ్ అతని తలపై పెట్టుకొని మాయమైపోయి తనను తాను రక్షంచుకోగలుగుతాడు.
ఆధ్యాత్మిక రహస్యము: - నాణెము కారణంగా హాతిమ్ ఎన్నో ఆపదల నుండి రక్షింపబడ్డాడు మరియు విజయమును సాధించగలిగాడు. శివబాబా జ్ఞానము, శివబాబా స్మృతి ఒక బంగారు నాణెముతో సమానము. పరిస్థితులు, కష్టములు వచ్చినప్పుడు, బాబా జ్ఞానము మరియు స్మృతియే మనలను కాపాడగలుగుతుంది, ఇతరులనూ మనము దుఃఖము నుండి కాపాడగలము. జ్ఞానయోగాలు అనే నాణెము మన వద్ద ఉంటే మాయ మాయమైపోతుంది, జ్ఞానయోగాలు లేకపోతే మాయ మన ముందుకు వస్తుంది. ఒక రాజయోగి వెళ్తున్న మార్గంలో మాయ కామ వికారము అనే అగ్నిని చూపిస్తే, జ్ఞానయోగాలు అనే నాణెముతో రాజయోగి అగ్నికి ప్రభావితం కాకుండా ముందుకు వెళ్తాడు. అనారోగ్యంతో ఉన్న వారు కూడా బాబా స్మృతి అనే నాణెముతో తమ శారీరక లెక్కాచారాలను తీర్చుకోవచ్చు.
ಹಾತಿಮ್ತಾಯಿ
(ಅರೇಬಿಯನ್ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆ)
ಯಮನ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಹಾಯತ್ ಸಾಹಬ್ ಎಂಬ ರಾಜನಿದ್ದನು. ವಿವಾಹದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆತನ ಬೇಗಂ ಸಾಹಿಬಳು ಒಂದು ಸುಂದರ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು. ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾತಿಮ್ತಾಯಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ರಾಜನಿಗೆ ಈ ಮಗು ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಾತಿಮನು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಯುವಕನಾದನು. ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದ ಮಹಿಮೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹರಡಿತು. ಅವನು ಪರೋಪಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನಾದರೂ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.
ಖುರಾಶಾನ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜ ಇದ್ದ. ಅದೇ ನಗರದಲ್ಲಿ ಬರ್ಜಖ್ ಎಂಬ ವ್ಯಾಪಾರಿಯೂ ಇದ್ದ, ಅವನ ಮಗಳ ಹೆಸರು ಹುಸ್ನಬಾನೋ. ಹುಸ್ನಬಾನೋ ಕೇವಲ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದವಳಿದ್ದಾಗ ಬರ್ಜಖ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಯು ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು.. ಸಾಯುವ ಮೊದಲು ಅವನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸ್ತಿ, ವಜ್ರ ವೈಢೂರ್ಯಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಏಕೈಕ ಮಗಳ ಹೆಸರಿಗೆ ಬರೆದು, ಆ ಮಗಳನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಸಹ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಗಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ತಂದೆ ತಾಯಿಯಿಲ್ಲದ ಹುಸ್ನಬಾನೋ ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖಿತಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ದಿನ ಅವಳು ತನ್ನ ದಾಯಿಯನ್ನು ಕರೆದು – ಹೇ ಮಾತೆ! ಈ ಜಗತ್ತು ನೀರಿನ ಗುಳ್ಳೆಯಂತೆ. ನಾವು ಯಾವಾಗ ಸಾಯುತ್ತೇವೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಈ ರತ್ನಗಳು, ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಂಪತ್ತು ಯಾವ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ? ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಧರ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಸ್ತ ವಿಕಾರಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದಳು. ದಾಯಿ ಮಾತೆ ಹೇಳಿದಳು, ಮಗಳೇ, ನಿನ್ನ ಆಸೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದರೆ, ನೀನು ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡು. ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಏಳು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಬರೆದು ತೂಗುಹಾಕು ಮತ್ತು ಆ ಏಳು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಯಾರು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರನ್ನೇ ನಾನು ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಬರೆಸು. ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ.
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆಂದರೆ - 1. ಒಂದು ಬಾರಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡುವ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ 2. ನೆರವು ನೀಡಿ ನದಿಗೆ ಹಾಕು 3. ಯಾರಿಗೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬೇಡ, ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತೀಯ 4. ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡುವವನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ 5. ಕೊಹನಿದಾದ್ ಸುದ್ದಿ ತಂದುಕೊಡು 6. ಕೋಳಿಯ ಮೊಟ್ಟೆಯ ಸಮಾನ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸು. 7. ಹಮ್ಮಾಮ್ಬಾದ್ಗರ್ದ್ನ ಸಮಾಚಾರ ತಂದುಕೊಡು.
ದಾದಿಯ ಮಾತು ಹುಸ್ನಬಾನೋಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಏಳೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಬರೆಸಿ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತೂಗುಹಾಕಿದಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದಳು. ಈ ವಿಷಯ ಹರಡುತ್ತಾ ಹರಡುತ್ತಾ ಖವಾರಿಜಂ ದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಅಲ್ಲಿಯ ರಾಜನ ಮಗ ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಹುಸ್ನಬಾನೋವಿನ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಕೇಳಿ ಅವಳನ್ನು ನೋಡದೇ ಪ್ರೇಮಿಯಾದ. ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚನಾದ ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹೇಳದೆ ಹುಸ್ನಬಾನೋಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೊರಟನು. ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯು ಹುಸ್ನಬಾನೋವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು - “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಇದೇ ವಿರಹ ವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.” ಹುಸ್ನಬಾನೋ - “ಹೇ, ಯುವಕ, ನನ್ನ ಏಳೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವವನನ್ನೇ ನಾನು ಮದುವೆಯಾಗುವುದು”. ಎಂದಳು. ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯು ಹೇಳಿದನು - “ನಾನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ”. ಹುಸ್ನಬಾನೋ ಹೇಳಿದಳು “ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ, ಒಂದು ಬಾರಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ನೋಡುವ ಆಸೆಯಾಗುತ್ತದೆ”. ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಅವನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿರಹದಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚನಾದ ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಲೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಮನ್ ದೇಶದ ರಾಜಕುಮಾರ ಹಾತಿಮ್ತಾಯಿ ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಹೃದಯ ವಿದ್ರಾವಕ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಹಾತಿಮ್ತಾಯಿ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯು ಎಲ್ಲ ಕಥೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಹಾತಿಮನು ಹೇಳಿದನು - “ನೀನು ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಯೇ ತೀರುತ್ತೇನೆ” ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಹಾತಿಮನು ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯನ್ನು ಹುಸ್ನಬಾನೋ ಬಳಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು ಮತ್ತು ಹೇಳಿದನು, ನಿನ್ನ ಏಳೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ ಆದರೆ ಮದುವೆ ಮುನೀರ್ಶಾಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಬೇಕು”. ಹುಸ್ನಬಾನೋ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಹುಸ್ನಬಾನೋವಿನಿಂದ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಹಾತಿಮನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.
ನಡೆಯುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಹಾತಿಮ್ ಒಂದು ನಿರ್ಜನವಾದ ಕಾಡಿಗೆ ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ, ಒಂದು ತೋಳವು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಹಾತಿಮ್ಗೆ ದಯೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವನು ತೋಳವನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತೋಳವು ಹೆದರಿ "ಓ ದಯಾಮೂರ್ತಿ ಹಾತಿಮ್! ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಹಸಿವೆಯ ಗತಿಯೇನು?" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹಾತಿಮ್ ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಎರಡೂ ತೊಡೆಗಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾಂಸವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತೋಳಕ್ಕೆ ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ತೋಳದ ಹಸಿವು ತಣಿದ ನಂತರ, ಹಾತಿಮ್ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಲು ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಹಾತಿಮ್ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಹಾತಿಮ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ತೋಳವು, "ನಾನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಜನರು ಹೇಳುವಂತೆ ಆ ಸ್ಥಳದ ಹೆಸರು ದಸ್ತಹವೇದಾ (ಪ್ರಗಟ ನಗರ)" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹಾತಿಮ್ ತೋಳದಿಂದ ದಸ್ತಹವೇದಾಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನರಿಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಹಾತಿಮ್ ತನ್ನ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಾತಿಮ್ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕರಡಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕರಡಿರಾಜನ ಬಳಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಕರಡಿರಾಜನು ಮಾನವರಂತೆಯೇ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ತನ್ನ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿವಾಹವಾಗುವಂತೆ ಬಲವಂತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮರುದಿನವೇ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಹಾತಿಮ್ನೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಹಾತಿಮ್ ಕರಡಿರಾಜ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಮುಂದೆ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಕಾಡು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ನಾಗರಹಾವು ಹಾತಿಮ್ ನನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹಾತಿಮ್ ಹಾವಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಹೊರಡುವಾಗ ಕರಡಿರಾಜನ ಮಗಳು ಒಂದು ತಾಯಿತವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಳು, ಅದರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಅವನು ಹಾವಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಹಾವು ದುಃಖದಿಂದ ವಾಂತಿ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿತು. ಹಾತಿಮ್ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಂದೆ ನಡೆದನು. ನಡೆಯುತ್ತಾ ಒಂದು ಕೆರೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ, ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಕೆರೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಹಾತಿಮ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೆರೆಯೊಳಗಿನ ಒಂದು ತೋಟಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು ಮತ್ತು ಮಾಯವಾದಳು. ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹಾತಿಮ್ನನ್ನು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಭವನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೇವತೆಗಳ ಚಿತ್ರಗಳು ತೂಗುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸುಂದರ ಅಪ್ಸರೆ ಹೊರಬಂದು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು. ಹಾತಿಮ್ ಮೂರು ದಿನ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅವನಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮೋಹಿತನಾಗಿ, ಕೈ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಕೈ ಹಿಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಅಪ್ಸರೆಯು ಹಾತಿಮ್ನ ಎದೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಒದ್ದಳು ಮತ್ತು ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾದನು. ಎಚ್ಚರವಾದ ನಂತರ ನೋಡಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತೋಟವಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಭವನವಾಗಲೀ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಒಂದು ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದನು. ಆಗ ಹಾತಿಮ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಇದೇ ಅದು ದಸ್ತಹವೇದಾ, ಆಕೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದರೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುವ ಬಯಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡನು. ಈ ರೀತಿ ಹಾತಿಮ್ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡನು.
ಇದೇ ರೀತಿ ಹಾತಿಮ್ ಏಳೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಥೆಯಲ್ಲೂ, ಹಾತಿಮ್, ಕರಡಿರಾಜನ ಮಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಮುಲ್ಹರ (ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯ) ಉಪಯೋಗಿಸಿ ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಕಟದಿಂದಲೂ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಎರಡನೇ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೋವು ಇತ್ತು. ಹಾತಿಮ್ ಕರಡಿಯ ಮಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಮುಲ್ಹರವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇದು ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹಚ್ಚಿದನು. ಹಚ್ಚಿದ ತಕ್ಷಣ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯ ವೇದನೆ ಮಾಯವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೆರೆದುಕೊಂಡವು. ಹಾತಿಮ್ ಒಂದು ಎತ್ತರವಾದ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ನೂರಾರು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಬಂದು ಹಾತಿಮ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಸರಪಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದವು. ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಆ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅಂದುಕೊಂಡವು. ಆದರೆ ಕರಡಿಯ ಮಗಳ ಮುಲ್ಹರಾ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು. ಮೂರನೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ - ಒಂದು ಕೆಂಪು ಹಾವು ಹಾತಿಮ್ನ ಮೇಲೆ ಬುಸುಗುಟ್ಟಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಅದರ ಬುಸುಗುಟ್ಟುವ ವಿಷವು ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ಆಕಾಶದವರೆಗೆ ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಹಾವು ಹಾತಿಮ್ನನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿತ್ತು ಆದರೆ ಕರಡಿಯ ಮಗಳ ಮುಲ್ಹರದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ತೊಂದರೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮುಲ್ಹರವನ್ನು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಾಣಲೆಯಲ್ಲಿ ಜಿಗಿದನು. ಕುದಿಯುವ ತುಪ್ಪಾ ಕೂಡಾ ನೀರಿನಂತೆ ತಣ್ಣಗಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಮುಲ್ಹರ ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡರೆ ಮಾಯಾ ದೂರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಲ್ಹರ ತೆಗೆದರೆ ಮಾಯೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾವ:
ಮುಲ್ಹರಯಿಂದಾಗಿ ಹಾತಿಮ್ ಅನೇಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ವಿಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಶಿವ ತಂದೆ ಕೊಟ್ಟ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ನೆನಪು ಮುಲ್ಹರದಂತೆ. ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಸಂಕಟ ಬಂದಾಗ ಪರಮಾತ್ಮನ ನೆನಪು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲವು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಸಹ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಬಹುದು. ಪರಮಾತ್ಮ ನೆನಪು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮುಲ್ಹರದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತೇವೆ. ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಮುಲ್ಹರ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಅಂದರೆ ಜ್ಞಾನದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಮೌನದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯೂ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ஹாதிம் தாய்
(அரேபுப் புராணக் கதை)
எமன் எனும் தேசத்தை நிகாயத் சாஹிப் எனும் பேரரசர் ஆண்டு வந்தார். அவருக்குத் திருமணம் ஆகி பல நாட்களுக்குப் பிறகு, மிகவும் அழகான குழந்தை ஒன்று பிறந்தது. அந்தக் குழந்தையின் பெயர் ஹாதிம் தாய் என்று வைக்கப்பட்டது. ஜோதிடர்கள், இக்குழந்தை பெரியவன் ஆன பிறகு மிகவும் புத்திசாலியான அரசனாகிவிடுவான் என்றும் உலகம் எங்கும் தமது புகழை பரப்புவான் என்றும் அரசரிடம் கூறினர். நாளடைவில், ஹதிம்தாய் தனது அன்புப் பெற்றோரின் பாசத்திலும் அரவணைப்பிலும் வளர்ந்து பெரியவரானார். அவனது வீரத்தின் மற்றும் அழகின் பெருமை உலகம் முழுவதும் பரவியது. அவன் பிறருக்குச் சுயநலமின்றி உதவும் மனப்பான்மையை வளர்த்துக்கொண்டான். பிறருக்கு உதவுவதற்காகத் தன் உயிரையே தியாகம் செய்யவும் அவன் தயாராக இருந்தான்.
குராஷான் நாட்டில், பர்ஜாக் எனும் வணிகர் ஒருவர் இருந்தார். அவருக்கு ஹஸ்னாபானு எனும் ஒரு மகள் இருந்தாள். அவளுக்கு வயது பன்னிரண்டு இருக்கும்பொழுதே இவர் காலமாகிவிட்டார். இறப்பதற்கு முன், வர்த்தகர் பர்ஜாக் தனது செல்வம், தங்கம், வைரங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் தனது மகளுக்கு அளிக்கும் வகையில் ஒரு உயில் எழுதி வைத்திருந்தார். அதுமட்டுமின்றி தன் மகளையும் சொத்துக்களையும் மன்னரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டிருந்தார். மன்னரும் ஹஸ்னாபானுவைத் தமது சொந்த மகளைப் போலவே கவனித்து வந்தார். ஒருமுறை, ஹுஸ்னபானு தன்னை வளர்த்த செவிலித்தாயை அழைத்து, அவளிடம், “இந்த உலகம் ஒரு நீர்க்குமிழி போன்றது. நாமும் எந்நேரமும் இறந்துவிடலாம்,” என்று கூறினாள். தங்கம், வைரம், முத்து போன்ற இவ்வளவு செல்வங்கள் அனைத்திற்கும் என்ன தேவை? "இந்தச் சொத்து முழுவதையும் அறப்பணிகளுக்காகப் பயன்படுத்த நான் விரும்புகிறேன். உலகின் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விலகி, கன்னியாகவே நான் வாழ விரும்புகிறேன்." அந்த முதிய செவிலித்தாய் அந்த விஷயத்தை பற்றி, ஆழமாக சிந்தித்து, ஹஸ்னாபானுவிடம் இவ்வாறு அறிவுரை கூறினாள், “குழந்தாய், உன் விருப்பம் அவ்வாறென்றால், பின்வரும் ஏழு கேள்விகளை உன் வீட்டு வாசலில் எழுதித் தொங்கவிடு. மேலும், இக்கேள்விகள் அனைத்திற்கும் சரியான விடைகளைக் கொண்டுவருபவரையே நீ மணந்துகொள்வாய் என்றும் அதில் குறிப்பிடு.”
கேள்விகள் பின்வருமாறு அமைந்திருந்தன: 1.ஒருமுறை கண்டால், மீண்டும் காணத் தூண்டும் ஒன்று. 2. ஒரு உதவி செய்து, அதை ஆற்றில் விட்டுவிடு 3. பிறருக்குத் தீங்கு இழைக்காதே, ஏனெனில், ஒருவர் எதை விதைக்கிறாரோ, அதையே அறுவடை செய்வார். 4. எப்போதும் உண்மையே பேசுபவர் மகிழ்ச்சியை அடைவார்.5. கோஹினிதாவை பற்றிய விவரங்களைக் கொண்டு வாருங்கள். 6. முட்டையைப் போன்ற வடிவம் கொண்ட ஒரு ஜோடி முத்துக்களைக் கொண்டு வா 7. ஹம்மாமாபாத் – கர்த் பற்றிய விவரங்களைக் கொண்டு வா.
செவிலித்தாயின் வார்த்தைகளால் பெரிதும் ஈர்க்கப்பட்ட ஹஸ்னாபானு, அந்த ஏழு கேள்விகளையும் தன் வாசலில் காட்சிக்கு வைத்துவிட்டு, தன்னைத் தானதர்மச் செயல்களில் ஈடுபடுத்திக்கொண்டாள். இந்தக் கேள்விகள் குறித்த செய்தி எங்கும் பரவி, 'காவாரிஜம்' எனும் நாட்டையும் சென்றடைந்தது; அந்நாட்டின் இளவரசராக முனிருஷாமி திகழ்ந்தார். ஹஸ்னாபானுவின் அழகையும் வீரத்தையும் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட அவன், அவளைக் கண்ணால் காணாமலேயே அவள் மீது காதல் கொண்டான். காதலால் கண்கள்மறைந்தவனாய் முனிருஷாமி, யாரிடமும் சொல்லாமல் ஹஸ்னாபானுவைப் பார்க்கப் புறப்பட்டாள். முனிருஷாமி ஹஸ்னபானுவிடம், “நான் உன்னைக் காதலிக்கிறேன், உன்னைத் திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்புகிறேன். உன்னைப் பிரிந்திருக்கும் இந்த வலியை என்னால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை,” என்று கூற, ஹஸ்னாபானு இவ்வாறு பதிலளித்தாள், "இளவரசே, எனது ஏழு கேள்விகளுக்கும் பதில் அளிப்பவரை மட்டுமே நான் மணப்பேன்". முனிருஷாமி அவளிடம் எல்லாக் கேள்விகளையும் சொல்லுமாறு கேட்டுக்கொண்டு, பதில்களைக் கண்டுபிடிப்பதாக உறுதியளித்தான். ஹஸ்னாபானு முதல் கேள்வியைக் கூறினாள்: "ஒருமுறை பார்த்தால், மீண்டும் பார்க்கத் தோன்றுகிறது." முனிருஷாமி பதில்களைத் தேடி அந்த இடத்தை விட்டுப் புறப்பட்டாரன். ஆனால், எங்கு செல்வது, என்ன செய்வது என்று அவநால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. அவன் ஒரு பைத்தியத்தைப் போல அலைந்து திரிந்தான். அப்பொழுது, எமனின் இளவரசரான ஹதிம்தாய் வேட்டையாடச் சென்றிருந்தபொழுது, அங்கு வந்து சேர்ந்தார். முனிருஷாமி மிகவும் துயரத்துடன் கண்ணீர்விட்டு அழுவதை அவர் கண்டார். முழு விஷயத்தையும் அறிந்துகொண்ட ஹதிம்தாய், ஹஸ்னாபானுவுடன் முனிருஷாமிக்குத் திருமணம் செய்து வைப்பதாக உறுதியளித்தார். இருவரும் ஹஸ்னபானுவிடம் சென்றனர். முனிருஷாமியின் சார்பாக, அந்தக் கேள்விகள் அனைத்திற்கும் பதில்களைக் கொண்டு வருவதாக ஹாதிம்தாய் உறுதியளித்ததோடு, ஹஸ்னாபானு முனிருஷாமியைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்ற நிபந்தனையையும் விதித்தார். ஹஸ்னாபானு அந்த நிபந்தனைக்கு ஒப்புக்கொண்டாள். அதன் பிறகு,ஹாதிம்தாய் பதில்களைத் தேடிப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்.
ஹாதிம்தாய் ஒரு காட்டிற்குச் சென்றார். அங்கே ஒரு ஓநாய் மானை வேட்டையாடுவதை அவர் கண்டார். அந்த மானின் மீது இரக்கம் கொண்ட ஹாதிம்தாய், அந்த ஓநாயை வன்மையாக மிரட்டினார். அப்பொழுது அந்த ஓநாய், "ஓ இரக்ககுணம் கொண்ட ஹாதிம்தாய்! உங்கள் சொற்படி நான் இந்த மானை விட்டுவிட்டால், என் பசிக்கு என்ன வழி?" என்று கேட்டது. அதை கேட்டதும் ஹாதிம்தாய் தன் இரு தொடைகளிலிருந்தும் சதையை வெட்டி ஓநாக்குக் கொடுத்தார். ஹாதிம்தாயின் நோக்கத்தை அந்த ஓநாய் அறிந்துகொண்டதும், "நான் அவ்வப்பொழுது அங்கே செல்வதுண்டு; என் முன்னோர்கள் வாயிலாக, அந்த இடத்தின் பெயர் 'தஸ்தஹவேதா' என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன்," என்று கூறியது. ஹாதிம்தாய் அந்த இடத்திற்குச் செல்லும் வழியை விசாரித்துத் தெரிந்துகொண்டு, அப்பயணத்தைத் தொடங்கினார். பயணத்தின் வழியில், நரிகளின் உதவியுடன் ஹாதிம்தாய் தனது காயங்களை ஆற்றிக்கொண்டார். ஹாதிம் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்துகொண்டிருந்தபொழுது, இரண்டு கரடிகள் அவரைப் பிடித்துத் தங்கள் மன்னனிடம் அழைத்துச் சென்றன. கரடிகளின் மன்னன், மனிதப் பெண்ணைப் போலவே மிகுந்த பேரழகுடன் திகழ்ந்த தனது மகளை மணந்துகொள்ளுமாறு ஹாதிம்தாயைக் கட்டாயப்படுத்தினான். மறுநாளே, ஹாதிம்தாய்க்கும் கரடி மன்னனின் மகளுக்கும் திருமணம் நடைபெற்றது. அவர்களின் விருந்தோம்பலை ஏற்றுக்கொண்ட ஹாதிம்தாய், அங்குச் சில நாட்கள் தங்கினார். மீண்டும், அந்தக் கேள்விகளுக்கான விடைகளைப் பெறுவதற்காக ஹாதிம்தாய் தனது பயணத்தைத் தொடங்கினார். வழியில், ஒரு பிரம்மாண்டமான பாம்பு ஹாதிம்தாயை விழுங்கிவிட்டது. ஆனால் ஹாதிம்தாய் இறக்கவில்லை; ஏனெனில், கரடி மன்னனின் மகள் அவருக்கு ஒரு தங்க நாணயத்தை அளித்திருந்தாள், அதன் சக்தியால் ஹாதிம்தாய்க்கு எவ்விதத் தீங்கும் ஏற்படவில்லை. தனது வயிற்றுக்குள் இருந்த ஹாதிம்தாயால் ஏற்பட்ட வலியைத் தாங்க இயலாத அந்தப் பாம்பு, அவரைத் தன் வாயிலிருந்து வெளியே கக்கிவிட்டது. ஹாதிம்தாய் மகிழ்ச்சியடைந்து, அங்கிருந்து சென்று ஒரு ஆற்றை அடைந்தார். ஒரு தேவதை ஆற்றிலிருந்து வெளியே வந்து, ஹாதிமின் கையைப் பற்றி, அவரை ஆற்றிற்குள் அமைந்திருந்த ஒரு தோட்டத்திற்கு அழைத்துச் சென்று மறைந்துவிட்டாள். அத்தோட்டத்தில் இருந்த அழகிய மங்கையர், ஹாதிமை ஓர் எழில்மிகு அரண்மனைக்கு அழைத்துச் சென்றனர். அந்த அரண்மனையின் சுவர்களில், அழகிய தேவதைகளின் ஓவியங்கள் தொங்கிக்கொண்டிருந்தன. அவ்வோவியங்களில் ஒன்றிலிருந்து ஒரு தேவதை வெளியே வந்து, ஹாதிம்தாயின் முன்னே வந்து நின்றாள். ஹாதிம்தாய் மூன்று பகல்களும், மூன்று இரவுகளும் அவளையே உற்று நோக்கிக்கொண்டிருந்தாரே தவிர, அவளிடம் வேறெதுவும் செய்யவில்லை. நான்காம் நாள், தன்னை அடக்கிக்கொள்ள இயலாத ஹாதிம், அத்தேவதையின் கையைத் தொட்டார். உடனடியாக, அந்தத் தேவதை அவரது இதயத்தில் எட்டி உதைத்தாள். ஹாதிம் மயங்கி விழுந்தார். அவருக்கு மீண்டும் நினைவு திரும்பியபோது, தான் ஒரு காட்டில் படுத்திருப்பதை ஹாதிம் கண்டார். அங்கே அரண்மனையோ அல்லது தோட்டமோ ஏதும் இருக்கவில்லை. "ஒருவேளை, என் மனதில் மீண்டும் மீண்டும் காண வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அந்த 'தஸ்தஹவேதா' இடமாக இது இருக்குமோ?" என்று ஹாதிம் எண்ணினார். முதல் கேள்விக்கான விடையைக் கண்டறிந்ததில் ஏற்பட்ட மனநிறைவால் அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார். இதேபோன்று, ஹாதிம் அந்த ஏழு கேள்விகளுக்கும் விடைகளைக் கண்டறிந்தார். ஹாதிம் எப்பொழுதெல்லாம் ஆபத்தில் சிக்கினாரோ, அப்பொழுதெல்லாம் கரடி மன்னனின் மகள் அளித்த அந்தப் தங்க நாணயத்தின் உதவியால் தன்னைத் தானே காப்பாற்றிக்கொண்டார். அந்தப் தங்க நாணயத்தின் உதவியைக் கொண்டு அவர் பிறரையும் காப்பாற்றினார்.
கதையின் இரண்டாம் பகுதியில், அரக்கர்களின் மன்னனின் மனைவி கடந்த பல ஆண்டுகளாகக் கடுமையான கண் வலியால் அவதிப்பட்டு வந்தாள். ஹாதிம் அந்த நாணயத்தை நீரில் தேய்த்து, அந்த நீரை அரசிக்கு அளித்தார். அந்த நீரைப் பருகிய பிறகு, அரசியின் வலி படிப்படியாக மறைந்தது. அதன் பிறகு, ஹாதிம் ஒரு மலையில் ஏறிக்கொண்டிருந்தபொழுது, நூற்றுக்கணக்கான பறவைகள் அவரைச் சிறைப்பிடித்து எடுத்துச் சென்றன. அவை அவரைக் கட்டிப்போட்டு, சாம்பலாக்க, தீயிட்டு எரிக்க முயன்றன. ஆனால், அவரிடம் இருந்த அந்தப் பொற்காசின் சக்தியினால், அவருக்கு எவ்விதத் தீங்கும் ஏற்படவில்லை. மூன்றாம் கட்டமாக, ஒரு பயங்கரமான இராட்சதப் பாம்பு ஹாதிமை நோக்கிச் சீறியது. அது தனது விஷம் நிறைந்த நெருப்பினால் அவரைச் சுட்டெரிக்க முயன்றது. ஆயினும், அந்தப் பொற்காசின் சக்தியினால், அதனாலும் அவருக்கு எவ்விதத் தீங்கும் விளைவிக்க இயலவில்லை. மற்றொரு சந்தர்ப்பத்தில், கொதிக்கும் நெய் நிறைந்த ஒரு பெரிய பாத்திரத்திற்குள் ஹாதிம் குதிக்க வேண்டியிருந்தது. ஆனால் அந்தப் பொற்காசின் சக்தியினால், கொதித்துக்கொண்டிருந்த அந்த நெய் கூட குளிர்ந்த நீராக மாறிவிட்டது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், முலேரா எனும் தங்க நாணயத்தை வாயில் வைத்தால், மாயை ஓடிவிடும்; முலேரா எனும் தங்க நாணயத்தை வெளியே எடுத்தால், மாயை திரும்பி வந்துவிடும்.
ஆன்மீகச் சிறப்பு :
தங்க நாணயத்தின் சக்தியினால், ஹாதிம் பல ஆபத்துகளிலிருந்து தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொண்டதுடன் வெற்றியையும் ஈட்டினார். சிவ பாபாவின் ஞானமும், சிவ பாபாவின் ஞானமும், அவரது நினைவும் ஒரு பொற்காசு (தங்க நாணயம்) போன்றவையாகும். ஒரு பொற்காசு போன்றவையாகும்.இக்கட்டான சூழ்நிலைகளிலும் துன்பங்களின்போதும், பாபாவின் ஞானமும் அவரது நினைவும் மட்டுமே நம்மைக் காப்பாற்ற வல்லவை.அந்தப் பொற்காசு போன்ற பாபாவின் ஞானத்தை கொண்டு, நாம் மற்றவர்களையும் காப்பாற்ற முடியும். பாபாவின் ஞானம் மற்றும் ஸ்மிருதி (நினைவு) எனும் பொற்காசினை நாம் நம்முடன் எவ்வளவு அதிகமாகச் சேர்த்து வைத்துக்கொள்கிறோமோ, அவ்வளவு அதிகமாக நாம் மாயையிலிருந்து பாதுகாப்பாக இருப்போம்.
