कुब्जा

కుబ్జా

కుబ్జా అను మహిళ మథుర నగరంలో నివసించే ఒక గూని మహిళగా పౌరాణిక కథనాలలో ప్రస్తావించబడింది. ఆమె కథ భాగవత పురాణం, బ్రహ్మవైవర్త పురాణం మరియు సూర సాగర్ (సూరదాస్ రచన) వంటి గ్రంథాలలో కనిపిస్తుంది. ఆమెను శ్రీకృష్ణుడు తన దివ్య కృపతో అందంగా మార్చాడని వర్ణించబడింది.

భాగవత పురాణం ప్రకారం, శ్రీకృష్ణుడు తన స్నేహితుడు సుదాముడిని కలిసిన తర్వాత, తన సోదరుడు బలరామునితో కలిసి మథుర వీధుల్లో సంచరిస్తూ ఉండగా, కుబ్జను చూస్తారు. ఆమె కంసుని సేవకురాలు. మూడుచోట్ల వంకరగా (త్రివక్ర) వంగి ఉన్నప్పటికీ, ముఖ సౌందర్యం కలిగిన స్త్రీ. ఆమె తన చేతిలో పరిమళ భరితమైన లేపనాలు ఉన్నపళ్ళెమును రాజుగారికి తీసుకెళ్తోంది. శ్రీకృష్ణుడు ఆమె అందాన్ని ప్రశంసించి, ఆ లేపనాన్ని అడుగుతాడు. కృష్ణుడి అందానికి ముగ్ధురాలైన ఆమె, రాజు దగ్గరకు తాను తీసుకెళ్తున్న లేపనాన్ని కృష్ణుడికి ఇస్తుంది. ఆమె భక్తికి సంతోషించిన కృష్ణుడు, తన పాదాలతో ఆమె పాదాలను మృదువుగా నొక్కి, తన రెండు చేతుల నుండి ఒక వేలును ఆమె గడ్డం కింద ఉంచి వేళ్లను పైకి లేపాడు. ఇది ఆమె శరీరాన్ని నిటారుగా చేసింది. ఆమె గూని పోయింది. ఆ ఆనందంలో కుబ్జ కృష్ణుడిని తన ఇంటికి ఆహ్వానిస్తే, కృష్ణుడు మర్యాదగా తిరస్కరించి, తన సందర్శన ఉద్దేశ్యాన్ని నెరవేర్చుకున్న తర్వాత ఆమె వద్దకు తిరిగి వస్తానని వాగ్దానం చేస్తాడు.

ఆధ్యాత్మిక భావము:- కుబ్జా అనే పాత్ర, దేహ అభిమానము నుండి ఆత్మ అభిమానము వైపుకు జరిగే ఆత్మ యాత్రకు ప్రతీక. ‘‘త్రివక్రా’’ అనే పదం, అనేక జన్మల నుండి అహంకారం, కామం, క్రోధం, మోహం మరియు లోభం వంటి పంచ వికారాల వలన వంకరగా మారిన ఆత్మను సూచిస్తుంది. ఆమె బాహ్య వంకరత, ఆత్మ యొక్క ఆలోచన, మాట, మరియు కర్మల లోపాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. అయినప్పటికీ, ఆమె హృదయంలో భక్తి, సేవా భావం ఉన్నాయి, దానికి ప్రతీక ఆమె తీసుకెళ్తున్న లేపనము. ఈ సమయంలో శివబాబా, రాజయోగం ద్వారా ఆత్మను స్పర్శించినపుడు, ఆత్మ మేలుకుంటుంది, నిటారుగా మారుతుంది మరియు తన మూల స్వరూపమైన పవిత్రతను తిరిగి పొందుతుంది. ఈ కథ చెప్పేది ఏమిటంటే, భగవంతుడు ఎప్పుడూ భేదభావం చూపించరు. వారు పతిత ఆత్మలను పావనంగా చేస్తారు - కుబ్జలు, గిరిజనులు, అబలలు, సన్యాసులు వంటి ప్రతి ఒక్కరినీ శివబాబా ఉద్ధరిస్తారు.

कुब्जा

कुब्जा एक पौराणिक महिला थीं जो मथुरा नगरी में निवास करती थीं। उनका वर्णन भागवत पुराण, ब्रह्मवैवर्त पुराण तथा सूरदास द्वारा रचित सूर सागर जैसे ग्रंथों में मिलता है। कहा गया है कि भगवान श्रीकृष्ण ने उन्हें अपनी दिव्य कृपा से रूपवती बना दिया।

भागवत पुराण के अनुसार, जब श्रीकृष्ण अपने मित्र सुदामा से मिलकर लौट रहे थे, तब वे अपने भाई बलराम के साथ मथुरा की गलियों में विचरण कर रहे थे। उसी समय उन्होंने कुब्जा को देखा। वह कंस की सेविका थी, तीन स्थानों से झुकी हुई (त्रिवक्र) थी, फिर भी उसके चेहरे पर अद्भुत सौंदर्य था। वह इत्र और चंदन जैसे सुगंधित लेपों से भरी थाली राजा के लिए ले जा रही थी। श्रीकृष्ण ने उसकी सुंदरता की सराहना की और उससे वह लेप माँगा। श्रीकृष्ण की मोहक छवि से मोहित होकर कुब्जा वह लेप उन्हें अर्पित कर देती है, जिसे वह राजा के लिए ले जा रही थी। उसकी भक्ति से प्रसन्न होकर श्रीकृष्ण ने अपने चरणों से उसके पैरों को दबाया और अपनी दोनों हाथों के अँगुलियीं में से एक एक को उसकी ठोड़ी के नीचे रखकर ऊपर उठाया। इस स्पर्श से उसका शरीर सीधा और सुंदर हो गया - उसकी कुबड़ समाप्त हो गई। इस रूपांतर से अभिभूत होकर कुब्जा ने श्रीकृष्ण को अपने घर आमंत्रित किया, लेकिन श्रीकृष्ण ने विनम्रता से यह निमंत्रण अस्वीकार करते हुए वादा किया कि वे अपना उद्देश्य पूर्ण करने के बाद उसके पास लौटेंगे।

आध्यात्मिक भाव:- कुब्जा की कथा आत्मा की देहाभिमान से आत्माभिमान की यात्रा का प्रतीक है। “त्रिवक्रा” शब्द का अर्थ है तीन स्थानों से झुकी हुई – यह उन आत्माओं का प्रतीक है जो अनेक जन्मों से अहंकार, काम, क्रोध, मोह और लोभ जैसे पांच विकारों के प्रभाव से विकृत हो गई हैं। कुब्जा की बाहरी विकृति वास्तव में उस अंतरात्मा की स्थिति को दर्शाती है जिसकी सोच, वाणी और कर्म विकृत हो चुके हैं। फिर भी, उसके हृदय में भक्ति और सेवा की भावना जीवित थी, जिसका प्रतीक वह सुगंधित लेप है जो वह ले जा रही थी। जब शिव परमात्मा राजयोग के माध्यम से आत्मा को स्पर्श करते हैं, तब आत्मा जागृत होती है, सीधी हो जाती है और अपने मूल स्वरूप – पवित्रता और दिव्यता को पुनः प्राप्त कर लेती है। यह कथा इस बात को दर्शाती है कि शिवबाबा कभी भेदभाव नहीं करते। वे आत्मा की सच्ची योग्यता को पहचानते हैं। शिवबाबा पतित आत्माओं को पावन बनाते हैं – कुब्जायें, गणिकायें, अबलायें सबकी बाबा उद्धार करते हैं।

ಕುಬ್ಜ (ಗೂನು ಬೆನ್ನಿನ ಮಹಿಳೆ)

ಕುಬ್ಜ ಮಥುರಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಪೌರಾಣಿಕ ಮಹಿಳೆ. ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಸೂರದಾಸರು ರಚಿಸಿದ ಸೂರ ಸಾಗರದಂತಹ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ದೈವೀಕ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ರೂಪವತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಪ್ರಕಾರ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಸುಧಾಮನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಮಥುರಾದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಅವನು ಕುಬ್ಜೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವಳು ಕಂಸನ ಸೇವಕಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ಮೂರು ಕಡೆ ಬಾಗಿದ್ದಳು (ತ್ರಿವಕ್ರೆ), ಆದರೂ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಸೌಂದರ್ಯವಿತ್ತು. ಅವಳು ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಗಂಧದಂತಹ ಸುಗಂಧಭರಿತ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ರಾಜನಿಗಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದನು ಮತ್ತು ಆ ಲೇಪನವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮೋಹಕ ರೂಪಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋದ ಕುಬ್ಜೆ, ರಾಜನಿಗಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಲೇಪನವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಅವಳ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಅವಳ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಎರಡು ಕೈಗಳ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದನ್ನು ಅವಳ ಗಲ್ಲದ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದನು. ಈ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅವಳ ದೇಹವು ನೇರ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಯಿತು - ಅವಳ ಬೆನ್ನುಹುರಿ ಸರಿಹೋಯಿತು. ಈ ರೂಪಾಂತರದಿಂದ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತಳಾದ ಕುಬ್ಜೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು, ಆದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ವಿನಯದಿಂದ ಆಕೆಯ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ, ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದನು.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾವ:-

ಕುಬ್ಜೆಯ ಕಥೆಯು, ಆತ್ಮವು ದೇಹಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನದ ಕಡೆಗೆ ಮಾಡುವ ಪಯಣದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. "ತ್ರಿವಕ್ರಾ" ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ಮೂರು ಕಡೆಗಳಿಂದ ಬಾಗಿದವಳು – ಇದು ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಅಹಂಕಾರ, ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಲೋಭದಂತಹ ಐದು ವಿಕಾರಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವಿಕೃತಗೊಂಡಿರುವ ಆತ್ಮಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಕುಬ್ಜೆಯ ಬಾಹ್ಯ ವಿಕೃತಿಯು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಆ ಅಂತರಾತ್ಮದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಆತ್ಮನ ಆಲೋಚನೆ, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು ವಿಕೃತಗೊಂಡಿವೆ. ಆದರೂ, ಆಕೆಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯ ಭಾವನೆ ಜೀವಂತವಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಆಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಸುಗಂಧಿತ ಲೇಪನವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗ ಶಿವ ಪರಮಾತ್ಮನು ರಾಜಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆಗ ಆತ್ಮವು ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತದೆ, ನೇರವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅಂದರೆ ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥೆಯು ಶಿವತಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಆತ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಿವತಂದೆ ಪತಿತ ಆತ್ಮರನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ – ಕುಬ್ಜೆಯರು, ಗಣಿಕೆಯರು, ಅಬಲೆಯರು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಂದೆ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

குப்ஜா அல்லது கூனி

குப்ஜா என்பவள் மதுரா (வடமதுரை) நகரத்தில் வாழ்ந்து வந்த ஒரு கூன் முதுகு கொண்ட பெண்மணியாவாள். அவளைப் பற்றி பாகவத புராணம், பிரம்மவைவர்த்த புராணம் மற்றும் சூர தாசர் எழுதிய சூரசாகரம் போன்றவற்றில் கூறப்பட்டுள்ளது. பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தனது கருணையால் அவளை மிக அழகானவளாக மாற்றினார் என்று கூறப்படுகிறது.

பாகவத புராணத்தின் படி, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தனது தோழனான சுதாமனை சந்தித்த பின், திரும்ப வரும் பொழுது அண்ணன் பலராமனுடன் சேர்ந்து, மதுரா நகரத்தின் வீதிகளில் வலம் வந்து கொண்டிருக்கும் பொழுது, குப்ஜா என்கிற கூனியை பார்க்கிறார். குப்ஜா கம்சனிடம் வேலை செய்யும் பெண் பணியாளாக இருந்தாள். மூன்று இடங்களில் வளைந்தவளாக இருந்தாள், ஆனாலும் அவளது முகமானது அற்புதமான அழகை கொண்டதாக இருந்தது. அவள் நறுமணப் பொருட்கள், சந்தனம் போன்றவற்றை ஒரு தட்டில் வைத்துக் கொண்டு, அரசருக்காக எடுத்து சென்று கொண்டிருந்தாள். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவளது அழகை பாராட்டி நறுமண பொருட்களை கொடுக்குமாறு கேட்டார். ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் தெய்வீக கவர்ச்சியால் கவர்ந்திழுக்கப்பட்ட குப்ஜா அரசரிடம் கொடுக்கவேண்டிய அந்த நறுமணப் பொருட்களை கிருஷ்ணருக்கே அர்ப்பித்து விட்டாள். அவளது பக்தியால் மகிழ்ந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், தனது பாதத்தை வைத்து அவளது கால்களை அழுத்தி, தனது இரண்டு கைகளின் விரல்கள் ஒவ்வொன்றையும் அவளது முகவாய் கட்டையின் கீழே வைத்து மேலெழுப்பினார். இந்த ஸ்பரிசத்தினால் அவளது உடலானது நேராகவும், அழகாகவும் ஆகிவிட்டது. அவளது கூனல் மறைந்து விட்டது. இந்த உருமாற்றத்தை கண்டு மிக மகிழ்ச்சி அடைந்த குப்ஜா, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை தன் வீட்டிற்கு அழைக்க அவரும் கனிவாக அதை மறுத்து, தான் வந்த பணி முடிந்த பிறகு தவறாமல் வருவதாக உறுதியளித்தார்.

ஆன்மீகச் சிறப்பு –

குப்ஜாவின் கதை யானது ஆத்மாவின், தேகாபிமான நிலையிலிருந்து ஆத்மாபிமான நிலைக்கு செல்லும் பயணத்தை குறிக்கிறது. திரிவக்ரை என்கிற வார்த்தையின் அர்த்தமே மூன்று இடங்களில் வளைந்தவள் என்பதாகும். பல பிறவிகளால் அகங்காரம், காமம், கோபம், பற்று மற்றும் பேராசை என்கிற ஐந்து விகாரங்களின் பிரபாவத்தால் தூய்மையற்ற நிலையை அடைந்த ஆத்மாக்களை இந்த வார்த்தை குறிக்கிறது. குப்ஜாவின் வளைந்த வெளித்தோற்றமானது உண்மையில் அகத்தின் நிலையை குறிக்கிறது. அதாவது சிந்தனை, வார்த்தைகள் மற்றும் காரியங்கள் தூய்மையற்றவைகளாக ஆகிவிட்டதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஆனால் மனதில் இருக்கும் பக்தியையும், சேவை செய்யும் ஊக்கத்தையும், அவளிடம் இருந்த நறுமணப் பொருள் எடுத்துக்காட்டுகிறது. எப்பொழுது சிவ பரமாத்மா இராஜ யோகத்தின் வழியாக ஆத்மாவை ஸ்பரிசம் செய்கிறாரோ, ஆத்மாவானது விழித்துகொண்டு நேராகி விடுகிறது. தனது அசல் சொரூபமான தூய்மை மற்றும் தெய்வீகத் தன்மையை மீண்டும் பெறுகிறது. சிவபாபா என்றும் பாரபட்சம் பார்ப்பதில்லை என்பதை இக்கதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அவர் ஆத்மாவின் உண்மையான மதிப்பை பார்க்கிறார். சிவபாபா தாழ்ந்த ஆத்மாக்களை பாவனமாக அதாவது உயர்ந்த ஆத்மாக்களாக மாற்றுகிறார் - கூனிகளாக இருந்தாலும், வேசிகளாக இருந்தாலும், அபலைகளாக இருந்தாலும், சிவபாபா உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்து செல்கிறார்.