रानी का हार

రాణి - హారము

అనగనగా ఒక రాణి. ఆమె మెడలో ఒక హారము ఉండేది. ఆ హారమును ఎప్పుడూ తన మెడనుండి తీసేది కాదు రాణి. కేవలము స్నానానికి వెళ్ళేటప్పుడు మాత్రము ఆ హారాన్ని కొలను గట్టు మీద పెట్టేది. స్నానం అయిపోయిన తర్వాత మళ్ళీ ఆ హారమును గట్టు మీద నుండి తీసుకుని వేసుకునేది. ఇలాగే ఒక రోజు స్నానము అయ్యిన తర్వాత చూస్తే అక్కడ తన హారము కనిపించలేదు. తన హారమును ఎవరో దొంగిలించారని రాణి భావించి వెంటనే రాజ భటులను పిలిపించి వెతకమని ఆజ్ఞాపిస్తుంది. రాజ భటులు, రాణి పరిచారికలు, రాజ భవనములోని వారు అందరూ హారమును వెతకడము ప్రారంభించారు. సాయంత్రము అయినా ఎవ్వరికీ ఆ హారము కనిపించలేదు. ఇక నిరాశతో తన హారము పోయింది అని అనుకుంటున్న సమయములో రాణి వద్దకు రాజ భవనములో ఉండే ఒక వృద్ధురాలు వస్తుంది. నిరాశతో ఉన్న రాణి వద్దకు వచ్చి ఎందుకు బాధపడుతున్నారు అని అడుగుతుంది. అప్పుడు రాణి హారము గురించి చెప్తుంది. “ఎవరైనా దొంగతనము చేసి ఉంటారేమో, అన్ని చోట్ల వెతికించాను. కానీ ఎక్కడా కనిపించలేదు. ఇక నా హారము నాకు దొరకనట్లే” అని రాణి బాధపడుతూ చెప్తుంది. నీ హారము ఎక్కడ ఉందో నాకు తెలుసు అని వృద్ధురాలు అనగానే రాణి ఉత్సాహముగా ఎక్కడ ఉంది అని అడుగుతుంది. “నీ మెడలోనే ఉంది” అని వృద్ధురాలు చెప్పగా ఆశ్చర్యంతో, సంతోషముతో తన మెడలో చూసుకుంటే ఆ హారము నిజంగానే రాణి మెడలోనే ఉంటుంది.

అంటే ఆ రోజు ఉదయము రాణి స్నానానికి వెళ్ళేటప్పుడు హారమును తీసి గట్టు మీద పెట్టడము మర్చిపోయింది. స్నానము అయిన తర్వాత వచ్చి గట్టు మీద చూస్తే రాణికి తన హారము కనిపించలేదు. ఎవరో దొంగతనము చేసి ఉంటారని ఊరంతా వెతికించింది. మెడలోనే హారము ఉంచుకుని ఊరంతా వెతికింది పాపము రాణి.

ఆధ్యాత్మిక రహస్యము: - చంకలో పిల్లిని పెట్టుకుని ఊరంతా వెతికినట్లు రాణి తన మెడలోనే హారము ఉంచుకుని ఊరంతా వెతికించిందట - ద్వాపరయుగము నుండి మాయకు వశమై, ఆత్మిక స్థితిని మరచి దేహాభిమానము కారణంగా జీవాత్మలందరూ అశాంతి పాలయ్యారు. తాము మనశ్శాంతిని కోల్పోవటానికి కష్టములు, అనారోగ్యము వంటి బాహ్య పరిస్థితులే కారణమని తలచి తిరిగి మానసిక శాంతిని పొందడానికి మానవులు ఎక్కడెక్కడో, ఎన్నెన్నో ప్రయత్నాలు చేస్తున్నారు. అందరినీ వదిలి అడవులలో అన్వేషిస్తున్నారు. ధనము ఉంటే శాంతి ఉంటుందని ధనార్జనలోనే తమ జీవితమంతా గడిపేస్తున్నారు. నిజానికి శాంతి మీ మెడలో హారము అని, అది ఆత్మ యొక్క స్వధర్మము అని బాబా గుర్తు చేయిస్తున్నారు. మన ఆత్మ లోపలే ఉన్న శాంతి కొరకు బయట ఎన్ని విధాలుగా, ఎన్ని చోట్ల వెతికితే మాత్రము ఎలా దొరుకుతుంది? తన మెడలోనే హారము ఉన్నది అని రాణికి ఒకరు వచ్చి చెప్పే దాకా తెలీలేదు. అలాగే మనము కూడా ఇన్ని రోజులు మన స్వధర్మమును మరచి ఉన్నాము. ఇప్పుడు శివ బాబా వచ్చి మనకు మన అస్తిత్వమును, అనాది గుణమును తెలియజేసారు.

रानी का हार

एक राज्य की रानी की यह खासियत थी कि उसके गले में सदैव एक हार रहता था जिसको वह केवल स्नान करते समय ही निकाल कर बाहर रखती थी। एक दिन स्नान करने के पश्चात्‌ उसने हार के लिए हाथ बढ़ाया तो रोज़ की जगह पर हार नहीं मिला। हार को न पाकर रानी परेशान हो गयी। उसने सोचा कि रोज़ तो वह यहीं पर हार रखती थी और आज कहाँ चला गया। कहीं कोई उसे उठाकर तो नहीं ले गया। उसने तुरन्त सिपाहियों को बुलाकर हार ढूँढने का आदेश दिया। सिपाहियों ने, रानी की दासियों ने तथा राजभवन में रहने वाले अन्य कर्मचारियों ने चारों ओर हार ढूंढने का प्रयास किया। शाम होने पर भी किसी को हार नहीं दिखाई दिया। रानी ने समझा कि हार खो गया और वह निराश हो गई। उस समय राजभवन में रहने वाली एक बुढ़िया रानी के पास आई तथा उसने रानी से निराश होने का कारण पूछा। रानी ने कारण बताया। तब बुढ़िया ने कहा कि आपका हार तो आपके गले में ही है।

वास्तव में उस दिन स्नान करते समय रानी गले से हार निकालकर रखना भूल गयी थी। इसलिए स्नान के पश्चात्‌ निश्चित स्थान पर उसे हार नहीं मिला। गले में ही हार होते हुए भी रानी ने उसके लिए सारे शहर में खोज करवाई।

आध्यात्मिक भाव: - जैसे रानी ने गले में हार रखकर सारा शहर ढूँढा वैसे ही जीव आत्मायें माया अर्थात्‌ विकारों के वशीभूत हो, शान्ति को प्राप्त करने के लिए विभिन्‍न प्रयास कर रहीं हैं, विभिन्‍न स्थानों पर भटक रही हैं, घर-बार छोड़ जंगलों में रह रही हैं परन्तु फिर भी शान्ति प्राप्त करने में असफल ही हैं। शान्ति किसी स्थान पर या बाज़ार में उपलब्ध होने वाली स्थूल वस्तु नहीं है, न ही किसी पदार्थ में, धन में वा किसी वैभव में शान्ति है। बाबा कहते हैं कि शान्ति तो तुम्हारा गले का हार है। आत्मा का स्वधर्म ही शान्ति है जिसकी अनुभूति स्वयं को देह से भिन्‍न आत्मिक स्वरूप में स्थित होने से होती है। आत्मा है ही शान्त स्वरूप। शान्ति है ही आत्मा का अनादि एवं अविनाशी गुण। आवश्यकता है केवल मन को आत्मिक स्वरूप में स्थित करने की, मानसिक एकाग्रता की। इस सहज विधि द्वारा आत्मा स्वयं को शान्ति रूपी अविनाशी खज़ाने से सम्पन्न बना सकती है।

ರಾಣಿಯ ಹಾರ

ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ರಾಣಿಗೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣವಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಹಾರವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಹೊರಗಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಆಕೆ ಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೈ ಚಾಚಿದಳು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಇಡುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾರವನ್ನು ಕಾಣದೆ ರಾಣಿ ಚಿಂತಿತಳಾದಳು. ಪ್ರತಿದಿನ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಇಂದು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತು ಎಂದು ಆಕೆ ಯೋಚಿಸಿದಳು. ಯಾರಾದರೂ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದರೇ? ಆಕೆ ತಕ್ಷಣ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕರೆದು ಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಆದೇಶಿಸಿದಳು. ಸೈನಿಕರು, ರಾಣಿಯ ದಾಸಿಯರು ಮತ್ತು ರಾಜಭವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಇತರ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಸಂಜೆಯಾದರೂ ಯಾರಿಗೂ ಹಾರ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ರಾಣಿಗೆ ಹಾರ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆಕೆ ನಿರಾಶೆಗೊಂಡಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಭವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವೃದ್ಧೆಯೊಬ್ಬಳು ರಾಣಿಯ ಬಳಿ ಬಂದಳು ಮತ್ತು ಆಕೆ ನಿರಾಶೆಗೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣ ಕೇಳಿದಳು. ರಾಣಿ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಿದಳು. ಆಗ ವೃದ್ಧೆ, "ನಿಮ್ಮ ಹಾರ ನಿಮ್ಮ ಕೊರಳಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ" ಎಂದಳು.

ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಂದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ರಾಣಿ ಕೊರಳಿನಿಂದ ಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದಿಡಲು ಮರೆತಿದ್ದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ನಾನದ ನಂತರ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ಹಾರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊರಳಲ್ಲಿಯೇ ಹಾರ ಇದ್ದರೂ ರಾಣಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇಡೀ ನಗರದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿದಳು.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾವ:-

ರಾಣಿಯು ಕೊರಳಿನಲ್ಲಿ ಹಾರವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇಡೀ ನಗರವನ್ನು ಹುಡುಕಿದಂತೆ, ಮನುಷ್ಯಾತರು ಮಾಯೆ ಅಂದರೆ ವಿಕಾರಗಳಿಗೆ ವಶವಾಗಿ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ವಿವಿಧ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ವಿವಿಧ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಮನೆ-ಮಠ ತೊರೆದು ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶಾಂತಿಯು ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವಂತಹ ಸ್ಥೂಲ ವಸ್ತುವಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಹಣದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ವೈಭವದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲ. ಶಾಂತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಕೊರಳಿನ ಹಾರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆತ್ಮದ ಸ್ವಧರ್ಮವೇ ಶಾಂತಿ, ದೇಹದಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಆತ್ಮ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಗೊಂಡಾಗ ಅದರ ಅನುಭೂತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ಶಾಂತ ಸ್ವರೂಪವೇ ಆಗಿದೆ. ಶಾಂತಿಯು ಆತ್ಮದ ಅನಾದಿ ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶಿ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆತ್ಮ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸುವಂತಹ,, ಮಾನಸಿಕ ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ. ಈ ಸುಲಭ ವಿಧಾನದಿಂದ ಆತ್ಮವು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಶಾಂತಿಯೆಂಬ ಅವಿನಾಶಿ ಖಜಾನೆಯಿಂದ ಸಂಪನ್ನಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

அரசியின் பதக்கமாலை

ஒரு காலத்தில், ஒரு ராஜ்யத்தின் அரசி கழுத்தில் பதக்கமாலை ஒன்று எப்பொழுதும் அணிந்திருந்தாள். குளிக்கும் பொழுது மட்டுமே அதை கழுத்திலிருந்து கழற்றி வைப்பாள். ஒருநாள் குளித்த பிறகு தினமும் வைக்கும் இடத்தில் அந்தப் பதக்கமாலை காணவில்லை. பதக்கமாலை காணாமல் போனதை கண்டு அரசி மிக பதட்டப்பட்டாள். தினமும் அந்த இடத்தில் தானே வைத்துக் கொண்டிருந்தாள், இன்று அங்கு இல்லையே, கண்டிப்பாக யாரோ திருடி இருப்பார்கள். உடனடியாக காவலர்களை அழைத்தாள் அரசி. காணாமல் போன பதக்க மாலையை கண்டுபிடித்து கொடுக்குமாறு கட்டளையிட்டாள். காவலர்கள், அரசியின் தாசிகள், மாளிகையில் இருந்த மற்ற பணியாளர்கள், அனைவரும் நாலாபுறங்களிலும் தேடினார்கள். பொழுது சாய்ந்தது, ஆனாலும் பதக்கமாலை கிடைக்கவே இல்லை. அரசி, இனி அந்த மாலை கிடைக்கவே கிடைக்காது என்று நம்பிக்கையற்றவளாய், மனமுடைந்து போய்விட்டாள். மாளிகையிலிருந்த வயதான பெண் பணியாள் ஒருவள், இந்த விஷயம் எதுவும் தெரியாமல் அரசி இடம் சென்று மனமுடைந்து போனதற்கான காரணம் கேட்க, அரசியும் பதக்கமாலை காணாமல் போனதையும், எவ்வளவு தேடியும் கிடைக்காமலிருப்பதையும் கூறினாள். அப்பொழுது அந்த முதிய பணியாள், தங்களது பதக்கமாளல தங்களின் கழுத்திலே தானே தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்றாள்.

உண்மையில் அன்றைய நாள் குளிக்க செல்வதற்கு முன், அரசி அந்தப் பதக்கமாலையை கழற்ற மறந்திருந்தாள். ஆகையால் குளித்து வந்தபின் என்றும் வைக்கும் இடத்தில் அந்த மாலை கிடைக்கவில்லை. தன் கழுத்திலே தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் பதக்கமாலைக்காக ஊரெல்லாம் தேட வைத்தாள், அரசி.

ஆன்மீகச் சிறப்பு - எவ்வாறு அரசி தன் கழுத்தில் இருந்த பதக்கமாலைக்காக ஊரெல்லாம் தேடினாளோ, அவ்வாறு ஜீவ ஆத்மாக்கள் விகாரங்கள் எனும் மாயையின் வயப்பட்டு, அமைதிக்காக பல்வேறு விதங்களில் முயற்சி செய்கின்றன, பல்வேறு இடங்களில் தேடுகின்றன. வீட்டை, நாட்டை விட்டு காட்டிற்கு சென்று தேடினார்கள், ஆனாலும் சாந்தி அல்லது அமைதி கிடைக்கவே இல்லை. முயற்சிகள் தோல்வியில் தான் முடிந்தன. சாந்தி அல்லது அமைதி என்பது எந்த இடத்திலும் அல்லது கிடையில் கிடைக்கும் பொருள் அல்ல. அல்லது எந்த ஒரு பொருளாலும், செல்வத்தாலும், எந்தவிதமான வைபங்களாலும் கிடைக்கக்கூடியது அல்ல. சாந்தி என்பது உங்கள் கழுத்தின் மாலையாகும் என்று பாபா கூறுகிறார். ஆத்மாவின் சுயதர்மம் சாந்தியாகும். உடலிலிருந்து விடுபட்டு, ஆத்ம உணர்வில் நிலைத்திருப்பதால் ஏற்படும் சாந்தியின் அனுபவம். ஆத்மா சாந்த சொரூபமானது. சாந்தி என்பது ஆத்மாவின் அனாதி, அவிநாசி (அறிவற்ற) குணமாகும். மனதை ஆத்ம உணர்வில் நிலைக்கச் செய்வது தான் இதற்கு அவசியமானது. அதாவது மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதாகும். இந்த எளிய வழியினால் ஆத்மா தன்னை தான், சாந்தம் நிறைந்த, அழிவற்ற பொக்கிஷங்களினால் வளமாக நிறைத்து கொள்ள கூடும்.