... एक कहानी है रोज़ कहता था शेर आया शेर आया। परन्तु शेर आता नहीं था। एक दिन सच-सच शेर आ गया। तुम भी कहते हो मौत आया कि आया तो कहते हैं यह रोज़ कहते हैं विनाश तो होता नहीं है। अब तुम जानते हो एक दिन विनाश होना जरूर है। ...
27 March 2019
साकार मुरली
Tiger! Tiger!
A poor man lived in a village. He had one son. The man used to go and cut the wood from a nearby forest and sell it daily. This is how he was sustaining his family. The son also used to accompany his father to the forest. Apart from them, other people were also going to the forest to cut the wood.
One day, while in the forest, the boy thought of playing a mischief. He started shouting loudly saying Tiger! Tiger! Hearing the voice, all wood cutters came running to the boy but they did not find any tiger. Then the boy laughed at them and said that he was pranking. All the people laughed at his childish act and went back to their work. Next day, again the boy shouted loudly saying Tiger! Tiger! Again, all the people came running to him but did not find any tiger there. The boy laughed again and repeated the same words as of last day. People again went back. Third day, really a big tiger came. The boy was afraid by seeing the tiger and shouted loudly saying Tiger! Tiger! But this time nobody came because they thought that the child must be pranking. When they came to know that the tiger had really came, they went to save the boy but by the time they could reach, the boy had been terribly injured by the tiger.
Spiritual Significance: - This is a moral story that teaches us that those who speak lies and play mischiefs with others have to suffer. But Baba gives its essence in a different way. Through this story, Baba presents a warning. Here the tiger has been compared with the forthcoming dreadful destruction of the present devilish world. As Baba's children we know about the forthcoming destruction. Therefore, we try to warn the people about it and request them to make themselves spiritually powerful by practicing Godly knowledge and Rajyoga Meditation. But as there is no practical proof for the destruction, people do not believe in our words especially when they see that no destruction has taken place even though the Brahma Kumaris have been talking about it for so many years. But when the tiger comes i.e., when the final destruction actually takes place, people would be unprepared to face it due to the lack of protection of Godly knowledge and yoga power. Such people will not be able to attain the Fruition from God. They will only repent and feel sorry for themselves for not being able to do anything despite getting the repeated message from God through Brahma Kumaris.
పులి! పులి!
ఒక ఊరిలో ఒక బీదవాడు ఉండేవాడు. అతనికి ఒక కొడుకు. తండ్రి రోజూ కట్టెలు కొట్టి, వాటిని అమ్మి తన ఇంటిని పోషిస్తూ ఉండేవాడు. ఊరి పక్కనే ఉన్న అడవిలోకి కట్టెలు కొట్టడానికి తండ్రితో పాటు కొడుకు కూడా వెళ్తూ ఉండేవాడు. అక్కడ తండ్రి కొడుకులతో పాటు మరెంతమందో కట్టెలు కొట్టుకోవడానికి వస్తూ ఉండేవారు.
ఒకరోజు అందరూ కట్టెలు కొట్టుకుంటూండగా కొడుకుకు ఒక తమాషా చేయాలనిపించింది. ఉన్నట్టుండి పులి!పులి అని గట్టిగా అరిచాడు. అది విని అక్కడ కట్టెలు కొట్టుకునే వారందరూ హడావుడిగా కొడుకు దగ్గరకు పరుగెత్తుకు వచ్చారు. తీరా వచ్చి చూస్తే కొడుకు నవ్వుతూ తాను కేవలము తమాషాకి అరిచాను అని అంటాడు. అందరూ నవ్వుకుంటూ తిరిగి వారి వారి పనులకి వెళ్ళిపోతారు. మరుసటి రోజు కూడా కొడుకుకు తమాషా చేయాలనిపించి మళ్ళీ పులి!పులి! అని గట్టిగా అరుస్తాడు. తండ్రి, మిగతా వారందరూ పరుగు పరుగున వచ్చి చూస్తే ఈ సారి కూడా తాను తమాషాకు అరిచాను అని కొడుకు చెపుతాడు. మూడవ రోజు నిజంగానే ఒక పెద్ద పులి వస్తుంది. అది చూసి కొడుకు భయముతో పులి! పులి! అని గట్టిగా అరుస్తాడు. కానీ ఈసారి మాత్రము ఎవ్వరూ అతని మాటలను పట్టించుకోరు. ఇతను ఎప్పుడూ ఇలాగే తమాషా చేస్తూ ఉంటాడు అని అందరూ వారి వారి పనులు చేసుకుంటూ ఉంటారు. కానీ నిజము తెలిసే సరికి కొడుకు పులి దెబ్బకు బాగా గాయపడి ఉంటాడు.
ఆధ్యాత్మిక రహస్యము: - మామూలుగా అయితే ఈ కథ అబద్ధాలు చెప్తే, ప్రాక్టికల్ జోకులు వేస్తే వచ్చే నష్టమును తెలియజేసే ఒక నీతి కథ. దీనిని బాబా మరో విధముగా జ్ఞానానికి అన్వయిస్తారు. కథలో, లేని పులి వచ్చినట్లు చూపించారు. ఇక్కడ పులి అంటే భయంకరమైన వినాశనము అనే పులి. వినాశనము వస్తుంది అని ముందే తెలిసిన బాబా పిల్లలు అందరినీ హెచ్చరించి జాగ్రత్తపడమని చెపుతూ ఉంటారు. ఈ బ్రహ్మాకుమారీలు ఎప్పుడూ వినాశనం వస్తుంది అని చెప్తూనే ఉంటారు, కానీ వినాశనం జరగడం లేదు, అంతా ఊరికే చెప్తున్నారు అని తేలికగా తీసుకుంటారు. నిజంగా వినాశనము (పులి) వచ్చినప్పుడు దాని బారి నుండి కాపాడుకోవడానికి తమ దగ్గర ఎలాంటి జ్ఞాన యోగాల రక్షణ కవచము లేనందున బలి అయిపోతారు.
शेर आया शेर ...
एक गाँव में एक गरीब व्यक्ति था जिसको एक लड़का था। गाँव के समीप ही एक जंगल था जिसमें से लकड़ी काटकर वह बेचता था। उसी से उसके परिवार का और उसका गुज़र-बसर चलता था। लड़का भी प्रतिदिन अपने पिता के साथ जंगल में जाता था। गाँव के अन्य लोग भी जंगल में लकड़ी काटने आते थे।
एक दिन लकड़ी काटते समय लड़के को कुछ मज़ाक करने की सूझी! उसने अचानक “शेर-शेर....” कह ऊंचे स्वर में आवाज़ लगाना शुरू कर दिया। उसकी आवाज़ सुनकर सभी लकड़हारे घबरा गये और उस लड़के के पास इकट्ठे हो गये। लड़के ने सबको घबराया हुआ देखकर पहले तो खूब मजा लिया और फिर हँसते हुए कहा कि मैंने तो मज़ाक किया था। यह सुन सभी हँसते हुए पुन: अपने-अपने काम में लग गये। दूसरे दिन लड़के ने फिर शरारत की और जोर से “शेर आया, शेर आया...” कहकर आवाज़ लगाई। सभी फिर से उसके पास दौड़कर आये। देखा तो आज भी लड़के ने मज़ाक ही किया था। तीसरे दिन सचमुच एक बड़ा शेर, बकरियों के झुंड के लालच में आ गया। सच्चे शेर को देखकर लड़के के तो होश ही उड़ गया। भयभीत होकर वह जोर-जोर से चिल्लाने लगा “शेर-शेर ...”। इस बार किसी ने भी उसकी पुकार पर विश्वास नहीं किया। सभी ने समझा कि लड़का अभी भी मजाक ही कर रहा होगा। और कोई भी उसकी मदद के लिए नहीं आया। जब उन्हें पता चला कि आज सचमुच शेर आया है तो वे सभी दौड़कर लड़के के पास पहुंचे तो देखा कि लड़का बुरी तरह से घायल हो चुका था।
आध्यात्मिक भाव: - इस कहानी में यह शिक्षा दी गयी है कि झूठ बोलना कितना खतरनाक हो सकता है। लेकिन बाबा इस कहानी का मिसाल देकर एक चेतावनी प्रस्तुत करते हैं। बाबा के बच्चे दुनिया वालों को बार-बार यह चेतावनी देते हैं कि अब विनाश हुआ कि हुआ। परन्तु “कितने ही समय से विनाश की बात सुनते आ रहे हैं लेकिन विनाश तो होता ही नहीं है”, यह समझकर दुनिया वाले गाफिल और अलबेले हो जाते हैं और जब सचमुच विनाश होगा तब ज्ञान-योग की शक्ति के अभाव में पश्चाताप के आँसू बहाने पड़ेंगे। जानते हुए भी हम कुछ नहीं कर सके, इस बात का अफ़सोस होगा।
ಹುಲಿ ಬಂತು ಹುಲಿ
ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಗನಿದ್ದನು. ಊರಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕಾಡಿತ್ತು, ಅದರಿಂದ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕಡಿದು ಅವನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದರಿಂದಲೇ ಅವನ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಅವನ ಜೀವನ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮಗನು ಸಹ ಪ್ರತಿದಿನ ತನ್ನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಊರಿನ ಇತರ ಜನರು ಸಹ ಕಾಡಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕಡಿಯಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಂದು ದಿನ ಮರ ಕಡಿಯುವಾಗ ಹುಡುಗನಿಗೆ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಬಂತು! ಅವನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ "ಹುಲಿ-ಹುಲಿ...." ಎಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಮರ ಕಡಿಯುವವರು ಗಾಬರಿಯಾದರು ಮತ್ತು ಆ ಹುಡುಗನ ಬಳಿ ಸೇರಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಬರಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಹುಡುಗ ಮೊದಲು ಬಹಳಷ್ಟು ಆನಂದಿಸಿದನು ಮತ್ತು ನಂತರ ನಗುತ್ತಾ ನಾನು ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು. ಮರುದಿನ ಹುಡುಗ ಮತ್ತೆ ತರಲೆ ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಜೋರಾಗಿ "ಹುಲಿ ಬಂತು, ಹುಲಿ ಬಂತು..." ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದರು. ನೋಡಿದರೆ ಇಂದು ಸಹ ಹುಡುಗ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದ್ದನು.
ಮೂರನೆಯ ದಿನ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹುಲಿ, ಕುರಿಗಳ ಹಿಂಡಿನ ಆಸೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ನಿಜವಾದ ಹುಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಹುಡುಗನಿಗೆ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಯಾಯಿತು. ಭಯಭೀತನಾಗಿ ಅವನು ಜೋರಾಗಿ ಚೀರಲಾರಂಭಿಸಿದ "ಹುಲಿ-ಹುಲಿ...". ಈ ಬಾರಿ ಅವನ ಕರೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಹುಡುಗ ಇನ್ನೂ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾವಿಸಿದರು ಮತ್ಯಾರೂ ಅವನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು ಇಂದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹುಲಿ ಬಂದಿದೆ ಅಂತ ಎಲ್ಲರೂ ಓಡಿಹೋಗಿ ಹುಡುಗನ ಹತ್ತಿರ ತಲುಪಿದಾಗ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಹುಡುಗ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾವ: - ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಆಗಬಹುದೆಂಬ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಬಾಬಾ ಈ ಕಥೆಯ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಬಾಬಾ ರವರ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಪಂಚದವರಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಈಗ ವಿನಾಶ ಆಯಿತೋ ಆಯಿತು ಎನ್ನುವ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ “ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಮಯದಿಂದ ವಿನಾಶದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಆದರೆ ವಿನಾಶವೇನು ಆಗ್ತಾನೇ ಇಲ್ಲ”, ಹೀಗಂದುಕೊಂಡು ಪ್ರಪಂಚದ ಜನ ಅಜಾಗರೂಕರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ ಆಮೇಲೆ ನಿಜವಾಗಿ ವಿನಾಶವಾದಾಗ ಜ್ಞಾನ-ಯೋಗದ ಶಕ್ತಿಯ ಅಭಾವದಿಂದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನಾವು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಕೊರಗುತ್ತಾರೆ.
சிங்கம்வந்து விட்டது, சிங்கம் வந்துவிட்டது
ஒரு கிராமத்தில் ஏழை ஒருவர் இருந்தார். அவருக்கு ஒரு மகனும் இருந்தான். கிராமத்திற்கு அருகில் இருந்த காட்டிற்கு சென்று மரங்களை வெட்டி கொண்டு வந்து கட்டைகளை விற்றுக் கொண்டிருந்தார். தினந்தோறும் தந்தையுடன் மகனும் காட்டிற்கு செல்வான். இவர்கள் மரங்களை வெட்டச் சென்ற அதே காட்டிற்கு மற்ற கிராமத்தினர்களும் செல்வார்கள்.
ஒரு நாள் மரம் வெட்டும் பொழுது அந்தப் பையன் மனதில் குறும்பு செய்ய ஆசை தோன்றியது. திடீரென்று சிங்கம்...சிங்கம்... என்று உரத்த குரலில் கத்த தொடங்கினான். அவனது குரலைக் கேட்டதும், உடனடியாக மரம் வெட்டுபவர்கள் அனைவரும், பதட்டமாக அவனுக்கு அருகே ஓடி வந்தனர். அந்தப் பையன் சிரித்துக்கொண்டே, தான் வெறுமனே பயமுறுத்தியதாக கூறினான். இதை கேட்டதும் அனைவரும் சிரித்தனர், பிறகு வேலை பார்க்க சென்று விட்டனர். அடுத்த நாள் மறுபடியும் அவன் சிங்கம்வந்து விட்டது...சிங்கம் வந்துவிட்டது, என்று உரத்த குரலில் கத்த, அனைவரும் மீண்டும் அவனுக்கு அருகே ஓடி வந்தனர். அவன் வெறுமனே பயமுறுத்துகிறான் என்று திரும்ப மரம் வெட்ட சென்றனர்.
மூன்றாவது நாள், உண்மையாகவே பெரிய சிங்கம் ஒன்று, மேயவந்த ஆடுகளை கண்டு வந்துவிட்டது. கண்ணெதிரில் சிங்கத்தை பார்த்ததும் அந்த சிறுவன் மிரண்டு போனான். பயத்துடன் நடுங்கிக் கொண்டே, உரத்த குரலில் "சிங்கம்
...சிங்கம்" என்று கத்தினான். அவனது குரல் கேட்ட பிறகும் அவனை யாரும் நம்பவில்லை. அவன் மீண்டும் குறும்புத்தனம் செய்து கொண்டிருக்கிறான் என்று அனைவரும் அவனை அலட்சியம் செய்தனர். யாரும் அவனது உதவிக்கு செல்லவில்லை. உண்மையாகவே சிங்கம் வந்து விட்டது என்று அவர்களுக்கு தெரிந்த பொழுது, அனைவரும் சிறுவன் இருந்த இடத்தை நோக்கி ஓடத் தொடங்கினர். அவன் அங்கு பயங்கரமாக அடிபட்டு கிடப்பதை அவர்கள் கண்டனர்.
ஆன்மீகச் சிறப்பு - பொய் சொல்வதால் எவ்வளவு பெரிய ஆபத்து ஏற்பட்டு விடும், என்பதை இக்கதையினால் தெரிந்து கொள்ளலாம். இக்கதையை உதாரணமாக வைத்து, பாபா எச்சரிக்கை ஒன்றை தெரிவிக்கிறார். பாபாவின் குழந்தைகள் உலகத்திற்கு விநாசம் (அழிவு) வந்து விட்டது என்று மீண்டும் மீண்டும் எச்சரித்து வருகின்றனர். பல காலமாக அழிவு வந்துவிட்டது, வந்துவிட்டது என்று தான் இவர்கள் கூறுகிறார்கள், ஆனால் அழிவு ஏதும் வந்ததாக தெரியவில்லை என்று நினைத்து கொண்டு, உலகத்தினர் கவனக்குறைவாகவும் அலட்சியமாகவும் இருக்கிறார்கள். உண்மையில் ஒரு நாள் விநாசம் வந்தபொழுது, ஞான யோகத்தினால் வரக்கூடிய சக்தியின் பற்றாக்குறையின் காரணமாக, பச்சாதாபத்தின் கண்ணீரை சிந்துவார்கள். தெரிந்து கூட ஏதுவும் செய்ய முடியவில்லையே, என்று வருத்தப்படுவார்கள்.
