‘‘బ్రాహ్మణుల రెండు గుర్తులు - నిశ్చయము మరియు విజయము’’
ఈరోజు బాప్‌దాదా నలువైపులా ఉన్న బ్రాహ్మణ పిల్లలలో విశేషంగా రెండు గుర్తులను చూస్తున్నారు. బ్రాహ్మణులు అనగా నిశ్చయబుద్ధి, నిశ్చయబుద్ధి అనగా విజయి. మరి బ్రాహ్మణులు ప్రతి ఒక్కరూ నిశ్చయబుద్ధి కలవారిగా ఎంతవరకు అయ్యారు మరియు విజయులుగా ఎంతవరకు అయ్యారు! ఎందుకంటే బ్రాహ్మణ జీవితం యొక్క పునాది నిశ్చయము, నిశ్చయానికి ఋజువు విజయము. మరి నిశ్చయము మరియు విజయము, ఈ రెండింటి శాతము ఒకేలా ఉందా లేక తేడా ఉందా? రిజల్టులో ఏం చూసి ఉంటారు? నిశ్చయం యొక్క శాతాన్ని అందరూ ఎక్కువగా అనుభవం చేస్తారు మరియు విజయము యొక్క శాతాన్ని నిశ్చయము కన్నా తక్కువగా అనుభవం చేస్తారు. ఎప్పుడైనా ఎవరినైనా నిశ్చయం ఎంత ఉంది అని అడిగితే, అప్పుడు అందరూ 100 శాతం అని అంటారు, మరియు నిశ్చయానికి గుర్తు అయిన విజయము ఎంత ఉంది? అందులో 100 శాతం అని అంటారా? మీ స్లోగన్ - నిశ్చయబుద్ధి విజయంతి. మరి నిశ్చయం మరియు విజయంలో తేడా ఎందుకు ఉంది? నిశ్చయము మరియు విజయము, ఈ రెండు గుర్తులు సమానంగా ఉండాలి కదా? కానీ తేడా ఎందుకుంది? దీనికి కారణమేమిటి? ఏ పునాదినైనా పక్కా చేసేటప్పుడు ఆ స్థానాన్ని నలువైపులా అటెన్షన్ పెట్టి పక్కాగా చేయడం జరుగుతుంది. ఒకవేళ నలువైపులలో ఏ ఒక్క మూల బలహీనంగా ఉన్నా, అది పక్కాగా ఉంటుందా లేక కదులుతూ ఉంటుందా? అదే విధంగా నిశ్చయం యొక్క పునాది నలువైపులా అనగా విశేషంగా నాలుగు విషయాలలో సంపూర్ణ నిశ్చయం కావాలి. ఆ నాలుగు విషయాలను ఇంతకుముందు కూడా వినిపించాము:-
ఒకటేమో తండ్రిపై సంపూర్ణ నిశ్చయము. వారు ఎవరో, ఎలా ఉన్నారో, తండ్రి ద్వారా ఏ శ్రీమతము ఎలా ఇవ్వబడిందో, దానిని అదే విధి పూర్వకంగా యథార్థంగా తెలుసుకోవాలి, అంగీకరించాలి మరియు నడుచుకోవాలి.
రెండవ విషయము - తమ శ్రేష్ఠ స్వమాన సంపన్న శ్రేష్ఠ భాగ్యవాన్ ఆత్మ స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవాలి, అంగీకరించాలి మరియు నడుచుకోవాలి.
మూడవ విషయము - తమ శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణ పరివారాన్ని యథార్థ విధితో ఎవరు ఎలా ఉన్నారో అలా తెలుసుకోవాలి, అంగీకరించాలి మరియు నడుచుకోవాలి.
నాల్గవ విషయము - మొత్తం కల్పంలో ఈ శ్రేష్ఠ పురుషోత్తమ యుగాన్ని లేక సమయాన్ని అదే మహత్వముతో తెలుసుకోవాలి, అంగీకరించాలి మరియు నడుచుకోవాలి. ఈ నాలుగు విషయాలలో ఎవరైతే స్థిరమైన నిశ్చయబుద్ధి కలవారిగా ఉంటారో మరియు నాలుగింటిలోనూ సంపన్న శాతం ఉంటుందో, వారినే సంపూర్ణ యథార్థ నిశ్చయబుద్ధి కలవారని అంటాము.
ఈ నాలుగు విషయాలు నిశ్చయమనే పునాదికి స్తంభాలు. కేవలం ఒక్క తండ్రిపైనే నిశ్చయముండి మిగిలిన మూడు విషయాలలోనూ ఏ ఒక్క స్తంభం బలహీనంగా ఉన్నా, సదా దృఢంగా లేకపోయినా, ఒక్కోసారి కదులుతూ, ఒక్కోసారి స్థిరంగా ఉంటే, ఆ అలజడి ఓటమిని కలిగిస్తుంది, విజయిగా చేయదు. ఏ అలజడి అయినా బలహీనంగా చేస్తుంది మరియు బలహీనమైనవారు సదా విజయులుగా అవ్వలేరు, అందుకే నిశ్చయము మరియు విజయములో తేడా వస్తుంది. బాప్‌దాదా ఎదురుగా చాలా మంది పిల్లలు అమాయకులుగా అయి ఆత్మిక సంభాషణ చేస్తారు - మాకు నిశ్చయమైతే పూర్తిగా ఉంది, బాబా, నేను మీ వాడిని మరియు మీరు నా వారు, ఇది పక్కా, 100 శాతం ఏమిటి, 500 శాతం నిశ్చయముంది... కానీ అలజడి కూడా ఉంది. మళ్ళీ బాబాను ఒప్పిస్తూ అంటారు - మీరైతే మా వారు కదా, పక్కా చేయిస్తారు. చాలా అమాయకమైన మాటలు మాట్లాడుతారు - నేను ఎవరినో, ఎలా ఉన్నానో, అలా మీ వారినే. అప్పుడు తండ్రి కూడా అంటారు - మీరు ఎవరైనా, ఎలా ఉన్నా, నా వారే. కానీ తండ్రి ఎవరో, ఎలా ఉన్నారో అదే విధంగా మీ వారిగా ఉన్నారా? అమాయకంగా అవ్వడం మంచిదే, మనసులో అమాయకంగా అవ్వండి, కానీ మాటలలో మరియు కర్మలలో అమాయకంగా అవ్వకండి. మనసులో భోళాగా (అమాయకంగా) ఉన్నవారు భోళానాథునికి ప్రియమైనవారు. మాటలలో అమాయకంగా ఉన్నవారు స్వయాన్ని కూడా మోసం చేసుకుంటారు, అలాగే ఇతరులను కూడా మోసం చేస్తారు మరియు కర్మలలో అమాయకంగా ఉన్నవారు స్వయాన్ని కూడా నష్టపర్చుకుంటారు, అలాగే సేవలో కూడా నష్టం కలిగిస్తారు, అందుకే మనసులో అమాయకంగా అవ్వండి, పూర్తి సెయింట్ (ఋషి) వలె అవ్వండి, అంత అమాయకంగా అవ్వండి. సెయింట్ అనగా మహాన్ ఆత్మ. కానీ విషయాలలో, త్రికాలదర్శులుగా అయి విషయాన్ని వినండి మరియు మాట్లాడండి. కర్మలలో, ప్రతి కర్మ యొక్క పరిణామాన్ని నాలెడ్జ్‌ఫుల్‌గా అయి తెలుసుకోండి మరియు ఆ తర్వాత చేయండి. అంతేకానీ, ఇలా జరగకూడదు కానీ జరిగిపోయింది, ఇలా మాట్లాడకూడదు కానీ మాట్లాడేసాను అన్నట్లు ఉండకూడదు. దీని ద్వారా ఏమని ఋజువవుతుందంటే - కర్మ యొక్క పరిణామాన్ని తెలుసుకోకుండా అమాయకత్వంతో కర్మ చేస్తారు. మేము అమాయకులము, అందుకే ఇలా అవుతుందని భావించకండి - ఇలా అంటూ మిమ్మల్ని మీరు తప్పించుకోకండి. మనసులో అమాయకంగా ఉన్నవారు అందరికీ ప్రియంగా ఉంటారు. మరి ఎందులో అమాయకంగా అవ్వాలో అర్థమయిందా? కావున నిశ్చయాన్ని మరియు విజయాన్ని సమానంగా తయారుచేసుకునే విధి ఏమిటి? నలువైపులా, నాలుగు విషయాలలోనూ సమానమైన శాతంలో నిశ్చయముండాలి. చాలా మంది పిల్లలు ఇంకేమంటారంటే - బాబా, మీపైనైతే నిశ్చయముంది కానీ మాపై మాకు అంత నిశ్చయం లేదు. ఒక్కోసారి ఉంటుంది కానీ ఒక్కోసారి స్వయంపై నిశ్చయం తగ్గిపోతుంది. ఇక అప్పుడు వారి భాష ఎలా ఉంటుంది? ఒకే పాట పాడుతారు - తెలియదు, తెలియదు, తెలియదు... ఇలా ఎందుకు అవుతుందో తెలియదు, నా భాగ్యం ఏమిటో తెలియదు, తండ్రి సహాయం లభిస్తుందో లేదో తెలియదు, సఫలత లభిస్తుందో లేదో తెలియదు. మాస్టర్ సర్వశక్తిమంతులైనా కూడా ఈ నిశ్చయంలో లోపమున్నప్పుడు తెలియదు, తెలియదు అన్న పాటను పాడుతారు. మరియు మూడవ రకం వారు ఏమంటారు? బాబా, మేము మిమ్మల్ని చూసి ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాము. మీరు మా వారు, మేము మీ వారము. ఈ బ్రాహ్మణ పరివారంతో మేము ఒప్పందం కుదుర్చుకోలేదు. బ్రాహ్మణ పరివారం ఘర్షణ కలిగిస్తుంది, మీరు మంచివారు. బ్రాహ్మణుల సంగఠనలో నడుచుకోవడం కష్టము, ఒక్క మీతో నడుచుకోవడం సహజము. అప్పుడు బాప్‌దాదా ఏమంటారు? బాప్‌దాదా చిరునవ్వు నవ్వుతారు, ఇటువంటి పిల్లలను బాప్‌దాదా ఒక ప్రశ్న అడుగుతారు ఎందుకంటే ఇటువంటి ఆత్మలు ప్రసన్నచిత్తులుగా ఉండరు, చాలా ప్రశ్నలు అడుగుతారు, ఇది ఇలా ఎందుకు, ఇలా కూడా జరుగుతుందా, కావున వారు ప్రసన్నచిత్త ఆత్మలు కారు, వారు ప్రశ్నచిత్త ఆత్మలు. బాప్‌దాదా కూడా వారిని ఏమని ప్రశ్నిస్తారంటే - ఆత్మలైన మీరు ముక్తిధామంలో ఉండేవారా లేక జీవన్ముక్తిలోకి వచ్చేవారా? ముక్తిలో ఉండాలి, కానీ మళ్ళీ జీవన్ముక్తిలోకి రావాలి కదా. మరి జీవన్ముక్తిలో కేవలం బాబా, బ్రహ్మా ఉంటారా లేక రాజధాని ఉంటుందా? కేవలం బ్రహ్మా మరియు సరస్వతి రాజు-రాణిగా ఉంటారా? జీవన్ముక్తి యొక్క వారసత్వాన్ని పొందాలి కదా. ఆది సనాతన ధర్మానికి మరియు ఇతర ధర్మాలకు చాలా పెద్ద వ్యత్యాసం ఉందని మీరు ఛాలెంజ్ చేస్తారు. వారు కేవలం ధర్మ స్థాపన చేస్తారు మరియు మీరు ధర్మము మరియు రాజ్యము, రెండింటినీ స్థాపన చేస్తున్నారు. ఇది పక్కా కదా. ధర్మ స్థాపనను మరియు రాజ్య స్థాపనను కూడా చేస్తున్నారు కదా, మరి రాజ్యంలో ఏముంటుంది? కేవలం ఒక రాజు, ఒక రాణి మాత్రమే ఉంటారా? ఒక రాజు, ఒక రాణి మరియు మీరు వారికి ఒక కొడుకు లేక కూతురు వలె ఉంటారు, అంతేనా! అటువంటి రాజ్యం ఉంటుందా? కనుక మనం రాజధానిలోకి రావాలి, ఇది గుర్తుంచుకోండి. రాజధానిలోకి రావడం అనగా బ్రాహ్మణ పరివారంలో సంతుష్టంగా ఉండడము మరియు సంతుష్టపర్చడము, శ్రేష్ఠ సంబంధంలోకి రావడము. ఇప్పుడు బాప్‌దాదా అందరినీ అడుగుతున్నారు - మీరు మాలలోకి రావాలనుకుంటున్నారా? లేదా మాల బయట ఉన్నా మంచిదే, ఫర్వాలేదు అని అంటారా? మాలలోకి రావాలా? 108 లోకైనా రండి లేక 16 వేలలోకైనా రండి, కానీ రావాలా వద్దా? (అవును) మరి ఇప్పుడు బ్రాహ్మణ పరివారానికి ఎందుకు భయపడతారు? ఎప్పుడైనా ఏదైనా విషయం జరిగినప్పుడు ఇలా ఎందుకంటారు - మాకైతే బాబా ఉన్నారు, అక్కయ్యలు ఏం చేస్తారు, అన్నయ్యలు ఏం చేస్తారు, మేము అన్నయ్యలు, అక్కయ్యలతో ప్రతిజ్ఞ చేయలేదు. కానీ ఈ బ్రాహ్మణ జీవితము శుద్ధ సంబంధం కల జీవితము, మాలతో సంబంధం కల జీవితము. మాల అంటేనే సంగఠన అని అర్థము. బ్రాహ్మణ పరివారంపై నిశ్చయంలో ఒకవేళ ఏదైనా సంశయం వస్తే, వ్యర్థ సంకల్పం వస్తే, అది నిశ్చయాన్ని కింద-మీద చేస్తుంది, అలజడిలోకి తీసుకొస్తుంది. బాబా మంచివారు, జ్ఞానం మంచిది, కానీ ఈ దాదీలు మంచివారు కారు, టీచర్లు మంచివారు కారు, పరివారం మంచిది కాదు... ఇవి నిశ్చయబుద్ధి కలవారి మాటలా? ఆ సమయంలో నిశ్చయబుద్ధి అని అనాలా లేక సంకల్ప బుద్ధి అని అనాలా? వ్యర్థ సంకల్పాలు ప్రసన్నచిత్త బుద్ధి కలవారిగా ఉండనివ్వవు. మరి నిశ్చయం యొక్క విశేషత ఏమిటో అర్థమయిందా?
నాల్గవ రకం వారు ఎలాంటి ఆత్మిక సంభాషణ చేస్తారు? వారేమంటారంటే - సమయం శ్రేష్ఠమైనది, పురుషోత్తమ యుగము, ఆత్మ పరమాత్మల మేళా జరిగే యుగము, ఇవన్నీ ఒప్పుకుంటారు కానీ మళ్ళీ ఏమంటారు? ఇప్పుడింకా కొద్ది సమయమైతే ఉండనే ఉంది, ఇంతలోనే వినాశనమైతే జరగదు, వినాశనమవుతుందని, ఇంకో దీపావళి రాదని స్థాపన సమయం నుండి చెప్తూనే వచ్చారు. కనుక వినాశనం యొక్క మాటలైతే స్థాపనా సమయం నుండి నడుస్తూనే ఉన్నాయి. వినాశనము అంటూ-అంటూ ఎన్ని సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి. వినాశనం ఎప్పుడు జరుగుతుంది అనేది ఇప్పటికీ తెలియదు. నిర్లక్ష్యము, సోమరితనము, ఢీలా పురుషార్థమనే డన్‌లప్ దిండుపై కాస్త విశ్రాంతి తీసుకుందాము, సమయానికి బాగైపోతాము - ఇలా అంటారు. మీరు చూడండి, మేము సమయం వచ్చినప్పుడు చాలా ముందు నంబరు తీసుకుంటాము అని తండ్రికి కూడా పక్కా చేయిస్తారు. కానీ బాప్‌దాదా ఇలాంటి పిల్లలను సదా ఏమని సావధానపరుస్తారంటే - సమయానికి మేల్కొని, సమయమనుసారంగా పరివర్తన తీసుకొస్తే అదేమీ గొప్ప విషయం కాదు. కానీ సమయానికన్నా ముందే పరివర్తన తీసుకొస్తే మీ పురుషార్థంలో ఈ పురుషార్థం యొక్క మార్కులు జమ అవుతాయి మరియు ఒకవేళ సమయానికి చేస్తే సమయానికి మార్కులు లభిస్తాయి, మీకు లభించవు. కనుక టోటల్ రిజల్ట్‌లో నిర్లక్ష్యము లేక సోమరితనము యొక్క నిద్ర కారణంగా మోసపోతారు. ఇది కూడా కుంభకర్ణుని నిద్ర యొక్క అంశము. పెద్ద కుంభకర్ణుడు కాదు, చిన్నవాడు. తర్వాత అతనికి ఏమైంది? స్వయాన్ని రక్షించుకోగలిగాడా? రక్షించుకోలేకపోయాడు కదా. కావున అంతిమ సమయంలో స్వయాన్ని ఫుల్ పాస్‌కు యోగ్యులుగా తయారుచేసుకోలేరు. అర్థమయిందా! ఒక్కోసారి ఒక్కోలా ఆత్మిక సంభాషణ చేస్తారు, ఒక్కోసారి చాలా ధైర్యంతో కూడిన ఆత్మిక సంభాషణ చేస్తారు, ఒక్కోసారి కొంటెతనంతో కూడినది చేస్తారు, ఒక్కోసారి కొట్లాడుతూ చేస్తారు.
ఈరోజు ఈ సంవత్సరం యొక్క సీజన్ సంపన్నమయ్యే రోజు. సమాప్తి అని అనము, సంపన్నమవుతుంది, అందుకే రిజల్ట్ వినిపిస్తున్నాము. మరి ఇప్పుడు ఏం చేయాలి? నిశ్చయం యొక్క పునాదికి నలువైపులా దృఢంగా ఉందా లేక నాల్గింటిలో ఏదైనా విషయము దృఢంగా ఉండేందుకు బదులు ఏవైనా విషయాల కారణంగా బలహీనంగా ఉందా, ఇది చెక్ చేసుకోండి. ఇప్పుడు మళ్ళీ తపస్య చేయాలి కదా. ప్రేమకు ఋజువు ఇవ్వాలి మరియు ప్రేమకు ఋజువు సమానంగా అవ్వడము అని ఇంతకుముందు కూడా వినిపించాము. మరి ఇంకో విషయం ఏం చేయాలి? ఈ సంవత్సరానికి హోంవర్క్ ఇస్తున్నాము. ఒక వర్క్ అయితే విన్నారు. రెండవది - మీ నలువైపులా ఉన్న పునాదిని పక్కా చేసుకోండి. ఒక్క విషయంలో కూడా బలహీనంగా ఉండకూడదు, అప్పుడే మాలలో మణులుగా అయి పూజ్య ఆత్మలుగా లేక రాజ్యాధికారి ఆత్మలుగా అవుతారు ఎందుకంటే బ్రాహ్మణుల నుండి దేవతలుగా అవ్వాలి. బ్రాహ్మణులుగా అవ్వకుండా దేవతలుగా అవ్వలేరు. బ్రాహ్మణులతో నిభాయించడం అనగా దైవీ రాజ్యానికి అధికారులుగా అవ్వడము. కనుక పరివారంతో నిభాయించాల్సి ఉంటుంది, అలజడిని సమాప్తం చేయాల్సి ఉంటుంది, అప్పుడు నిశ్చయము మరియు విజయము, ఈ రెండింటిలో సమానత వస్తుంది. ఇది వ్యత్యాసాన్ని తొలగించే మహామంత్రము. నలువైపులా దృఢంగా అవ్వాలి. నాలుగు నిశ్చయాల శాతమును సమానము చేసుకోవాలి. అర్థమయిందా! హోంవర్క్ ఏమిటో స్పష్టమైంది కదా. మీరు మంచి విద్యార్థులు కదా లేదా ఇలా అంటారా - మా సెంటరు అనే హోమ్‌కు (ఇంటికి) వెళ్ళాము, గృహస్థమనే హోమ్‌కు వెళ్ళాము, అప్పుడు హోమ్‌లోనే హోమ్‌వర్క్‌ను పెట్టి వచ్చాము అని అంటారా! ఇలా అయితే అనరు కదా. తెలివైన విద్యార్థి యొక్క గుర్తు ఏమిటి? హోమ్‌వర్క్‌లో కూడా నంబర్‌వన్, అలాగే ప్రాక్టికల్ చదువులో కూడా నంబర్‌వన్ ఎందుకంటే మార్కులు జమ అవుతాయి. అచ్ఛా! ఇంకేమి రిజల్ట్ చూసాము? వర్తమాన సమయంలో పిల్లలలో రెండు రకాల తెలివిని చూసాము. మీ తెలివి గురించైతే మీకు తెలిసే ఉంటుంది కదా? మొదటి రకం తెలివి ఏం చూసాము? స్వయాన్ని చూసుకోవడము మరియు పరులను చూడడము. స్వదర్శన చక్రధారిగా అవ్వడము లేక పరదర్శన చక్రధారిగా అవ్వడము. ఈ రెండు విషయాలు ఉన్నాయి కదా. మెజారిటీ ఎందులో తెలివైనవారిగా ఉన్నారు? బాప్‌దాదా ఇంతకుముందు కూడా వినిపించారు - చాలా మంది పిల్లలకు దగ్గర దృష్టి చాలా తీక్షణమవుతూ ఉంది మరియు చాలా మంది పిల్లలకు దూర దృష్టి చాలా తీక్షణమవుతూ ఉంది. కానీ మెజారిటీలో దూర దృష్టి తీక్షణంగా ఉంది, దగ్గర దృష్టి కొద్దిగా ఢీలాగా ఉంది. చూడాలనుకుంటారు కానీ స్పష్టంగా చూడలేకపోతారు, అప్పుడు ఏ తెలివి చూపిస్తారు? ఏదైనా విషయం జరిగినప్పుడు స్వయాన్ని సురక్షితంగా ఉంచుకునేందుకు ఇతరుల విషయాన్ని పెద్దదిగా చేసి స్పష్టంగా వినిపిస్తారు. తాము చేసిన పెద్ద విషయాన్ని చిన్నదిగా చేస్తారు మరియు ఇతరుల యొక్క చిన్న విషయాన్ని పెద్దదిగా చేస్తారు, ఈ తెలివిని మెజారిటీలో చూసాము. రెండవ తెలివి ఏమి చూసాము? ఈరోజుల్లో ఒక విశేషమైన భాషను చాలా ఉపయోగిస్తున్నారు - మేము అసత్యాన్ని చూడలేము, అసత్యాన్ని వినలేము, అందుకే అసత్యాన్ని చూసి, అసత్యాన్ని విని లోపల ఆవేశం వస్తుంది అని అంటారు. ఈ భాష కరెక్టేనా? ఒకవేళ అది అసత్యమైతే మరియు మీకు అసత్యాన్ని చూసి ఆవేశం వస్తే, ఆ అవేశమనేది సత్యమా లేక అసత్యమా? ఆవేశం కూడా అసత్యమే కదా! మేము ఇది చేసి చూపిస్తాము అని ఛాలెంజ్ చేయడం కరెక్టేనా? సత్యత యొక్క గుర్తు ఏమిటి, ఇది సదా గుర్తుంచుకోండి! ఎవరైతే స్వయం సత్యతతో ఉంటారో మరియు అసత్యాన్ని సమాప్తం చేయాలనుకుంటారో, వారి లక్ష్యము చాలా బాగుంది కానీ అసత్యతను సమాప్తం చేసేందుకు స్వయంలో కూడా సత్యత యొక్క శక్తి కావాలి. ఆవేశము అనేది సత్యతకు గుర్తా? సత్యతలో ఆవేశం వస్తుందా? కావున ఒకవేళ అసత్యాన్ని చూసి నాకు కోపం వస్తే, అది కరెక్టేనా? ఎవరైనా అగ్ని అంటిస్తే, మీకు వేడి తగలదా, వేడి ప్రూఫ్‌గా (వేడి తగలకుండా) ఉండవచ్చా? అలాగే ఒకవేళ - ఇది అసత్యత యొక్క అగ్ని మరియు ఈ అగ్ని యొక్క వేడి తగులుతుంది అన్న జ్ఞానముంటే మందుగానే స్వయాన్ని రక్షించుకుంటారు కదా లేదా ఆ వేడికి కొద్దిగా కాలిపోయినా నడుస్తుందా, ఫర్వాలేదా? కనుక సదా ఇది గుర్తుంచుకోండి - సత్యతకు గుర్తు సభ్యత. ఒకవేళ మీరు సత్యంగా ఉంటే, మీలో సత్యత యొక్క శక్తి ఉంటే, సభ్యతను ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టరు, సత్యతను నిరూపించండి కానీ సభ్యతాపూర్వకంగా నిరూపించండి. ఒకవేళ సభ్యతను విడిచిపెట్టి అసభ్యతలోకి వచ్చి సత్యతను నిరూపించాలనుకుంటే ఆ సత్యము నిరూపించబడదు. మీరు సత్యతను నిరూపించాలని అనుకుంటారు కానీ ఒకవేళ సభ్యతను విడిచి సత్యతను నిరూపిస్తే, అది మొండితనం అవుతుంది, అంతేకానీ నిరూపించడం కాదు. అసభ్యతకు గుర్తు మెండితనము మరియు సభ్యతకు గుర్తు నిర్మానము, సత్యతను నిరూపించేవారు సదా స్వయం నిర్మానులుగా అయి సభ్యతాపూర్వకంగా వ్యవహరిస్తారు. రెండవ తెలివి ఏమిటో అర్థమయిందా! ఇటువంటి తెలివి కలవారిగా అవ్వకండి. కావున ఇటువంటి తెలివిని విడిచి నిర్మానులుగా అవ్వండి - ఇది కూడా హోమ్‌వర్క్. పూర్తి నిర్మానులు. నేను రైట్, వీరు రాంగ్, ఇది నిర్మానత కాదు. ప్రపంచంలోని వారు కూడా ఏమంటారంటే - ఒకవేళ ఎవరైనా సత్యాన్ని నిరూపిస్తున్నారంటే, అందులో ఏదో విషయం దాగి ఉంది అని. చాలా మంది పిల్లల భాష ఎలా అయ్యిందంటే - నేను పూర్తిగా సత్యమే చెప్తున్నాను, 100 శాతం సత్యమే చెప్తున్నాను. కానీ సత్యాన్ని నిరూపించాల్సిన అవసరం లేదు. సత్యము అనేది సూర్యుడి వంటిది, అది దాగి ఉండలేదు. దాని ఎదురుగా ఎన్ని గోడలను అడ్డు పెట్టినా కానీ సత్యత యొక్క ప్రకాశము ఎప్పుడూ దాగి ఉండలేదు. సత్యమైన వ్యక్తి ఎప్పుడూ, నేను సత్యమైనవాడిని అని చెప్పుకోడు. మీరు సత్యమైనవారు అని ఇతరులు చెప్పాలి. ఇంకా నవ్వు తెప్పించే విషయాన్ని వినిపించమంటారా! వినే ఇంట్రెస్ట్ బాగుంది. చేసే ఇంట్రెస్ట్ కూడా ఉంది కదా?
బాప్‌దాదాకు ఒక విషయంపై చాలా నవ్వు వస్తుంది. వర్తమాన సమయంలో చాలామంది పిల్లల సమాచారాలు వస్తాయి. బాబాను కూడా ఛాలెంజ్ చేస్తున్నారు - ‘బాప్‌దాదా చెప్పారు కదా, టీచర్స్‌ను ఛేంజ్ చేస్తామని! ఇప్పుడు చూద్దాం బాబా ఏమి చేస్తారో? చెప్పింది చేస్తారో చేయరో!’ అని అంటారు. బాబా చెప్పారు కాబట్టి అది బాబాపైనే ఉంది. బాబా చేయనీ, చేయకపోనీ. లేక ‘చెప్పారు కాబట్టి చేయాల్సిందే’ అని ఇలా ఛాలెంజ్ చేయాలా? బాబా ఏమి చేయాలో అది ఎవరి చెప్పడం వల్ల చేయరు లేదా ఎవరి చెప్పకపోవడం వల్ల మానరు. కానీ బాబాకు కూడా ఛాలెంజ్ చేసే చాలా మంచి ఉత్తరాలు వస్తాయి. టీచర్స్‌పై కోపంగా ఉన్నవారికి ఈ ఛాన్స్ బాగా లభించింది. కళ్యాణకారి తండ్రి ప్రతి కార్యంలో ఏమి చేసినా అది కళ్యాణకారిగానే ఉంటుంది - ఇది మరచిపోతారు. మళ్ళీ డైరెక్షన్ల ఉత్తరాలు రాస్తున్నారు - ‘మీరు తప్పకుండా చేయండి’ అని! బాబాకు కూడా ఉపాధ్యాయులు చాలామంది తయారయ్యారు కదా! కాబట్టి బాబా తమ ఇలాంటి పిల్లలకు కూడా అభినందనలు ఇస్తున్నారు. కానీ సదా సంయమనంతో స్వయాన్ని ముందుకు నడిపిస్తూ ఉండండి. సభ్యతాపూర్వక మాట, సభ్యతాపూర్వక నడవడిక - ఇందులోనే సఫలత ఉంటుంది. ఒకవేళ సత్యత ఉండి సభ్యత లేకపోతే విజయం లభించదు. విజయం లభించకపోతే ఇంకా ఆవేశంలోకి (జోష్‌లోకి) వస్తారు. ఆవేశంలో ఉన్నప్పుడు ఏ హోష్ (తెలివి/స్పృహ) ఉండదు. ఏమి చేస్తున్నారు, ఏమి చెప్తున్నారు అనే హోష్ కూడా ఉండదు. హోష్ లేనప్పుడు మాయకు స్పృహ తప్పించే (బెహోష్ చేసే) ఛాన్స్ లభిస్తుంది. అందుకే ఏదైనా అసత్యమైన విషయాన్ని చూసినా, విన్నా అసత్య వాతావరణాన్ని వ్యాపింపజేయకండి. ‘ఇది పాప కర్మ కదా, పాప కర్మను చూస్తూ ఊరుకోలేము’ అని చాలామంది అంటారు. మరి స్వయంగా వాతావరణంలో అసత్యమైన విషయాలను వ్యాపింపజేయడం ఏమిటి? దీనిని ఏమి అంటారు? పుణ్యం చేస్తున్నారు కదా వారు! అసత్యం చూశారు లేదా విన్నారు... అయినా సరే అది పరివారం! లౌకిక పరివారంలో కూడా ఏదైనా అలాంటి విషయాన్ని చూస్తే, వింటే ఏమి చేస్తారు? వ్యాపింపజేస్తారా? పేపర్‌లో వేస్తారా? లేక చెవితో విని హృదయంలో దాచుకుంటారా? కాబట్టి ఈ వ్యర్థ విషయాలను వ్యాప్తి చేయడం కూడా పాపం యొక్క అంశమే. ఈ చిన్న చిన్న పాపాలు ఏవైతే ఉంటాయో, అవి తమ ఎగిరే కళ యొక్క అనుభవాన్ని సమాప్తం చేసేస్తాయి. ఎందుకంటే అన్నింటికంటే అతి భారమైనది పాపం. ఒకవేళ పాపం యొక్క అంశం ఉన్నా ఎలా ఎగురుతారు? బరువు ఉన్నది ఎగురుతుందా? ఈ రోజుల్లో చాలా రాయల్ భాషలో వ్యాప్తి చేస్తున్నారు. ‘ఇదిగో కొత్త సమాచారం తీసుకొచ్చాను, మీరైతే చాలా అమాయకులు, మీకు ఏ సమాచారమూ తెలియదు. మమ్మల్ని చూడండి, ఎంత నాలెడ్జ్‌ఫుల్‌గా ఉన్నామో, ఎంత సమాచారం తెలుసో!’ అని అంటారు. ఇలాంటి సమాచారం వినేవారికి పాపం, వినిపించేవారికి ఇంకా ఎక్కువ పాపం. అందుకే తపస్యా సంవత్సరంలో ఈ సూక్ష్మ పాపాల బరువును సమాప్తం చేయండి, అప్పుడే సమానంగా కాగలరు. లేకపోతే ‘మేమైతే ఏ తప్పూ చేయలేదు’ అని అనుకుంటారు, కానీ ఈ రాయల్ తప్పులు చాలా చేస్తారు. దీనిని రాయల్‌గా భావిస్తారు. ‘నేను విన్నాను, అలాగే వినిపించేశాను. నా ఉద్దేశం (భావం) ఏమీ లేదు’ అని అంటారు. కానీ రిజల్ట్ ఏమిటి? వ్యాపింపజేయడం అనగా బరువుకు అధికారిగా కావడం. కాబట్టి ఈ రోజుల్లో ఇది కూడా ఒక ఆచారం అయిపోయింది. పరస్పరం కలిశారా, మొదట సమాచారం వినిపిస్తారు - కొత్త కొత్త సమాచారాలు! ‘ఎవరికీ వినిపించకండి, మీకు మాత్రమే వినిపిస్తున్నాను’ అని అంటారు. కానీ బాబా అయితే విన్నారు కదా. రిజిస్టర్‌లో మరక పడిందా లేదా? అందుకే ఈ విషయాన్ని కూడా అండర్‌లైన్ చేసి అటెన్షన్ ఉంచండి. ‘బాప్‌దాదాకు ఏమీ తెలియదు, దాదీలు మూల కూర్చున్నారు, వారికేమి తెలుసు’ అని అనుకోకండి. దాదీలకు తెలియకపోవచ్చు, కానీ మీ రిజిస్టర్‌లో ఆటోమేటిక్‌గా నోట్ అయిపోతుంది. ఈ రోజుల్లో కంప్యూటర్‌లోనే సమస్త రికార్డు నిండిపోతున్నప్పుడు, మీ రిజిస్టర్‌లో ఆటోమేటిక్‌గా ఈ రికార్డు నిండిపోదా? దాదీలు చూడడం లేదు, ఇతరులు చూడడం లేదు, కానీ రిజిస్టర్ చూస్తోంది. కాబట్టి ఇలాంటి పరివర్తన తీసుకురండి. ఎందుకంటే బాప్‌దాదా రిజల్ట్‌లో చూశారు - తపస్య పవర్‌ఫుల్‌గా కాకపోవడానికి కారణం ఏమిటి? సదా విజయీగా కావడంలో విఘ్న రూపం ఏమిటి? ఈ విఘ్నాలను స్వయం నుండి సమాప్తం చేయండి. ‘ఇతరులు మారితే నేను మారుతాను, వీరిని ఛేంజ్ చేస్తే మేము ఛేంజ్ అవుతాము’ - ఈ భాష యథార్థమా? పెద్దల ఎదుట విషయాన్ని ఉంచే హక్కు అందరికీ ఉంది, కానీ సత్యత మరియు సభ్యతాపూర్వకంగా.
ఇప్పుడు ఎన్ని హోమ్‌వర్క్‌లు లభించాయి! ఈ సంవత్సరంలో ఇలాంటి రిజిస్టర్‌లో సూక్ష్మ మరకలు కూడా రాకూడదు. అప్పుడే బాబా అంటారు - ‘అవును, బాబాతో ప్రేమ ఉంది’ అని. లేకపోతే ‘వీరు బాబాను కూడా సంతోషపరుస్తున్నారు, స్వయాన్ని కూడా సంతోషపరుచుకుంటున్నారు’ అని అనుకుంటారు. వ్యర్థ సమాచారాలు పూర్తిగా సమాప్తం కావాలి. ఈ హాబీ చాలా పెరుగుతూ పోతోంది. ఇదే తపస్యకు విఘ్నం. ‘ఈ హాబీని నాలో సమాప్తం చేసుకునే బాధ్యత నేను తీసుకుంటాను’ అని ప్రతి ఒక్కరూ భావించాలి. అర్థమైందా! ‘ఇతరులు చేస్తున్నారు, అందుకే నేనూ చేశాను; నలుగురు మాట్లాడుతున్నారు, అందుకే నేనూ ఒక మాట అన్నాను’ - మరి ఇది రైటా? ఈ హాబీని సమాప్తం చేసే ధైర్యం ఉందా? బ్రాహ్మణ కులంలో ఇది ఇప్పుడు నూతన ఫ్యాషన్ మొదలయింది! కానీ ఇది రివర్స్ ఫ్యాషన్. కాబట్టి దీని సమాప్తి సమారోహాన్ని జరుపుకునే ధైర్యం ఉందా? ‘ప్రయత్నిస్తాము, ట్రై చేస్తాము’ అనేవారు చేతులు ఎత్తండి. ఇప్పుడు చూడండి, బాప్‌దాదా సెంటర్ పేరు అనౌన్స్ చేస్తారు - ‘ఈ సెంటర్‌లో, ఈ స్థానంలో ఈ వాతావరణం ఉంది’ అని. ఇది ఇష్టమేనా లేక భయపడతారా? ‘మా పేరు రాకూడదు’ అనే ఈ భయం మంచిది. చూడండి, చెయ్యి ఎత్తారు, మళ్ళీ ధర్మరాజపురిలో కూడా ఈ చెయ్యి లేస్తుంది. బాబా తోడుగా ఉన్న ధర్మరాజు కూడా చూస్తున్నారు - అందరూ చేతులు ఎత్తారని. కానీ లాభం ఎవరికి? ఎంత కాయదా (నియమం) ఉంటే అంత ఫాయదా (లాభం) ఉంటుంది. ఎవరైతే నియమం ప్రకారం నడుస్తారో వారికి స్వతహాగానే లోలోపల లాభం జరుగుతుంది. బయటి నుండి ఎవరైనా లాభం ఇవ్వనీ, ఇవ్వకపోనీ, కానీ లోపలి తేలికదనం మరియు లోపలి సంతోషం ఏది ఉందో, ఆ లాభమే అన్నింటికంటే ఎక్కువ. ఎవరైనా మంచిది అననీ, అనకపోనీ, కానీ స్వయంలో మంచిగా అయ్యే శక్తి వస్తుంది. అర్థమైందా! సంవత్సరం యొక్క రిజల్ట్ విన్నారు కదా, ఇప్పుడేమి చేస్తారు? స్వపరివర్తన చేసుకోండి. ఇతరుల పరివర్తన గురించి చింత చేయకండి, అటువంటివారిని శుభచింతకులని అనము. మేము చింత చేయడం లేదు, మేము శుభచింతకులము కదా అని అంటారు! కానీ స్వయాన్ని మరచి ఇతరుల యొక్క శుభచింతకులుగా అవ్వడము, వీరిని శుభచింతకులని అనరు. సర్వులతో పాటు మొదట స్వయం ఉండాలి. స్వయం లేకుండా సర్వుల శుభచింతకులుగా అయితే బాణం తగలదు, సఫలత లభించదు. మొదట స్వయము మరియు స్వయంతో పాటు సర్వులు, ఇదే బాప్‌దాదాకు పిల్లలపై ఉన్న హృదయపూర్వకమైన ప్రేమ. ప్రేమకు గుర్తు ఏమిటంటే - ప్రేమించేవారిలో ఏ లోపాన్నీ చూడలేరు, ఏ లోపాన్నీ వినలేరు, వారిని కూడా సంపన్నంగా తయారుచేస్తారు. ఇదే హృదయం యొక్క సత్యమైన ప్రేమ. బాప్‌దాదా హృదయమున్నవారు, అందుకే హృదయపూర్వకమైన ప్రేమ ఉంది, పిల్లలు ప్రతి ఒక్కరినీ సమానంగా మరియు శ్రేష్ఠంగా చూడాలనుకుంటారు. పిల్లలు ప్రతి ఒక్కరినీ సఫలతా మూర్తులుగా చూడాలనుకుంటారు. శ్రమించే మూర్తులు కాదు, సఫలతా మూర్తులు. అచ్ఛా. ఈరోజు చాలా డోజ్ లభించింది. అరిగించుకునే శక్తి ఉంది కదా? ఈరోజు బాప్‌దాదా ఏమిటి ఇలా చెప్పేసారు అని గాభరా పడటం లేదు కదా? అచ్ఛా!
నలువైపులా ఉన్న సదా నిశ్చయబుద్ధి కల శ్రేష్ఠ ఆత్మలకు, సదా నిశ్చయము మరియు విజయాన్ని సమానతలోకి తీసుకొచ్చే తీవ్ర పురుషార్థీ ఆత్మలకు, సదా స్వమానంలో ఉంటూ స్వపరివర్తన మరియు సర్వుల పరివర్తన పట్ల యథార్థమైన కళ్యాణ భావన పెట్టుకునే ఆత్మలకు, సదా తండ్రి సమానంగా అయి ప్రేమకు ఋజువునిచ్చే ఆత్మలకు, సదా యథార్థమైన ఆత్మిక సంభాషణ చేస్తూ వ్యర్థ విషయాలను సమాప్తం చేసే ఆత్మలకు మనోభిరాముడైన బాప్‌దాదా యొక్క ప్రియస్మృతులు మరియు నమస్తే.
దాదీలతో అవ్యక్త బాప్‌దాదా మిలనము:- నిర్విఘ్నంగా సీజన్ సంపన్నమయింది. సాక్షిగా ఉండి రకరకాల ఆటలను చూడటంలో మజా ఉంది కదా! మరియు ఆట అనగానే అర్థమేమిటి - వైవిధ్యం (భిన్నత). ఒకవేళ వైవిధ్యం లేకపోతే ఆటలో మజా ఉండదు. అందుకే ప్రతి విషయంలో ‘మంచిది మంచిది’ అంటూ మంచిగా అయిపోతారు మరియు ప్రతి విషయంలోనూ మంచిదనమే ఇమిడి ఉంటుంది. ఒకవేళ విషయమంతా చెడుగా ఉన్నప్పటికీ, అందులో ఒకటి రెండు మంచి విషయాలు ఖచ్చితంగా ఉంటాయి. అది మంచి పాఠాన్నే నేర్పిస్తుంది. పాఠం నేర్పించే మంచిదనం ప్రతి విషయంలోనూ ఇమిడి ఉంది. విషయం ఎంత చెడుగా ఉన్నప్పటికీ, అది మంచి పాఠాన్నే నేర్పిస్తుంది. ప్రతి విషయం ఎంతటి పాఠాన్ని నేర్పించి వెళ్తుంది! కాబట్టి అనుభవజ్ఞులుగా చేయడానికి నిమిత్తమైనది విషయమే కదా! ఓర్పు యొక్క పాఠాన్ని కూడా నేర్పిస్తుంది. ఇతరులకు ఆవేశం రావచ్చు, ఇతరులు ఆవేశపడుతూ ఉండవచ్చు, కానీ మీరు ఏ పాఠం నేర్చుకుంటున్నారు? అవతలివారు ఎంత ఆవేశపడితే, ఆ విషయం మీకు అంతగా ఓర్పును నేర్పిస్తుంది. సహనశీలతను నేర్పిస్తుంది. అందుకే అంటారు - ‘జరుగుతున్నది మంచిది, జరగబోయేది ఇంకా మంచిది’ అని. మంచిని గ్రహించడానికి కేవలం బుద్ధి కావాలి, అంతే. చెడును చూడకుండా మంచిని గ్రహించండి. దీనితోనే నంబర్ లభిస్తుంది కదా. అచ్ఛా.
అవ్యక్త బాప్‌దాదాతో పర్సనల్ మిలనము:- మిమ్మల్ని మీరు జ్ఞాన సూర్యుని పిల్లలైన మాస్టర్ జ్ఞాన సూర్యులుగా అనుభవం చేసుకుంటున్నారా? సూర్యుని పని ఏమిటి? అంధకారాన్ని తొలగించడం, ప్రకాశాన్ని ఇవ్వడం. అలాగే మీరందరూ కూడా అజ్ఞానమనే చీకటిని తొలగించేవారు కదా. ఎప్పుడైనా స్వయం కూడా చీకట్లోకి వచ్చేయడం లేదు కదా? స్వయం నుండి చీకటి సమాప్తమైపోయింది. స్వయం కూడా ఆత్మ జ్యోతి అనగా ప్రకాశ స్వరూపము మరియు పని కూడా ప్రకాశాన్ని వ్యాపింపజేయడమే. అంధకారంలో మనుష్య ఆత్మలు భ్రమిస్తూ ఉంటారు - ‘ఇక్కడికి వెళ్ళాలా, అక్కడికి వెళ్ళాలా, ఈ మార్గం సరైనదా, ఈ స్థానం సరిగా ఉందా లేదా...’ అని భ్రమిస్తూ ఉంటారు. కానీ వెలుగులో సెకనులో గమ్యం కనిపిస్తుంది. కాబట్టి అందరికీ వెలుగు ద్వారా తమ నిజమైన గమ్యాన్ని చూపించడానికి నిమిత్తమైనవారు. భ్రమిస్తున్న ఆత్మలకు గమ్యాన్ని ఇచ్చేవారు. ఒకవేళ ఎవరైనా బహు కాలం భ్రమిస్తూ ఉండి, వారికి ఎవరి ద్వారానైనా గమ్యం లభిస్తే, ఆ గమ్యాన్ని చూపించినవారికి ఎన్ని దీవెనలు ఇస్తారు! కాబట్టి మీరు కూడా ఆత్మలకు వెలుగు ద్వారా గమ్యాన్ని చూపించినప్పుడు, చూపించే అనుభవాన్ని చేయించినప్పుడు ఆత్మల నుండి ఎన్ని దీవెనలు వెలువడతాయి! మరియు ఎవరికి దీవెనలు లభిస్తాయో వారు సదా ముందుకు సాగిపోతారు. వారి ప్రతి విషయంలోనూ ప్రోగ్రెస్ (ప్రగతి) ఉంటుంది, ఎందుకంటే దీవెనలు లిఫ్ట్‌లాగా పనిచేస్తాయి. సదా సహజంగా ముందుకు సాగిపోతారు, శ్రమపడాల్సిన అవసరం ఉండదు. అందుకే భక్తి మార్గంలో కూడా భ్రమిస్తూ భ్రమిస్తూ అలసిపోయినప్పుడు తండ్రితో అంటారు - ‘ఇప్పుడు ఏదైనా దీవెన ఇవ్వండి, కృప చేయండి’ అని. కాబట్టి అనేక ఆత్మల దీవెనలు మీ ఆత్మలకు సహజంగా ఎగిరే కళ యొక్క అనుభవాన్ని చేయిస్తాయి. ఒక్క తండ్రి దీవెనలే కాదు, ఆత్మల దీవెనలు కూడా లభిస్తాయి. తల్లిదండ్రులు పిల్లలకు దీవెనలు ఇస్తారు - ‘ఎగురుతూ ఉండండి, పెరుగుతూ ఉండండి’ అని. కానీ దీవెనలు తీసుకోవడానికి పాత్రులుగా ఉండాలి. తండ్రి అందరికీ ఇస్తారు, కానీ తీసుకునేవారు పాత్రులైతే అనుభవం చేసుకుంటారు. ఒకవేళ పాత్రులు కాకపోతే దాత ఇస్తారు కానీ తీసుకునేవారు తీసుకోలేరు. పాత్రులుగా కావడానికి ఆధారం స్వచ్ఛమైన బుద్ధి. స్వచ్ఛమైన మనస్సు మరియు స్వచ్ఛమైన బుద్ధి. ఎవరి మనస్సు స్వచ్ఛంగా, బుద్ధి స్వచ్ఛంగా ఉంటుందో వారు ప్రతి సమయమూ తండ్రి యొక్క, ఆత్మల యొక్క దీవెనలను స్వతహాగానే అనుభవం చేసుకుంటారు. లౌకిక ప్రపంచంలో కూడా చూడండి - ఎలాంటి సమయంలోనైనా ఎవరైనా ఎవరికైనా ఆసరా ఇస్తే, కష్ట సమయంలో ఆధారంగా నిలిస్తే నోటి నుండి దీవెనలు వెలువడతాయి కదా - ‘మీరు సదా వర్ధిల్లాలి, మీరు జీవితంలో సదా సఫలత పొందాలి’ అని. ఈ దీవెనలు ఖచ్చితంగా వెలువడతాయి. కాబట్టి మిమ్మల్ని మీరు ప్రశ్నించుకోండి - ‘తండ్రి యొక్క దీవెనలు, ఆత్మల యొక్క దీవెనలు అనుభవమవుతున్నాయా లేక చాలా శ్రమపడాల్సి వస్తోందా?’ అని. చాలా సహజమైన విధి ఉంది - దీవెనలు తీసుకుంటూ ఉండండి మరియు సదా నిండుగా ఉండండి. ఎందుకంటే ఎవరికైతే దీవెనలు లభిస్తాయో వారు సదా నిండుగా ఉంటారు, ఎన్నడూ తమ్మల్ని తాము ఖాళీగా భావించరు. మరి మీరందరూ నిండుగా ఉన్నారా లేక ఎప్పుడైనా ఖాళీ అయిపోతుంటారా? ‘ఇక్కడి నుండి నిండుగా వెళ్ళి, అక్కడికి వెళ్ళగానే ఖాళీ అయిపోవడం’ - అలా కాకూడదు. 63 జన్మలు ఖాళీ అయ్యారు, ఇప్పుడు ఈ సమయంలో నిండుగా అవుతున్నారు. కాబట్టి నిండుగా అయ్యే సమయంలో ఖాళీ అవ్వకూడదు. నింపుకుంటూ ఉండండి. నిండి ఉన్నదానిలోనే నింపండి, ఖాళీ అయి నింపుకోకండి. ఇప్పుడు ఖాళీ అయ్యే సమయం సమాప్తమైంది.
అందరూ సంతోషంగా ఉంటున్నారా? ఎలాంటి పరిస్థితి వచ్చినా, ఎంతటి పెద్ద విఘ్నం వచ్చినా సంతోషం పోకూడదు. విఘ్నం వస్తే అది వెళ్ళిపోతుంది. కానీ మన వస్తువు ఎందుకు పోవాలి? అది వచ్చింది, అది వెళ్ళిపోతుంది. మన వస్తువు పోకూడదు కదా. వచ్చేది వెళ్తుందా లేక ఉండేది కూడా వెళ్ళిపోతుందా? కాబట్టి సంతోషం మన వస్తువు. తండ్రి ఆస్తి కదా సంతోషం. కాబట్టి విఘ్నం వస్తుంది, వెళ్ళిపోతుంది. ఎప్పుడు విఘ్నం వచ్చినా ఇది ఆలోచించండి - ‘ఇది వెళ్ళిపోవడానికే వచ్చింది’ అని. ఇంటికి ఎవరైనా అతిథి వస్తే - అతిథిగా వచ్చి ఇంటిలోని వస్తువులన్నీ తీసుకుపోరు కదా! అటెన్షన్ ఉంచుతారు కదా. కాబట్టి విఘ్నం వచ్చింది, వెళ్ళిపోతుంది. కానీ అది మీ సంతోషాన్ని తీసుకుపోకూడదు. సదా సంతోషం తోడుగా ఉండాలి. తండ్రి ఉన్నారు అనగా సంతోషం ఉంది. ఒకవేళ పాపం ఉంటే సంతోషం ఉండదు, తండ్రి ఉంటే సంతోషం ఉంటుంది. కాబట్టి సదా సంతోషంగా ఉండండి. ‘నేను సదా సంతోషంగా ఉండేవాడను/దాన్ని’ అని ప్రతి ఒక్కరూ భావించాలి. సంతోషంగా ఉండే వారిని చూసి ఇతరులు కూడా సంతోషపడతారు. ఏడ్చే వారిని చూస్తే ఇతరులకు కూడా ఏడుపు వస్తుంది. అచ్ఛా!
*** ఓంశాంతి ***