... अल्लाह अवलदीन का नाटक भी दिखाते हैं। तुम जानते हो अल्लाह जो आदि सनातन देवी-देवता धर्म स्थापन करते हैं, उसमें बहुत सुख है ...
2 May 2016
साकार मुरली (द अरेबियन नाईट्स)
Aladdin and the magical lamp
(The Arabian Nights)
Allah is the Arabic word for God in the Abrahamic religions. "Al-Din" means "religion" or "faith". Therefore, the literal meaning of "Allah Awal-ud-Deen" can be interpreted as "the greatness of God's religion," "the greatness of the path of God," or "God and the deity religion He establishes." This phrase also connects to the story of Aladdin and the Magic Lamp. When Aladdin clapped, the treasures of heaven appeared instantly. Similarly, Baba says that His children can see paradise in a second through divine vision. The story symbolizes how, through divine connection and purity, the spiritual treasures of the soul and visions of paradise become instantly accessible.
The story goes like this:
Aladdin and his mother were extremely poor. They were so poor that on some days they could not even manage two meals. One day, Aladdin kept searching for the work the whole day but he could not get any work. Tired, when Aladdin came back home in the evening, his mother told that there was very little rice and pulses left. Both got worried and started thinking that if Aladdin did not get the work the next day, then how would they manage. Meanwhile, somebody knocked at the door. Aladdin and his mother both got worried that if it was a guest, they had nothing to offer him. Aladdin went and opened the door. There he saw an old man standing. The old man asked whether it was the house of Mustafa tailor? Aladdin said yes and asked about his introduction. The old man said to Aladdin,
“I am brother of your father. Many years before, I went to the foreign country and just now returning from there. Where is your father?”
Aladdin’s mother replied, “His father died many years ago. He is the only son. We are in awfully bad condition”. The old man asked them not worry any more. He gave some money to Aladdin and asked him to bring the food. That night all had a nice meal. Before going to sleep, the old man told that he had earned a lot of money from abroad and that he would be staying with them now. He also told that the next day he had some work and he would be taking Aladdin with him and that by the evening, they would come back.
In fact, the old man was not Mustafa's brother but a conjurer (magician). Next day morning, the old man took Aladdin to a cave covered with a big rock, in the nearby forest. Both of them moved the rock aside. The old man asked Aladdin to go down and move straight into the cave and get him the lamp which he would surely find inside the cave.
Aladdin went inside the cave. As he moved forward, he was astonished to find a lot of pearls, jewels, diamonds and many more valuables. Aladdin filled his pockets and his bag with those valuables. Meanwhile he heard the voice of the old man saying, “Aladdin, get the lamp quickly”. Then Aladdin noticed a lamp lying in a corner and it was very dusty. Aladdin picked up the lamp and came to the entrance of the cave.
Aladdin asked the old man to pull him up by holding his hand. But the old man asked Aladdin to hand over the lamp to him first. But Aladdin insisted with the old man to pull him up first. Both were rigid in their stand and lot of time elapsed without any outcome. The old man angrily said, “OK Aladdin, you be here only. I am going”. Saying so, the old man covered the cave with the rock and left. Aladdin kept shouting but there was nobody to hear his voice. Tired, Aladdin sat down with the lamp in his hand. Somehow, the lamp got rubbed against the wall and immediately a genie appeared before Aladdin. Aladdin was shivering out of fear to see such a gigantic figure. Aladdin asked in his shivering voice, “Who are you?” The genie replied, “I am the slave of this lamp. Whoever holds this lamp, that person is my Master. From now onwards, you are my Master. Please tell me what can I do for you”. Hearing this, Aladdin felt incredibly happy. He first asked genie to take him to his house. Within a fraction of second, Aladdin was at his house. Aladdin asked genie to build a nice palace for them. From then onwards, Aladdin and his mother started living happily. Later, Aladdin became the king of Baghdad.
Spiritual Significance: - Allah means God, Shiv Baba and Allah is the One who establishes the first religion, the religion of the deities. He gives liberation-in-life to His children in a second. A vision is received in a second. Limitless treasures have been portrayed. In her visions, Meera used to dance with Shri Krishna. That was the path of devotion. Baba says that His children will go to the Paradise as their fortune and rule the kingdom there in a practical way. Just as Aladdin got the kingdom by rubbing the lamp, Shiv Baba similarly makes the children the masters of the heaven when they remember the Father.
అల్లాదీన్ - అద్భుత దీపము
(ది అరేబియన్ నైట్స్)
అల్లాహ్ అనేది అబ్రహామిక్ మతాలలో భగవంతుడు అని సూచించే అరబిక్ పదం. "అల్-దీన్" అంటే "మతం" లేదా "ఆస్తికత్వం" అనే అర్థం వస్తుంది. అందువల్ల, "అల్లాహ్ అవలుదీన్" అనే పదబంధాన్ని "భగవంతుని మత గొప్పతనం," "దైవ మార్గ మహాత్మ్యం," లేదా "భగవంతుడు స్థాపించిన దేవతా ధర్మము" అని అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఈ భావన అలాద్దీన్ మరియు మాయా దీపం అనే కథతో కూడా అనుసంధానించబడింది. అలాద్దీన్ చప్పట్లు కొడితే, ఖజానాలు వెంటనే ప్రత్యక్షమయ్యాయి. అలాగే, బాబా అంటారు – బాబా పిల్లలు దివ్య దృష్టి ద్వారా కేవలం ఒక క్షణంలో స్వర్గాన్ని దర్శించగలరు. ఈ కథ ఆత్మకు పరమాత్మతో ఉన్న ఆత్మిక సంబంధం మరియు పవిత్రతతో దివ్య ఖజనాలైన జ్ఞానం, గుణాలు, స్వర్గము ఎలా తక్షణమే అనుభవించగలమన్నదానికి చిహ్నం.
కథ ఈ విధంగా ఉంటుంది:-
అల్లాదీన్ మరియు అతని తల్లి నిరుపేదలు. వారికి రోజు గడవడము కూడా చాలా కష్టముగా ఉండేది. ఒక్కొక్క సారి అయితే వారికి తినడానికి ఏమీ లేక పస్తులు ఉన్న రోజులు కూడా ఉన్నాయి. ఒకసారి అల్లాదీన్ రోజంతా పని కోసము వెతుకుతూ ఉన్నాడు. కానీ ఎక్కడా అతనికి పని దొరకలేదు. బాగా అలసిపోయి ఇంటికి చేరుకున్న అల్లాదీన్కు, ఇంటిలో పప్పులు, ఉప్పులు నిండుకున్నాయి అని తన తల్లి చెపుతుంది. ఒకవేళ మరుసటి రోజు కూడా అతనికి పని దొరకకపోతే ఇల్లు గడవడము ఎలా అని తల్లి కొడుకులు చింతలో పడ్డారు. అదే సమయములో ఎవరో తలుపు తట్టిన శబ్దము అవుతుంది. ఈ సమయంలో ఎవరై ఉంటారు? ఒకవేళ అతిథి అయితే వారికి పెట్టడానికి ఏమీ లేదే అని అనుకుంటూ అల్లాదీన్ వెళ్ళి తలుపు తీయగా ఎదురుగా ఒక వృద్ధ వ్యక్తి నిలబడి ఉంటాడు. "ముస్తఫా దర్జీ ఇల్లు ఇదేనా బాబూ” అని వృద్ధుడు అడుగుతాడు. అల్లాదీన్ అంటాడు, 'ఔనండీ, మీరెవరు?" "నేను మీ నాన్న సోదరుడిని. చాలా సంవత్సరాల క్రితము విదేశాలకు వెళ్ళిపోయాను. ఇప్పుడే తిరిగి వస్తున్నాను. మీ నాన్న ఎక్కడ?' అని వృద్ధుడు అడుగుతాడు.
ఆయన చనిపోయి చాలా సంవత్సరాలు అయిపోయింది, ఒక్క కొడుకు మాత్రమే ఉన్నాడు. ఇంటి పరిస్థితులు కూడా ఏమీ బాగాలేవు అని అల్లాదీన్ తల్లి చెప్తుంది. ఇక మీ కష్టాలన్నీ గట్టెక్కినట్లే అంటూ వృద్ధుడు అల్లాదీన్ కు డబ్బులిచ్చి బజారు నుండి తినడానికి కావలసినవి తీసుకురమ్మని పంపిస్తాడు. ఆ రోజు రాత్రి అందరూ కడుపు నిండా భోజనము చేస్తారు. మాటల్లో వృద్దుడు, తాను ఎంతో డబ్బు సంపాదించానని, ఇక మీదట వారితోనే ఉంటానని చెబుతాడు. మరుసటి రోజు ఉదయము పని మీద అల్లాదీన్ను తనతో తీసుకు పోతానని, తిరిగి వచ్చేసరికి రాత్రి కావచ్చునని అల్లాదీన్ తల్లితో వృద్ధుడు చెప్తాడు. నిజానికి ఆ వృద్ధుడు ముస్తఫా సోదరుడు కాడు. అతను ఒక మాంత్రికుడు. ఉదయము కాగానే అతడు అల్లాదీన్ను ఊరి బయట ఉన్న అడవిలోకి తీసుకు వెళ్తాడు. అక్కడ ఒక గుహ ఉంది. దాని ద్వారము ఒక పెద్ద బండ రాయి తో మూయబడి ఉన్నది. ఇద్దరూ కలిసి ఆ రాయిని పక్కకు నెట్టి, లోపలకు వెళ్ళే మార్గమును అల్లాదీన్కు చూపిస్తూ, “కిందకు దిగి నేరుగా లోపలకు వెళ్ళు. అక్కడ ఒక దీపము ఉంటుంది. అది తీసుకుని రా” అని అల్లాదీన్ను పంపిస్తాడు.
అల్లాదీన్ లోపలకు దిగి చూస్తే అతని కళ్ళను అతనే నమ్మలేక పోతాడు. మిరుమిట్లు గొలిపే ప్రకాశముతో అక్కడ అంతా వజ్రాలు, ముత్యములు అన్నీ పడి ఉన్నాయి. అల్లాదీన్ వాటిని తన జేబులో, తన సంచిలో ఎక్కడ పడితే అక్కడ నింపుకున్నాడు. అంతలో పైనుండి వృద్ధుడు దీపమును త్వరగా తీసుకు రమ్మని అల్లాదీన్ను తొందర పెడతాడు. అక్కడే ఒక మూలగా, దుమ్ముకొట్టుకొని ఒక దీపము ఉన్నది. అల్లాదీన్ ఆ దీపమును తీసుకుని గుహ ద్వారము వద్దకు వచ్చి, “బాబాయ్! నా చేయి పట్టుకుని నన్ను పైకి లాగండి” అని అంటాడు. “ముందు దీపము నాకు ఇవ్వు” అని వృద్ధుడు అంటాడు. ముందు తనను పైకి లాగమని అల్లాదీన్, ముందు తనకు దీపమును ఇవ్వమని వృద్ధుడు - ఇద్దరూ ఇలా చాలా సేపు వాదించుకుంటారు. చివరకు వృద్ధుడికి కోపము వచ్చి, “సరే అయితే, నువ్వు ఇక్కడే ఉండు” అని గుహ ద్వారమును రాయితో మూసి వేసి వెళ్ళిపోతాడు. అల్లాదీన్ చాలా సేపు గట్టిగా అరిచాడు, కానీ దగ్గరలో ఎవ్వరూ లేనందున అల్లాదీన్ గొంతు ఎవ్వరికీ వినిపించలేదు. అలసిపోయి అల్లాదీన్ నేల మీద కూర్చుంటాడు. అతని చేతిలో దీపము ఉంది. ఎలాగో ఆ దీపము పై రాపిడి జరిగి ఒక భూతము అల్లాదీన్ ముందు ప్రత్యక్షమయింది.
అల్లాదీన్ ఆ భూతమును చూసి భయముతో వణికి పోసాగాడు. ఇంతలో భూతము, 'ఆజ్ఞాపించండి స్వామీ" అని గంభీర స్వరముతో అడిగింది. అల్లాదీన్ భయపడుతూనే నువ్వు ఎవరు అని భూతమును ప్రశ్నిస్తాడు. నేను ఈ దీపమునకు సేవకుడను. ఈ దీపము ఎవరి దగ్గర ఉంటుందో వారే నా యజమాని అని బదులిస్తుంది. అల్లాదీన్ తనను ముందు తన ఇంటికి చేర్చమని అడుగుతాడు. కను రెప్పపాటు సమయములో అల్లాదీన్ తన ఇల్లు చేరుకున్నాడు. అల్లాదీన్ భూతమును అడిగి ఒక పెద్ద భవంతిని తయారు చేయించుకుని అందులో అతని తల్లితో సహా సుఖముగా నివసించసాగాడు. చివరకు అతడు బాగ్దాద్ రాజ్యానికి రాజు అవుతాడు.
ఆధ్యాత్మిక రహస్యము - అల్లా అనగా శివబాబా, అల్లాహ్ ఆది సనాతన దేవీ దేవతా ధర్మాన్ని స్థాపన చేస్తారు. ఆ ప్రపంచ సాక్షాత్కారాలను బాబా చిటికెలో చేయిస్తారు. ఒక్క సెకండులో బాబా జీవన్ముక్తిని ప్రసాదిస్తారు. సాక్షాత్కారాలు ఒక్క సెకండులో జరుగుతాయి. కుబేరుని ఖజానాలను బాబా ఇస్తారు. మీరా సాక్షాత్కారంలో శ్రీకృష్ణునితో నాట్యం చేసిందని చూపిస్తారు. అది భక్తి మార్గము. కానీ ఇక్కడ ప్రాక్టికల్గా బాబా పిల్లలు స్వర్గానికి వెళ్ళి రాజ్యం చేస్తారు. దీపాన్ని రుద్దిన వెంటనే అల్లాదీన్కు కోరినవన్నీ లభించినట్లుగా శివ బాబాను స్మృతి చేసినట్లయితే వారిని శివబాబా స్వర్గానికి యజమానులుగా చేస్తారు.
अल्लाह अवलदीन और जादू का चिराग
(द अरेबियन नाईट्स)
अल्लाह शब्द अरबी भाषा में ईश्वर के लिए प्रयुक्त होता है, विशेष रूप से अब्राहमिक धर्मों में। "अल-दीन" का अर्थ होता है "धर्म" या "आस्था"। अतः "अल्लाह अवल-दीन" का शाब्दिक अर्थ है — "ईश्वर के धर्म की महानता," "ईश्वर के पथ की महानता," या "ईश्वर और वह दिव्य धर्म जो वह स्थापित करते हैं।" यह भाव 'अलादीन और जादुई चिराग' की कहानी से भी जुड़ता है। जब अलादीन ने ताली बजाई, तो स्वर्ग के खज़ाने प्रकट हो गए। इसी प्रकार, बाबा कहते हैं कि उनके बच्चे दिव्य दृष्टि के माध्यम से एक क्षण में ही स्वर्ग को देख सकते हैं। यह कहानी प्रतीक है उस आध्यात्मिक शक्ति और शुद्धता की, जिसके द्वारा आत्मा को दिव्य खज़ाने और स्वर्ग की झलक तुरंत प्राप्त हो सकती है।
कहानी इस प्रकार है:-
अवलदीन और उसकी माँ बहुत निर्धन थे। उनका निर्वाह बहुत कठिनाई से होता था। कभी-कभी तो उनके पास दो वक्त की रोटी तक भी नहीं हो पाती थी। एक दिन अवलदीन, दिनभर काम ढूँढता रहा परन्तु उसे कोई काम नहीं मिला। शाम को थककर जब वह घर पहुँचा तब माँ ने उसे बताया कि घर में अब चावल-दाल थोड़ा ही बचा है। दोनों चिंता में पड़ गये कि कल भी काम नहीं मिला तो निर्वाह कैसे होगा। तभी दरवाज़ा खटखटाने की आवाज़ आयी। दोनों चौंक पड़े कि कहीं कोई अतिथि न हो। अवलदीन ने दरवाजा खोला तो सामने एक वृद्ध व्यक्ति को खड़े पाया। वृद्ध ने पूछा, “क्या मुस्तफा दरज़ी का घर यही है?” अवलदीन ने कहा, “जी हाँ, आप कौन हैं?” “मैं तुम्हारे पिता का भाई हूँ। कई वर्ष पहले मैं विदेश चला गया था, अभी-अभी लौट रहा हूँ। तुम्हारे पिता कहाँ हैं?'' वृद्ध ने पूछा।
अवलदीन की माँ ने उत्तर दिया, “उनकी मौत को तो कई वर्ष हो गए। बस, यही एक बेटा है। घर की हालत भी बहुत खराब है”। वृद्ध ने कहा, “अब चिंता की कोई बात नहीं। बेटा अवलदीन, यह लो पैसे और बाज़ार से कुछ खाने को ले आओ”। उस रात सबने पेट भरकर खाना खाया। सोने से पहले परस्पर बातचीत करते हुए मुस्तफा के भाई ने कहा कि मैं पर्याप्त धन कमाकर आया हूँ और आपके साथ ही रहूँगा। हाँ, कल प्रात: अवलदीन को कुछ काम से बाहर ले जाऊंगा। हम लोग संध्या होने से पहले ही लौट आयेंगे।
वास्तव में वह मुस्तफा का भाई नहीं था, एक जादूगर था। प्रात: होने पर वह अवलदीन को लेकर शहर से बाहर एक जंगल में पहुँचा। वहाँ एक गुफा थी जिसका मुँह एक भारी पत्थर से बंद था। दोनों ने मिलकर पत्थर को हटाया। वृद्ध ने भीतर एक रास्ता दिखाते हुए कहा, “नीचे उतरकर सीधे अन्दर चले जाओ। वहाँ एक दीपक पड़ा होगा, उसे उठा लाना”। अवलदीन गुफा के भीतर चला गया। भीतर एक कोठरी थी जिसमें घुसते ही उसकी आँखें चौंधिया गई। वह आश्चर्यचकित हो इधर-उधर देखने लगा। कोठरी हीरे-मोती और तरह-तरह के रत्नों से भरी हुई थी। अवलदीन ने उसमें से कुछ रत्न उठाकर जेबें भर लीं और कुछ अपनी झोली में डाल लिए। इतने में उसे अपने चाचा की आवाज़ सुनाई दी, “जल्दी से दीपक मुझे पकड़ा दो”। अब अवलदीन का ध्यान दीपक की ओर गया। वहीं कोने में एक पुराना दीपक पड़ा था जिस पर धूल जमी हुई थी। अवलदीन ने दीपक उठाया और गुफा के द्वार पर पहुँचा।
“चाचा जी, मेरा हाथ पकड़कर मुझे ऊपर खींच लीजिए”। “पहले दीपक मुझे पकड़ा दो” वृद्ध ने कहा। अवलदीन अपनी बात पर डटा रहा और जादूगर अपनी बात पर। इस तरह कुछ समय बीत गया तो जादूगर क्रोधित होकर बोला, अच्छा, तो फिर यहीं रहो। उसने गुफा के मुँह पर भारी पत्थर रख दिया और स्वयं वहाँ से चला गया। अवलदीन बहुत चिल्लाया परन्तु किसी ने उसकी आवाज़ नहीं सुनी। थककर वह ज़मीन पर बैठ गया। उसके हाथ में दीपक था। दीपक को किसी तरह रगड़ लग गई और एक जिन्न उसके सामने प्रकट हो गया। अवलदीन भय से काँपने लगा। इतने में ऊंची आवाज़ में वह जिन्न बोला, बोलिये मालिक, क्या आज्ञा है? अवलदीन ने कांपते स्वर में पूछा, “तुम कौन हो?” जिन्न ने उत्तर दिया, “मैं इस दीपक का सेवक हूँ। जिसके पास यह दीपक रहता है वही मेरा स्वामी होता है”। अब अवलदीन की जान में जान आई। वह बोला, “मुझे मेरे घर पहुँचा दो”। जिन्न ने पलक झपकते ही अवलदीन को उसके घर पहुँचा दिया। अवलदीन ने जिन्न से कहकर एक बहुत बड़ा महल बनवाया और अपनी माँ के साथ उसमें सुख से रहने लगा। वह भविष्य में बागदाद का शहनशाह बन जाता है
आध्यात्मिक भाव: - अल्लाह माना शिव बाबा। अल्लाह आदि सनातन धर्म को स्थापन करते हैं। बाबा अपने बच्चों को सेकण्ड में जीवनमुक्ति दे देते हैं। सेकण्ड में साक्षात्कार हो जाते हैं। कारून का खज़ाना दिखाते हैं। मीरा कृष्ण के साथ साक्षात्कार में डांस करती थी। लेकिन बाबा कहते हैं कि बाबा के बच्चे तो प्रैक्टिकल में जाकर राज्य भाग्य करेंगे। जैसे दिखाते हैं कि ठका करने से अवलदीन को राजाई मिल गई, ऐसे ही हम जब शिव बाबा को याद करते हैं तो शिव बाबा हमें सेकेण्ड में वैकुण्ठ का मालिक बना देते हैं।
ಅಲ್ಲಾಹ್ ಅವಲ್ದೀನ್ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ದೀಪ
(ದಿ ಅರೇಬಿಯನ್ ನೈಟ್ಸ್)
ಅವಲ್ದೀನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ತಾಯಿ ತುಂಬಾ ಬಡವರಿದ್ದರು. ಅವರ ಬದುಕು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಂದು ಸಲ ಅವರಿಗೆ ಎರಡು ಹೊತ್ತಿನ ಊಟವೂ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಅವಲ್ದೀನ್ ಇಡೀದಿನ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಕೆಲಸವೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಸಂಜೆ ದಣಿದು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನ ತಾಯಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಬೇಳೆ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂದರು. ಒಂದುವೇಳೆ ನಾಳೆಯೂ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೆಹೋದರೆ ತಾವು ಬದುಕುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಚಿಂತಿತರಾದರು. ಆಗ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದ ಶಬ್ಧ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅತಿಥಿಗಳು ಯಾರಾದರೂ ಬಂದರೋ ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಗಾಬರಿಯಾದರು. ಅವಲ್ದೀನ್ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ ಅವನ ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬ ಮುದುಕ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ. ಮುದುಕ ಕೇಳಿದ, "ಇದು ದರ್ಜಿ ಮುಸ್ತಫಾನ ಮನೆಯೇ? ನಾನು ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಹೋದರ. ನಾನು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಈಗ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ?" ಎಂದು ಮುದುಕ ಕೇಳಿದ. ಅವಲ್ದೀನ್ ನ ತಾಯಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು, "ಅವರು ಸತ್ತು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಾದವು. ಕೇವಲ ಮಗನಷ್ಟೇ ಇರುವುದು. ಮನೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದೆ." ಮುದುಕ ಹೇಳಿದ, "ಈಗ ಚಿಂತಿಸುವಂಥದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಮಗ ಅವಲ್ದೀನ್, ಈ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ” ಎಂದ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ಊಟ ಮಾಡಿದರು. ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಮುದುಕ ಹೇಳಿದ, ನಾನು ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೆಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವಲ್ದೀನ್ನನ್ನು ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಹೊರಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ನಾವು ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಮೊದಲು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತೇವೆ ಎಂದ.
ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವನು ಮುಸ್ತಫಾನ ಸಹೋದರನಲ್ಲ, ಜಾದೂಗಾರನಾಗಿದ್ದ. ಬೆಳಕು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ಅವಲ್ದೀನನ್ನು ನಗರದ ಹೊರಗಿನ ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ. ಒಂದು ಗುಹೆ ಇತ್ತು, ಅದರ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಭಾರವಾದ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲಾಗಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರು ಸೇರಿ ಕಲ್ಲನ್ನು ಜರುಗಿಸಿದರು. ಮುದುಕ ಒಳಗೆ ಒಂದು ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ "ಕೆಳಗಿಳಿದು ನೇರವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೀಪ ಇರುತ್ತದೆ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಾ." ಅವಲ್ದೀನ್ ಗುಹೆಯ ಒಳಗೆ ಹೋದ. ಒಳಗೆ ಒಂದು ಕೋಣೆ ಇತ್ತು, ಅದು ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿತು. ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡತೊಡಗಿದ. ಕೋಣೆಯು ವಜ್ರಗಳು, ಮುತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅವಲ್ದೀನ್ ಕೆಲವು ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು, "ಬೇಗ ದೀಪವನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಕೊಡು". ಈಗ ಅವಲ್ದೀನನ ಗಮನ ದೀಪದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಯಿತು. ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ದೀಪವಿತ್ತು, ಅದರ ಮೇಲೆ ಧೂಳು ಕೂತಿತ್ತು. ಅವಲ್ದೀನ್ ದೀಪವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಗುಹೆಯ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದ. "ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳಿ. "ಮೊದಲು ನನಗೆ ದೀಪ ಕೊಡು " ಎಂದು ವೃದ್ಧ ಹೇಳಿದ. ಅವಲ್ದೀನ್ ಮತ್ತೇ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳಿ, ಮಾಂತ್ರಿಕ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ರೀತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆಯಿತು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೇಳಿದ, ಸರಿ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರು ಎಂದು ಗುಹೆಯ ಬಾಯಿಗೆ ದಪ್ಪ ಕಲ್ಲನ್ನು ಇಟ್ಟು ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋದ. ಅವಲ್ದೀನ್ ತುಂಬಾ ಚೀರಾಡಿದ ಆದರೆ ಯಾರೊಬ್ಬರು ಅವನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.ಅವನಿಗೆ ಸುಸ್ತಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕೂತುಬಿಟ್ಟ. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೀಪವಿತ್ತು. ದೀಪ ಹೇಗೋ ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ತು. ಒಬ್ಬ ಜಿನ್ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕಟನಾದ. ಅವಲ್ದೀನ್ ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಜಿನ್ ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದ, ಹೇಳಿ ಮಾಲೀಕರೆ ಏನು ಆಜ್ಞೆ ಇದೆ? ಅವಲ್ದೀನ್ ಕಂಪಿಸುವ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ, "ನೀನು ಯಾರು?" ಜಿನ್ ಉತ್ತರಿಸಿದ, "ನಾನು ಈ ದೀಪದ ಸೇವಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಈ ದೀಪ ಯಾರ ಹತ್ತಿರ ಇರುತ್ತೋ ಅವರು ನನಗೆ ಸ್ವಾಮಿ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ". ಈಗ ಅವಲ್ದೀನ್ಗೆ ಜೀವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಬಂದಂತೆ ಆಯಿತು. ಅವನು ಹೇಳಿದ, "ನನನ್ನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸು". ಜಿನ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವಲ್ದೀನನ್ನು ಅವನ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿದ. ಅವಲ್ದೀನ್ ಜಿನ್ಗೆ ಕೇಳಿ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡ ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಗ್ದಾದ್ ನ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಆದ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾವ :
ಅಲ್ಲಾಹ್ ಎಂದರೆ ತಂದೆ ಶಿವ. ಅಲ್ಲಾಹ್ ಆದಿ ಸನಾತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೆಕೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಜೀವನಮುಕ್ತಿ ಕೊಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸೆಕೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾತ್ಕಾರ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಕಾರೂನನ ಖಜಾನೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೀರಾ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾತ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಶಿವತಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ದೀಪ ಉಜ್ಜಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವಲ್ದೀನ್ಗೆ ರಾಜ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು ನೀವು ಮಕ್ಕಳು ನಿಜವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ." ಇದೇ ಪ್ರಕಾರ ನಾವು ಶಿವತಂದೆಯನ್ನು ನೆನಪು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಶಿವತಂದೆ ನಮಗೆ ಸೆಕೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ವೈಕುಂಠದ ಮಾಲೀಕ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
அல்லாஹ் அவல்தீனும் மாய விளக்கும்
(அரேபிய இரவுகள்)
அரபு மொழியில், குறிப்பாக ஆபிரகாமிய தர்மங்களில், 'அல்லாஹ்' என்ற சொல் பகவானைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 'அல்-தின்' என்றால் 'தர்மம்' அல்லது 'நம்பிக்கை' என்று பொருள். எனவே, 'அல்லாஹ் அவ்வல்-தீன்' என்பதன் நேரடிப் பொருள், 'கடவுளின் மதத்தின் மகத்துவம்', 'கடவுளின் பாதையின் மகத்துவம்' அல்லது 'பகவானும் அவர் நிலைநாட்டும் தெய்வீக தர்மமும்' என்பதாகும். இந்த உணர்வு 'அலாவுதீனும் மாய விளக்கும்' கதையுடனும் தொடர்புடையது. அலாவுதீன் கைதட்டியபொழுது, சொர்க்கத்தின் பொக்கிஷங்கள் தோன்றின. அதுபோலவே, தனது குழந்தைகள் தெய்வீகப் பார்வை மூலம் கணநேரத்தில் சொர்க்கத்தைக் காண முடியும் என்று பாபா கூறுகிறார். இந்தக் கதை, ஆன்மா உடனடியாக தெய்வீகப் பொக்கிஷங்களையும் சொர்க்கத்தின் காட்சிகளையும் பெறக்கூடிய ஆன்மீக சக்தியையும் தூய்மையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.
கதை இப்படித் தொடங்குகிறது:
அவல்தீனும் அவன் தாயாரும் மிகவும் ஏழைகளாக இருந்தனர். அவர்கள் தங்கள் அன்றாடத் தேவைகளைக் கூட மிகவும் சிரமப்பட்டுத்தான் பூர்த்தி செய்து வந்தனர். சில சமயங்களில் அவரால் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு வேளை உணவு கூட உண்ண முடியத நிலைமை இருந்தது. ஒரு நாள், அவல்தீன் நாள் முழுவதும் வேலை தேடியும் அவனுக்கு வேலை எதுவும் கிடைக்கவில்லை. மாலையில் அவன் களைப்புடன் வீடு திரும்பியபோது, வீட்டில் சிறிதளவு அரிசியும் பருப்பும் மட்டுமே மீதம் இருப்பதாக தாயார் அவனிடம் கூறினாள். மறுநாள் வேலை கிடைக்கவில்லை என்றால், எப்படி பிழைப்பது என்று இருவரும் கவலைப்பட்டனர். அப்பொழுது, கதவைத் தட்டும் சத்தம் கேட்டது. யாராவது விருந்தினரா என்று எண்ணி இருவரும் திடுக்கிட்டனர். அவல்தீன் கதவைத் திறந்தபொழுது, ஒரு முதியவர் தனக்கு முன்னால் நிற்பதைக் கண்டான். அந்த முதியவர், "இது தையல்காரர் முஸ்தபாவின் வீடா?" என்று கேட்டார். அவல்தீன், "ஆம், நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டான். "நான் உன் தந்தையின் சகோதரன். நான் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளிநாடு சென்றுவிட்டு இப்பொழுதுதான் திரும்புகிறேன். உன் தந்தை எங்கே?" என்று அந்த முதியவர் கேட்டார்.
அவல்தீனின் தாயார் பதிலளித்தாள், "அவர் இறந்து பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. எங்களது ஒரே மகன் இவன்தான். வீடு மிகவும் மோசமான நிலையில் உள்ளது." அந்த முதியவர், "இப்பொழுது கவலைப்படத் தேவையில்லை. மகனே அவல்தீன், இந்தப் பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு சந்தைக்குச் சென்று ஏதாவது சாப்பிட கொண்டு வா," என்றார். அன்று இரவு, அனைவரும் வயிறாரச் சாப்பிட்டனர். படுக்கச் செல்வதற்கு முன் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது, முஸ்தபாவின் சகோதரர், "நான் போதுமான பணம் சம்பாதித்து கொண்டுவந்திருக்கிறேன், இனி உங்களுடன் தங்க முடிவு செய்திருக்கிறேன். நாளை காலை நான் அவல்தீனை சில வேலைகளுக்காக வெளியே அழைத்துச் செல்கிறேன். மாலைக்குள் நாங்கள் திரும்பி விடுவோம்," என்றார்.
உண்மையில், அவர் முஸ்தஃபாவின் சகோதரர் அல்ல, மாறாக ஒரு மந்திரவாதி. காலையில், அவர் அவல்தீனை நகரத்திற்கு வெளியே இருந்த ஒரு காட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கே ஒரு குகை இருந்தது, அதன் வாயிலில் ஒரு கனமான கல் அடைத்திருந்தது. இருவரும் சேர்ந்து அந்தக் கல்லை அகற்றினர். அந்த முதியவர் உள்ளே செல்லும் பாதையொன்று கொண்டுவர, அதை காட்டி, "கீழே இறங்கி நேராக உள்ளே செல்லவும். அங்கே ஒரு விளக்கு கிடக்க வேண்டும். அதைக் கொண்டு வாரவும்" என்றார். அவல்தீன் குகைக்குள் சென்றான். அவன் உள்ளே நுழைந்தவுடனேயே, அவனது கண்களைக் கவர்ந்த ஓர் அறை இருந்தது. அவன் வியப்புடன் சுற்றிலும் பார்த்தான். அந்த அறை முழுவதும் வைரங்கள், முத்துக்கள் மற்றும் பல்வேறு இரத்தினக்கற்களால் நிறைந்திருந்தது. அவல்தீன் சில இரத்தினக்கற்களை எடுத்து, தன் சட்டைபைகளில் நிரப்பி, சிலவற்றைத் தன் பையில் போட்டுக்கொண்டான். அப்பொழுது, "சீக்கிரம், விளக்கைக் கொண்டுவா," என்ற தன் சிற்றப்பனின் குரல் காதில் விழுந்தது. அவல்தீனின் கவனம் விளக்கின் பக்கம் திரும்பியது. தூசி படிந்த ஒரு பழைய விளக்கு மூலையில் கிடந்தது. அவல்தீன் அந்த விளக்கை எடுத்துக்கொண்டு குகையின் நுழைவாயிலை அடைந்தான். அவல்தீன்
"சிற்றப்பா, தயவுசெய்து என் கையைப் பிடித்து மேலே இழுத்து விடுங்கள். என்று அவ்ளதான் கேட்டுக்கொள்ள, "முதலில், விளக்கைக் கொடு," என்றார் அந்த முதியவர். அவால்தீன் விடாப்பிடியாக தான் சொன்னபடியே நடக்கவேண்டுமென்று இருக்க, மந்திரவாதியும் விடாப்பிடியாக முதலில் விளக்கை வாங்குவதில் இருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து, மந்திரவாதி கோபமடைந்து, "சரி, அப்படியானால், இங்கேயே இரு," என்றார். குகையின் வாயிலில் கனமான கல்லை வைத்து அடைத்துச் சென்றுவிட்டார். அவல்தீன் உரக்கக் கத்தினான், ஆனால் அவனது குரல் யாருக்கும் கேட்கவில்லை. களைப்புடன், அவன் கையில் விளக்குடன் தரையில் அமர்ந்தான். எப்படியோ அந்த விளக்கு உரசப்பட்டது. அவனுக்கு முன்னால் ஒரு பூதம் தோன்றியது. அவல்தீன் பயத்தில் நடுங்கினான். அந்த நேரத்தில், பூதம் உரத்த குரலில், "சொல்லுங்கள், எஜமானரே, உங்கள் கட்டளை என்ன?" என்று கேட்டது. அவல்தீன் நடுங்கும் குரலில், "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டான். பூதம் பதிலளித்தது, "நான் இந்த விளக்கின் சேவகன். இந்த விளக்கை யார் வைத்திருக்கிறாரோ அவரே என் எஜமானர்." இப்பொழுது அவல்தீன் சுயநினைவு பெற்றான். போன உயிர் திரும்ப வந்தபடி இருத்தது அவனுக்கு. அவன், "என்னை வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லுங்கள்," என்றான். கண் இமைக்கும் நேரத்தில், பூதம் அவல்தீனை வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றது. அவல்தீனும், பூதத்திடம் கட்டளையிட்டு, ஒரு பிரம்மாண்டமான அரண்மனையைக் கட்டி, தன் தாயாருடன் அங்கே மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தான். பின்னர் அவன் பாக்தாத்தின் பேரரசன் ஆனான்.
ஆன்மீகச் சிறப்பு -
அல்லாஹ் என்றால் சிவ பாபா. அல்லாஹ் ஆதி சனாதன தர்மத்தை ஸ்தாபிக்கிறார். பாபா தன் குழந்தைகளுக்கு ஒரு நொடியில் ஜீவனமுக்தியை அளிக்கிறார். நொடியில் சாட்சாத்காரமும் ஆகிறது. அளவிலா பொக்கிஷங்களும் காணப்படுகின்றன. ஸ்ரீ கிருஷ்ணருடன் சாட்சத்காரத்தில் மீரா நாட்டியமாடிக்கொண்டிருந்தாள். ஆனால் பாபாவின் குழந்தைகள் உண்மையிலே நடைமுறையிலே சொர்க்கத்திற்கு சென்று ஆட்சி செய்வார்கள் என்று பாபா கூறுகிறார். எவ்வாறு விளக்கை தேய்ப்பதால் அவல்தீனுக்கு ராஜ்ஜியம் கிடைத்துவிட்டதோ, அதே போல் சிவபாபாவை நினைப்பதால், நொடிப்பொழுதில் நம்மை வைகுண்டத்தின் எஜமானர்களாக மாற்றிவிடுகிறார் சிவபாபா.
