भारतीय दृष्टान्त
Blindmen and the Elephant
There was once a school in a small village, specially established for visually impaired students. One day, the Guru wished to teach them an important lesson. He took the students to an elephant and asked them to touch and understand the animal through their sense of touch.
Each student felt a different part of the elephant.
“The elephant is like a strong pillar,” said the first, who had touched its leg.
“No, it feels like a rope,” said the second, holding the tail.
“It is a like a snake,” said the third, feeling the trunk.
“It seems like a large hand fan,” said the fourth, who touched the ear.
“It is like a huge wall,” said the fifth, pressing his hand against the belly.
“It feels like a spear,” said the sixth, exploring the tusk.
Because each one had a different experience, their discussion soon turned into an argument. Seeing this, the Guru gently intervened and said: “All of you are right in your own way. But each of you touched only one part of the elephant and assumed it to be the whole. That is your mistake. When you perceive the elephant in its entirety, only then will you truly understand what it is.”
The students understood their mistake and peace returned among them.
Spiritual Significance: - There are countless interpretations of God’s form and divine acts. No human being can claim absolute certainty about these descriptions. This often leads to disagreements, even conflicts between individuals or groups, each convinced that their understanding is the only truth. The reason is simple: every person perceives only a part of the divine reality based on their limited experience and thus sees God from a single perspective. However, when God descends to earth in reincarnation, He reveals the complete truth about Himself. He clarifies that His eternal name is Sada Shiva, His form is an incorporeal point of divine light, and His abode is the supreme realm of Paramdham. Through this revelation, the misunderstandings about His true identity are dispelled. Those who do not receive the divine knowledge from God remain spiritually blind.
గుడ్డివారు - ఏనుగు
ఒక చిన్న గ్రామంలో ఒక పాఠశాల ఉండేది. అది ప్రత్యేకంగా దృష్టి లోపం ఉన్న విద్యార్థుల కోసం ఏర్పాటు చేయబడింది. ఒక రోజు గురువుగారు వారికి ఒక ముఖ్యమైన పాఠాన్ని బోధించాలని అనుకున్నారు. వారు విద్యార్థులను ఒక ఏనుగు వద్దకు తీసుకెళ్లి, స్పర్శ ద్వారా అంటే దాన్ని తాకి ఏనుగు రూపమును అర్థం చేసుకోమని చెప్పారు.
ప్రతి విద్యార్థి ఏనుగుకు చెందిన వేర్వేరు భాగాలను స్పర్శించారు.
మొదటివాడు ఏనుగు కాలిని తాకి, “ఏనుగు ఒక బలమైన స్తంభం లాంటిది” అన్నాడు.
రెండవవాడు తోకను పట్టుకుని, “ఇది ఒక తాడు లాంటిది” అన్నాడు.
మూడవవాడు తొండాన్ని తాకి, “ఇది పెద్ద పాములా ఉంది” అన్నాడు.
నాలుగవవాడు చెవిని తాకి, “ఇది పెద్ద చేతి విసనకర్రలా ఉంది” అన్నాడు.
ఐదవవాడు పొట్టను తాకి, “ఇది ఒక భారీ గోడ లాంటిది” అన్నాడు.
ఆరవవాడు దంతాన్ని పరిశీలించి, “ఇది ఒక ఈటె లాంటిది” అన్నాడు.
ప్రతి ఒక్కరి అనుభవం వేర్వేరుగా ఉండటంతో, వారి చర్చ క్రమంగా వాదనగా మారింది.
అది గమనించిన గురువుగారు జోక్యం చేసుకుని ఇలా అన్నారు:-
“మీ అందరూ మీ-మీ దృష్టికోణంలో సరిగ్గానే ఉన్నారు. కానీ మీరు ఏనుగు యొక్క ఒక భాగాన్ని మాత్రమే తాకి, దానిని మొత్తం ఏనుగుగా భావించారు - అదే మీ తప్పు. ఏనుగు గురించి పూర్తి అవగాహన వచ్చినప్పుడే దాని నిజమైన ఆకారము మీకు అర్థమవుతుంది” అని చెప్తారు.
విద్యార్థులు తమ తప్పును గ్రహించారు, వారి మధ్య తిరిగి శాంతి నెలకొంది.
ఆధ్యాత్మిక రహస్యము: - భగవంతుని స్వరూపం మరియు వారి దివ్య కర్తవ్యాల గురించి అనేక వర్ణనలు, అనేక అభిప్రాయాలు ఉన్నాయి. ఏ మనిషీ తన వాదనను పూర్తిగా నిజమని ధృవీకరించలేడు. ఈ కారణంగా వ్యక్తుల మధ్య, సమూహాల మధ్య భేదాభిప్రాయాలు, వివాదాలు తలెత్తుతున్నాయి. ఎందుకంటే ప్రతి ఒక్కరూ తమ పరిమిత అనుభవంపై ఆధారపడి దేవుణ్ణి ఒకే కోణంలో చూస్తారు. కానీ భగవంతుడు భూమిపై అవతరించినప్పుడు, వారే స్వయంగా తమ అసలు స్వరూపం గురించిన సంపూర్ణ సత్యాన్ని వెల్లడిస్తారు. తన నిత్య నామం సదాశివ; తన స్వరూపం నిరాకార జ్యోతి బిందువు; తన నిలయము పరంధామము అని చెప్తారు. ఈ దివ్య పరిచయం ద్వారా భగవంతుని నిజమైన స్వరూపంపై ఉన్న అన్ని అపోహలు తొలగిపోతాయి. జ్ఞానమనే నేత్రము లేనివారు ఈ కథలోని గుడ్డివారితో సమానము.
अंधे और हाथी
एक छोटे से गाँव में एक पाठशाला था, जो विशेष रूप से दृष्टिहीन विद्यार्थियों के लिए बनाया गया था। एक दिन गुरुजी ने उन्हें एक महत्वपूर्ण शिक्षा देने का निश्चय किया। वे उन्हें एक हाथी के पास ले गए और कहा कि वे हाथी को छूकर उसके स्वरूप को अनुभव करें।
प्रत्येक विद्यार्थी ने हाथी के अलग-अलग अंगों को छुआ।
पहले विद्यार्थी ने हाथी का पैर छुआ और कहा, “हाथी तो एक मज़बूत स्तंभ जैसा है।”
दूसरे ने उसकी पूँछ को पकड़कर कहा, “यह तो रस्सी जैसा लगता है।”
तीसरे ने सूँड़ को छूकर कहा, “यह तो किसी मोटे साँप जैसा है।”
चौथे ने कान को छुआ और कहा, “यह तो एक बड़े पंखे जैसा लगता है।”
पाँचवें ने पेट पर हाथ रखा और कहा, “यह तो एक विशाल दीवार जैसा है।”
छठे ने दाँत को टटोलकर कहा, “यह तो भाले जैसा लगता है।”
सबके अनुभव अलग-अलग होने के कारण उनकी चर्चा जल्द ही विवाद में बदल गई। यह देखकर गुरुजी ने हस्तक्षेप किया और शांत स्वर में कहा:
“तुम सब अपने-अपने तरीके से सही हो, लेकिन तुममें से प्रत्येक ने हाथी का केवल एक हिस्सा छुआ और उसे ही पूरा समझ लिया। यही तुम्हारी भूल है। जब तुम पूरे हाथी को जानोगे, तभी उसका वास्तविक स्वरूप समझ पाओगे।”
विद्यार्थियों को अपनी गलती का एहसास हुआ और वहाँ फिर से शांति स्थापित हो गई।
आध्यात्मिक भाव :- परमात्मा के स्वरूप और दिव्य कार्यों के बारे में अनगिनत मत और धारणाएँ प्रचलित हैं। कोई भी मनुष्य इन वर्णनों को सौ प्रतिशत सत्य नहीं कह सकता। यही कारण है कि कई बार व्यक्तियों या समूहों के बीच मतभेद—यहाँ तक कि विवाद—उत्पन्न हो जाते हैं। कारण सरल है: प्रत्येक व्यक्ति अपनी सीमित अनुभूति के आधार पर दिव्य सत्ता के केवल एक अंश को जान पाता है और उसी दिशा से परमात्मा को समझने लगता है। परन्तु जब ईश्वर स्वयं अवतार लेकर इस धरती पर प्रकट होते हैं, तब वे अपने वास्तविक स्वरूप का संपूर्ण रहस्य प्रकट करते हैं। जिनके पास भगवान का दिया हुआ ज्ञान-चक्षु नहीं है वो जैसे अंधे हैं। वे स्पष्ट करते हैं कि उनका शाश्वत नाम सदाशिव है, उनका स्वरूप निराकार, ज्योति-बिंदु है और उनका निवास स्थान परमधाम है। जब यह सत्य प्रकट होता है, तब उनके वास्तविक परिचय को लेकर पैदा हुई सभी भ्रांतियाँ समाप्त हो जाती हैं।
ಅಂಧರು ಮತ್ತು ಆನೆ
ಒಂದು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅಂಧರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪಾಠಶಾಲೆ ಇತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಆನೆ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಬಂತು. ಗುರುಗಳು ಅಂಧರನ್ನು ಆನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಇದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡಿ ಆನೆ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಂಧರು ಆನೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಒಬ್ಬ ಅಂಧ ಅದರ ಕಿವಿ ಹಿಡಿದು ಆನೆಯು ಮೊರದಂತಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ. ಎರಡನೆಯ ಅಂಧ ಕಾಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆನೆ ಕಂಬದಂತಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ. ಮೂರನೆಯ ಅಂಧ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಅರೇ ಆನೆಯಂತು ದಪ್ಪ ಕೋಲಿನಂತಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ. ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಂಧ ಆನೆಯ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಆನೆಯಂತು ಗೋಡೆಯಂತಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ. ಐದನೆಯ ಅಂಧ ಆನೆಯ ಬಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆನೆಯಂತು ಹಗ್ಗದಿಂತಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ. ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಆನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಆನೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಾದ ಶುರು ಆಯಿತು. ಮೊದಲನೆಯವನು ಹೇಳಿದ, ಆನೆ ಮೊರದಂತಿದೆ ಆಗ ಎರಡನೆಯವ , ಇಲ್ಲ, ಅದು ಕಂಬದಂತಿದೆ. ಮೂರನೆಯವನು ಅರೆ ಆನೆಯಂತು ಗೋಡೆಯಂತಿದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳು ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, , ನೀವ್ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಆದರೆ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಆನೆಯ ಒಂದೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನೇ ಆನೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೀರಿ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆನೆಯ ಅನುಭವ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದರು.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾವ:
ಭಗವಂತನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸಹ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೋ ಅಷ್ಟು ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿವೆ. ಸರ್ವಶಕ್ತಿಮಾನ್ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಅಲ್ಲ. ಭಗವಂತ ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಅವತರಿತರಾಗಿ ಖುದ್ದು ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಯಾರ ಹತ್ತಿರ ಭಗವಂತ ನೀಡಿರುವ ಜ್ಞಾನದ ನೇತ್ರ ಇಲ್ಲವೋ ಅವರು ಅಂಧರು. ಭಗವಂತ ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ “ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸದಾಶಿವ. ನಾನು ನಿರಾಕಾರ ಜ್ಯೋತಿಬಿಂದು ಸ್ವರೂಪನು ಮತ್ತು ಪರಮಧಾಮದ ನಿವಾಸಿ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
