सागर मन्थन

సాగర మథనము దుర్వాస మునిని అవమానపరిచిన కారణంగా ఇంద్రుడు తన రాజ్యాన్ని కోల్పోతాడు. ఇంద్రుడు విష్ణువు వద్దుకు వెళ్ళి అతని సహాయమును అర్ధిస్తాడు. అప్పుడు విష్ణువు క్షీర సాగర మథనము చేయమని, అలా చేసినప్పుడు వచ్చే అమృతము దేవతలను అమరులుగా చేస్తుందని, దాని ద్వారా ఇంద్రుడు పోగొట్టుకున్న రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందవచ్చునని, ఈ కార్యానికి రాక్షసుల సహాయము కోరమని సలహా ఇస్తాడు. విష్ణువు సలహా మేరకు దేవతలు రాక్షసుల వద్దకు వెళ్ళి వారి సహాయాన్ని కోరుతారు. రాక్షసులు ఇందుకు ఒప్పుకుంటారు. మందర పర్వతాన్ని మరియు వాసుకీ సర్పాన్ని కూడా దేవతలు సహాయం అర్ధిస్తారు. వాసుకీ సర్పము మథనమునకు తాడుగా, మందర పర్వతము మథనమునకు కవ్వంగా ఉపయోగించారు. క్షీర సాగర మథనము ప్రారంభమయింది. సాగర మథనము జరుగుతున్నప్పుడు విష్ణువు కూర్మావతారమెత్తి మందర పర్వతము మునిగిపోకుండా ఆపుతాడు. క్షీర సాగర మథనము జరుగుతున్నప్పుడు ఎంతో అద్భుతమైన సంపద బయటకువస్తుంది. మొట్టమొదట వచ్చినది హాలాహలము (విషము). అది ప్రపంచమునే నాశనము చేస్తుందేమో అన్నంత భీభత్సము సృష్టించింది. దానిని స్వీకరించటానికి ఎవ్వరూ సిద్ధముగా లేనప్పుడు శంకరుడు దానిని తన కంఠంలో నిలుపుతాడు. ఆ తర్వాత వచ్చినవి - కామధేనువు (కోరికలను తీర్చు అవు), ఉచ్చైశ్రవ (తెల్లని గుర్రము), ఐరావతము (తెల్లని ఏనుగు), లక్ష్మీ దేవి, సురము లేదా వరుణి మరియు ధన్వంతరి (ఆయుర్వేదాచార్యుడు) తన చేతులలో అమృతము తీసుకుని వస్తాడు. అమరత్వమును ప్రసాదించగలిగే అమృతమును రాక్షసులకు అందకుండా ఉండేలా, విష్ణువు అతని మాయాజాలంతో, మోహిని రూపమెత్తి రాక్షసులు అమృతము గురించి మర్చిపోయేలా చేస్తాడు. ఆ సమయంలో విష్ణువు అమృతమును దేవతలందరికీ పంచి పెడ్తాడు. దీని కారణముగా దేవతలు అమరులు కావడమే కాకుండా రాక్షసులను ఓడించగలుగుతారు. ఆధ్యాత్మిక రహస్యము: - మానవాత్మ ఉన్నత పదవిని పొందుటకు చేయు ఒక ఆధ్యాత్మిక కార్యానికి ఈ కథ తార్కాణము. శివబాబా వినిపించే జ్ఞానము సాగరముతో సమానము. ఈ జ్ఞాన సాగరాన్ని మథించినప్పుడు అనగా విచార సాగర మథనము చేసినప్పుడు అనేక జ్ఞాన విషయములు అర్థమవుతాయి. మంథర పర్వతము ఏకాగ్రతకు, నిశ్చలత్వమునకు గుర్తు. మంధర అను పదములో రెండు పదాలు ఉన్నాయి - మన్‌ (మనసు) మరియు ధార (ఒక గీత) అనగా మనసును ఒకే స్థితిలో ఏకరస స్థితిలో నడిపించుట. వాసుకీ సర్పము కోరికలకు గుర్తు - అనగా బుద్ధి ద్వారా కోరికలను నియంత్రించుకోవడము అని అర్థం. మంథర పర్వతము మునిగిపోతున్నప్పుడు విష్ణువు తాబేలు రూపములో వచ్చి కాపాడాడు అని అంటారు. ఇక్కడ తాబేలు సంకీర్ణ శక్తికి నిదర్శనము. ఎలా అయితే తాబేలు తన కర్మేంద్రియాలన్నిటినీ డిప్పలోకి తీసుకొనిపోయి తనను తాను సురక్షితముగా ఉంచుకోగలుగుతుందో అలాగే ఒక రాజయోగి తన ఇచ్ఛానుసారంగా కర్మేంద్రియాల ద్వారా కర్మ చేయాలి మరియు విదేహీ మరియు శాంతి స్థితిలో స్థితి కాగలగాలి అంటే జ్యోతిస్వరూపుడైన శివ పరమాత్మ వినిపించే జ్ఞాన సాగరమును ఏకాగ్రతతో, నిశ్చలత్వముతో, నియంత్రించుకునే శక్తి మరియు సంకీర్ణ శక్తితో మథించినప్పుడు ఆధ్యాత్మిక రహస్యములు అర్థమవుతాయి. ఈశ్వరీయ మార్గంలో అడుగు పెట్టిన మానవాత్మ పురుషార్థము ఆరంభములో అతని మనసు ఎన్నో రకముల చెడు ఆలోచనలు, ఎప్పుడూ రాని వికల్పములు, కోరికలు (కాలకూట విషము ఉద్భవించుట) వస్తాయి. కానీ శంకరుడు విషమును తన కంఠములో దాచుకోగలిగినట్లు ఎవరైతే వికారములకు, వికల్పములకు ప్రలోభపడకుండా వాటిని జయిస్తారో వారే నిజమైన శంకరులు. జ్ఞానములో ఎంతెంత లోతుగా వెళ్తూ ఉంటారో అంతంత ఆధ్యాత్మిక రహస్యములు అనగా లక్ష్మి, కల్ప వృక్షము, కామధేనువు మొదలైనవి అర్థమవుతాయి. జ్ఞాన సముపార్జన (అమృతము సేవించుట) చేసుకున్న బ్రాహ్మణ ఆత్మలు సత్యయుగములో ఆత్మాభిమానిగా, పూజ్య దేవీ దేవతలుగా జన్మిస్తారు. ఆత్మ జ్ఞానము ఉన్న కారణంగా వారు అమరులవుతారు.

सागर मन्थन एक बार इन्द्र का राज्य, उनके द्वारा ऋषि दुर्वासा का निरादर होने से नष्ट हो गया था। वे भगवान विष्णु के पास गये। उन्होंने इन्द्र को क्षीर-सागर मंथन करने और उसमें असुरों की सहायता लेने की सलाह दी ताकि वह (इन्द्र) और देवता अमृत पाने के भागीदार हो सकें, जो उन्हें अमर बनायेगा और खोया हुआ राज्य वापिस मिलने में सहायता करेगा। विष्णु की सलाह के अनुसार देवतागण असुरों के पास गये। अन्त में वे सब क्षीर-सागर का मन्थन करने के लिए राज़ी हो गये। इस काम के लिए उन्होंने मन्दराचल पर्वत और महान सर्प वासुकी की मदद ली। नाग देवता वासुकी को रस्सी की जगह और पर्वत मन्दराचल को मथानी की जगह काम में लिया गया। जब समुद्र का मन्थन चल रहा था तो कई प्रकार की अद्भुत- अद्भुत सम्पदा समुद्र से बाहर आयी। सबसे पहले आने वाला हलाहल अर्थात्‌ भयंकर विष था जिसने पूरे विश्व को निगलकर नष्ट करने की धमकी दी। जब कोई भी इस विष को लेने को तैयार नहीं हुआ तो शिव जी उसे स्वीकार करने के लिए आगे बढ़े। उसके बाद कामधेनु (इच्छा पूर्ण करने वाली गाय), उच्चैश्रवा (सफेद घोड़ा), एरावत (सफेद हाथी), कौस्तुभमणि (एक दुर्लभ हीरा), कल्पवृक्ष (इच्छा पूर्ण करने वाला वृक्ष), लक्ष्मी (धन की देवी), वरुण और आखिर में आयुर्वेदाचार्य धन्वन्तरी अपने कुशल हाथों में अमृत पात्र लिये बाहर आये। आखिरी वस्तु को छोड़कर बाकी सब देवों और असुरों में बाँटी गई। अमृत आखिरकार विष्णु की एक चाल से (अभिनय द्वारा) देवताओं में ही बाँटा गया। उन्होंने मोहिनी का रूप धारण कर राक्षसों को छला और मोहित किया जिससे वे थोड़ी देर के लिये अमृत के बारे में भूल गये। तब तक विष्णु जी देवताओं को अमृत बाँटते रहे और वे लेते रहे। अमृत के असर से देवता न केवल अमर हुए बल्कि उन्होंने राक्षसों को भी हरा दिया। आध्यात्मिक भाव: - यह कथा, एक मानव आत्मा के उच्च स्थान प्राप्त करने के आध्यात्मिक पुरुषार्थ का वर्णन करती है। निराकार शिव बाबा द्वारा दिये गये ज्ञान की एक समुद्र से तुलना की गई है। जब कोई समुद्र की गहराई में जाता है तो उसे हीरे, माणिक मिलते हैं। उसी तरह जब कोई ज्ञान के सागर की गहराई में जाता है और मन्थन करता है तो उसे कई अमूल्य आध्यात्मिक रहस्य मिलते हैं। पर्वत मन्दराचल एकाग्रता और दृढ़ता को दर्शाता है। मन्धरा शब्द में दो शब्द हैं – मन (अर्थात् दिल) और धार (एक सीधी लकीर) जिसका मतलब मन को एक धार में अर्थात् एक टिक, एकरस स्थिति में स्थित रखना, संलग्न करना। कहा गया है कि मन्दराचल पर्वत को विष्णु जी ने कछुवा बनकर अपनी पीठ पर रोक कर रखा था। यहाँ कछुए का अर्थ इन्द्रियों से है। एक राजयोगी को अपनी इन्द्रियों को जब जरूरत हो तभी काम में लाना चाहिए और जब चाहे तब समेट लेना चाहिए। महान सर्प वासुकी इच्छा को दर्शाता है। राजयोगी को अपनी सभी इच्छायें बुद्धि से नियन्त्रित करनी चाहिए। पुरुषार्थ की शुरूआत में आत्मा जिस दुःख और दर्द से गुज़रती है उसका चित्रण हलाहल करता है। जब विपरीत ताकतों से मन का तेज़ मन्थन होता है तो तेज़ पीड़ा और अन्दर की अशान्ति बाहर आती है। ब्राह्मण जीवन की प्रारंभिक अवस्थाओं में मन सभी प्रकार की प्रतिक्रियाओं, इच्छाओं और आवेगों को बाहर निकालता है ताकि वह उनसे ठीक से काम ले सके परन्तु जब कोई सच्चाई के साथ आन्तरिक हलचल (हलाहल) का सामना करता है तो वही मास्टर शिव है। जब एक ब्राह्मण आत्मा इन सभी स्थितियों को पार कर ज्ञान की गहराई में जाती है तो वह आध्यात्मिक रहस्यों को समझ सकती है, जैसे कि लक्ष्मी, कल्पवृक्ष, कामधेनु इत्यादि के बारे में। आखिर में ब्राह्मण आत्मा निरन्तर पुरुषार्थ और ज्ञान (अमृत) के फल से भविष्य में उच्च स्थान प्राप्त करती है, पूजनीय बनती है और आत्म ज्ञान से सतयुग में अमर हो जाती है।

பாற்கடல் கடைதல்

ஒருமுறை, இந்திரன், துர்வாசர் முனிவரை அவமதித்ததால் தனது இராஜ்ஜித்தை இழக்கும்படி நேர்ந்தது. அவன் விஷ்ணு பகவானிடம் சென்றான். பாற்கடலைக் கடைந்து, அதற்காக அசுரர்களின் உதவியையும் நாடுமாறு விஷ்ணு இந்திரனுக்கு அறிவுரை கூறினார். அவ்வாறு செய்தால், இந்திரன் உட்பட தேவர்களனைவரும் அந்த அமிர்தத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டு, அமரத்துவம் அடையவது மட்டுமின்றி, இழந்த இராஜ்ஜியத்தை மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ளும்படி நேரும். விஷ்ணுவின் அறிவுரையைப் பின்பற்றி, தேவர்கள் அசுரர்களை அணுகினர். இறுதியாக அவர்கள் அனைவரும் பாற்கடலைச் சேர்ந்து கடைய முடிவு செய்தனர். அவர்கள் மந்தர மலை மற்றும் பெரும் நாகமான வாசுகியின் உதவியை நாடினர். நாகதேவனான வாசுகி கயிறாகவும், மந்தர மலை கடையும் தடியாகவும் செயல்பட்டன. கடலைக் கடைந்தபொழுது, ​​அதிலிருந்து பல அற்புதமான பொக்கிஷங்கள் வெளிப்பட்டன. முழு உலகத்தையும் விழுங்கி அழிக்கக்கூடிய சக்திகொண்ட கொடிய விஷமான ஹலாஹலம் முதலில் வெளியே வந்தது. அந்த விஷத்தை ஏற்க யாரும் முன்வராதபொழுது, ​​சிவபெருமான் அதை ஏற்க முன்வந்து நின்றார். பின்னர் விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் பசு காமதேனுவும், வெள்ளைக் குதிரை உச்சைஸ்ரவமும், வெள்ளை யானை ஐராவதமும், அரிய வைரம் கௌஸ்துபாமணியும், இச்சைகளை நிறைவேற்றும் விருட்சமான கற்பவிருட்சமும், செல்வத்தின் தேவியான லட்சுமியும், வருணனும், இறுதியாக, தனது திறமையான கைகளில் அமிர்தக் கலசத்தை ஏந்தியபடி ஆயுர்வேத மருத்துவரான தன்வந்தரியும் வந்தனர். கடைசிப் பொருளைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டன. விஷ்ணுவின் ஒரு தந்திரத்தின் மூலம், அந்த அமிர்தம் இறுதியாக தேவர்களுக்கு விநியோகிக்கப்பட்டது. அவர் மோகினி உருவம் எடுத்து, அசுரர்களை ஏமாற்றி மயக்கினார். இதனால் அவர்கள் தற்காலிகமாக அமிர்தத்தைப் பற்றி மறந்தனர். விஷ்ணு தொடர்ந்து தேவர்களுக்கு அமிர்தத்தை விநியோகிக்க, அவர்களும் அதை ஏற்றுக்கொண்டனர். அமிர்தத்தின் விளைவால், தேவர்கள் அழியாத தன்மை பெற்றது மட்டுமல்லாமல், அசுரர்களையும் தோற்கடித்தனர்.

ஆன்மீகச் சிறப்பு - ஒரு மனித ஆன்மா உயர்ந்த நிலையை அடைய மேற்கொள்ளும் ஆன்மீக முயற்சியை இந்தக் கதை விவரிக்கிறது. நிராகாரர் சிவ பாபாவால் அருளப்பட்ட ஞானம் ஒரு பெருங்கடலுக்கு ஒப்பிடப்படுகிறது. ஒருவர் பெருங்கடலின் ஆழத்திற்குச் செல்லும்பொழுது, ​​வைரங்களையும் மாணிக்கங்களையும் காண்கிறார். அதுபோலவே, ஒருவர் ஞானக்கடலின் ஆழத்திற்குச் சென்று அதைக் கடையும்பொழுது, ​​விலைமதிப்பற்ற பல ஆன்மீக இரகசியங்களைக் கண்டறிகிறார். மந்தர மலை ஒருமுகத்தன்மையையும் விடாமுயற்சியையும் குறிக்கிறது. மந்தரம் என்ற சொல், 'மன்' (மனம் / இதயம்) மற்றும் 'தரம்' (நேர்கோடு) ஆகிய இரண்டு சொற்களின் சேர்க்கையாகும். மனதை ஒருமுகப்படுத்தி வைத்திருப்பது என்று பொருளாகும். விஷ்ணு பகவான் ஆமை வடிவில் மந்தர மலையைத் தன் முதுகில் சுமந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இங்கு, ஆமை என்பது புலன்களைக் குறிக்கிறது. ஒரு இராஜயோகி தனது புலன்களைத் தேவைப்படும்பொழுது மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும், விரும்பும்பொழுது அவற்றை விலக்கிக் கொள்ள வேண்டும். வாசுகி என்னும் பெரும் நாகம் ஆசையைக் குறிக்கிறது. ஒரு இராஜயோகி தனது ஆசைகள் அனைத்தையும் ஞானத்துடன் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். புருஷார்த்தத்தின் தொடக்கத்தில் ஆன்மா அனுபவிக்கும் துன்பத்தையும் வலியையும் ஹலாஹலம் சித்தரிக்கிறது. எதிர் சக்திகளால் மனம் கடுமையாகக் கடைக்கப்படும்பொழுது, மிகுந்த வலியும் உள் அமைதியின்மையும் வெளிப்படுகின்றன. பிராமண வாழ்வின் ஆரம்ப கட்டங்களில், மனம் சீராக இயங்குவதற்காக எல்லாவிதமான எதிர்வினைகளையும், ஆசைகளையும், உந்துதல்களையும் வெளியேற்றுகிறது. ஆனால், ஒருவன் தன் அகக் கொந்தளிப்பை (ஹலஹலம்) சத்தியத்துடன் எதிர்கொள்ளும்பொழுது, ​​அவனே மாஸ்டர் சிவனாவான். ஒரு பிராமண ஆன்மா இந்த நிலைகளைக் கடந்து ஞானத்தின் ஆழங்களை அடையும்போது, ​​லட்சுமி, கற்பவிருட்சம், காமதேனு போன்ற ஆன்மீக மர்மங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இறுதியில், தொடர்ச்சியான முயற்சி மற்றும் ஞானத்தின் பலன் (அமிர்தம்) மூலம், அந்த பிராமண ஆன்மா எதிர்காலத்தில் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, போற்றப்பட்டு, ஆத்மஞானத்தின் மூலம் சத்தியயுகத்தில் அமரத்துவம் அடைகிறது. ஒரு பிராமண ஆன்மா இந்த நிலைகளைக் கடந்து ஞானத்தின் ஆழங்களை அடையும்பொழுது, ​​லட்சுமி, கற்பவிருட்சம், காமதேனு போன்ற ஆன்மீக மர்மங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இறுதியில், தொடர்ச்சியான முயற்சி மற்றும் ஞானத்தின் பலன் (அமிர்தம்) மூலம், அந்த பிராமண ஆன்மா எதிர்காலத்தில் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, போற்றப்பட்டு, ஆத்மஞானத்தின் மூலம் சத்தியயுகத்தில் அமரத்துவம் அடைகிறது.